Seán O'Malley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Sean Patrick O'Malley)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Seán Patrick O'Malley OFM Cap.
kardynał prezbiter
Seán Patrick O'Malley OFM Cap.
Herb Seán Patrick O'Malley OFM Cap. Quodcumque dixerit facite
Kraj działania  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 29 czerwca 1944
Lakewood
arcybiskup Bostonu
Okres sprawowania od 2003
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja kapucyni
Śluby zakonne 14 lipca 1965
Prezbiterat 29 sierpnia 1970
Nominacja biskupia 30 maja 1984
Sakra biskupia 2 sierpnia 1984
Kreacja kardynalska 24 marca 2006
Benedykt XVI
Kościół tytularny S. Maria della Vittoria
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 2 sierpnia 1984
Miejscowość Saint Thomas
Miejsce katedra św. Piotra i Pawła
Konsekrator Edward John Harper CSsR
Współkonsekratorzy James Hickey
Eugene Marino SSJ

Seán Patrick O'Malley (ur. 29 czerwca 1944 w Lakewood, Ohio) – amerykański duchowny katolicki, arcybiskup Bostonu, kapucyn, kardynał.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Syn Theodore'a i Mary Louise z domu Reidy, wstąpił do zakonu kapucynów i śluby zakonne złożył 14 lipca 1965. Kształcił się w St. Fidelis Seminary w Butler, kolegium zakonnym w Waszyngtonie oraz na Catholic University of America w Waszyngtonie. Uzyskał stopień doktora z literatury hiszpańskiej i portugalskiej. Święcenia kapłańskie przyjął 29 sierpnia 1970 z rąk Johna McDowella, biskupa pomocniczego Pittsburgha.

W latach 1969–1973 wykładał na Catholic University of America. Pracował następnie w archidiecezji waszyngtońskiej jako duszpasterz osób pochodzenia hiszpańskiego, portugalskiego i haitańskiego. W czerwcu 1984 został mianowany biskupem koadiutorem Saint Thomas na Wyspach Dziewiczych; sakry biskupiej udzielił mu 2 sierpnia 1984, w katedrze Świętych Piotra i Pawła w Saint Thomas, Edward John Harper, biskup tej diecezji (z towarzyszeniem Jamesa Hickeya, arcybiskupa Waszyngtonu, i Eugene Marino, biskupa pomocniczego Waszyngtonu). W październiku 1985 objął rządy w diecezji Saint Thomas po przejściu biskupa Harpera w stan spoczynku. W czerwcu 1992 przeszedł na stolicę biskupią Fall River, we wrześniu 2002 na stolicę biskupią Palm Beach. Na specjalne papieskie zaproszenie uczestniczył w Sesji Specjalnej Światowego Synodu Biskupów ds. Oceanii w Watykanie jesienią 1998. Był również wizytatorem seminariów duchownych w Ameryce Środkowej i na Karaibach.

W lipcu 2003 zastąpił kardynała Bernarda Law na czele archidiecezji Boston. W lutym 2006 papież Benedykt XVI ogłosił jego nominację kardynalską, w marcu 2006 na uroczystości konsystorza O'Malley otrzymał tytuł kardynała prezbitera Santa Maria della Vittoria. Od września 2006 roku jako jeden z nielicznych kardynałów na świecie rozpoczął prowadzenie bloga, w którym raz na tydzień komentuje bieżące wydarzenia z życia Kościoła lokalnego i powszechnego, w których brał osobisty udział.

Brał udział w konklawe 2013, na którym wybrano papieża Franciszka.

Decyzją papieża Franciszka od 13 kwietnia 2013 jest członkiem grupy ośmiu kardynałów doradców (Rada Kardynałów), którzy będą służyć radą Ojcu Świętemu w zarządzaniu Kościołem i w sprawach reformy Kurii Rzymskiej[1].

Od 22 marca 2014 roku jest jednym z ośmiu członków nowo powołanej Papieskiej Komisji ds. Ochrony Osób Małoletnich[2].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Edward John Harper CSsR
Template-Bishop.svg Biskup Saint Thomas
1985-1992
Template-Bishop.svg Następca
Elliot Thomas
Poprzednik
Daniel Cronin
Template-Bishop.svg Biskup diecezji Fall River
1992-2002
Template-Bishop.svg Następca
George William Coleman
Poprzednik
Anthony Joseph O’Connell
Template-Bishop.svg Biskup diecezji Palm Beach
2002-2003
Template-Bishop.svg Następca
Gerald Barbarito
Poprzednik
Bernard Law
Template-Metropolitan Archbishop.svg Arcybiskup Bostonu
od 2003
Template-Metropolitan Archbishop.svg Następca
-