Leonardo Sandri

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leonardo Sandri
Kardynał diakon
Leonardo Sandri
Herb Leonardo Sandri Ille fidelis
On wiary dochowuje
Kraj działania Argentyna
Data i miejsce urodzenia 18 listopada 1943
Buenos Aires
Prefekt Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich
Okres sprawowania od 2007
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 2 grudnia 1967
Nominacja biskupia 22 lipca 1997
Sakra biskupia 11 października 1997
Kreacja kardynalska 24 listopada 2007
Benedykt XVI
Kościół tytularny S. Biagio e Carlo ai Catinari
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Krzyża Południa (Brazylia) Order Jeźdźca z Madary (Bułgaria) Krzyż Wielki Order Bernardo O'Higginsa (Chile) Komandor Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wielki Orderu Quetzala (Gwatemala) Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Krzyż Wielki Narodowego Orderu Zasługi (Kolumbia) Kawaler Narodowego Orderu Cedru (Liban) Krzyż Wielki Orderu Dębowej Korony (Luksemburg) Wielki Oficer Narodowego Orderu Zasługi (Paragwaj) Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą i Wstęgą Orderu Zasługi RFN Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Rumunii Wielki Oficer Orderu Gwiazdy Rumunii Order Podwójnego Białego Krzyża II Klasy (Słowacja) Order Za Zasługi III stopnia (Ukraina) Wielka Wstęga Orderu Wyzwoliciela (Wenezuela) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi Republiki Węgierskiej (cywilny) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy Order Zasługi Republiki Włoskiej II Klasy (1951-2001) Order Zasługi Republiki Włoskiej III Klasy (1951-2001) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Włochy) Baliw Wielkiego Krzyża Honoru i Dewocji Krzyż Wielki „pro piis meritis” Melitensi
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 11 października 1997
Konsekrator Angelo Sodano
Współkonsekratorzy Juan Carlos Aramburu
Giovanni Battista Re

Leonardo Sandri (ur. 18 listopada 1943 w Buenos Aires[1]) – argentyński duchowny katolicki, kardynał, prefekt Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich[2].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ma włoskie pochodzenie, jest synem Antonia Sandri i Nelly Righi[2]. Po ukończeniu studiów humanistycznych, filozoficznych i teologicznych w niższym i wyższym seminarium duchownym w Buenos Aires, uzyskał licencjat z teologii na Argentyńskim Uniwersytecie Katolickim[2]. 2 grudnia 1967 przyjął święcenia kapłańskie z rąk przyszłego kardynała Juana Carlosa Aramburu[2], którego był później osobistym sekretarzem. W 1970 wyjechał na studia do Rzymu, gdzie studiował na wydziale prawa kanonicznego Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego i uzyskał doktorat, a rok później, w 1971 rozpoczął studia w Papieskiej Akademii Kościelnej. W 1974 został sekretarzem nuncjatury apostolskiej obejmującej Madagaskar i Mauritius[2], pełniącej również rolę delegatury apostolskiej Komorów i Reunion. W 1977 podjął pracę w Sekretariacie Stanu jako sekretarz substytuta, a w 1989 został radcą nuncjatury apostolskiej w USA. W tym samym czasie jako drugi stały obserwator Stolicy Apostolskiej przy Organizacji Państw Amerykańskich (OSA) uczestniczył w zgromadzeniach plenarnych tejże organizacji. 2 kwietnia 1992 Jan Paweł II mianował go asesorem do spraw ogólnych Sekretariatu Stanu[2]. W 1997 został mianowany arcybiskupem tytularnym Aemona i nuncjuszem apostolskim w Wenezueli. Święcenia biskupie przyjął 11 października 1997 z rąk Sekretarza Stanu kardynała Angelo Sodano[2]. W marcu 2000 Jan Paweł II mianował go nuncjuszem apostolskim w Meksyku, a 15 września tegoż roku substytutem do spraw ogólnych Sekretariatu Stanu[1].

Jako substytut Sekretariatu Stanu podał wiadomość o śmierci Jana Pawła II na placu św. Piotra w Watykanie 2 kwietnia 2005[2], choć zgodnie z prawem powinien to zrobić kardynał Camillo Ruini – wikariusz diecezji rzymskiej.

9 czerwca 2007 papież Benedykt XVI mianował go prefektem Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich, a podczas konsystorza zwołanego na dzień 24 listopada 2007 został kreowany kardynałem, z tytułem diakona Ss. Biagio e Carlo ai Catinari[1].

Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 9 listopada 2009, za wybitne zasługi w działalności publicznej na rzecz rozwijania współpracy między Rzecząpospolitą Polską i Stolicą Apostolską, został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[3].

Brał udział w konklawe 2013, które wybrało papieża Franciszka.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 Leonardo Cardinal Sandri (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-03-06].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Sandri, Leonardo (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-03-06].
  3. M.P. z 2010 r. Nr 28, poz. 349


Poprzednik
Maximino Romero de Lema
Template-Bishop.svg Biskup tytularny Aemona
1997-2007
Template-Bishop.svg Następca
Beniamino Pizziol
Poprzednik
Oriano Quilici
Emblem of the Papacy SE.svg Nuncjusz apostolski w Wenezueli
19972000
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
André Dupuy
Poprzednik
Justo Mullor García
Emblem of the Papacy SE.svg Nuncjusz apostolski w Meksyku
2000
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Giuseppe Bertello
Poprzednik
Giovanni Battista Re
Emblem of the Papacy SE.svg Substytut ds. Ogólnych Sekretariatu Stanu
20002007
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Fernando Filoni
Poprzednik
Ignacy I Daoud
Emblem of the Papacy SE.svg Prefekt Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich
od 2007
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
nadal sprawuje urząd