Leonardo Sandri

Leonardo Sandri
kardynał diakon
Ille fidelis
Kraj działania	Argentyna
Data i miejsce urodzenia	18 listopada 1943 Buenos Aires
prefekt Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich
Okres sprawowania	od 2007
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Prezbiterat	2 grudnia 1967
Nominacja biskupia	22 lipca 1997
Sakra biskupia	11 października 1997
Kreacja kardynalska	24 listopada 2007 Benedykt XVI
Kościół tytularny	S. Biagio e Carlo ai Catinari
Odznaczenia

Sukcesja apostolska
Data konsekracji	11 października 1997
Konsekrator	Angelo Sodano
Współkonsekratorzy	Juan Carlos Aramburu Giovanni Battista Re
Konsekrowani biskupi Vicente Juan Segura 14 maja 2005 Claudiu-Lucian Pop 8 grudnia 2011
Współkonsekrowani biskupi Hipólito Reyes Larios 13 czerwca 2000 Eduardo Porfirio Patiño Leal 14 czerwca 2000 Giuseppe Pinto 6 stycznia 2002 Claudio Gugerotti 6 stycznia 2002 Adolfo Tito Yllana 6 stycznia 2002 Giovanni d’Aniello 6 stycznia 2002 Daniel Mizonzo 6 stycznia 2002 Louis Portella 6 stycznia 2002 Marcel Utembi Tapa 6 stycznia 2002 Franco Agostinelli 6 stycznia 2002 Amândio José Tomás 6 stycznia 2002 Vittorio Lanzani 6 stycznia 2002 Paul Tschang In-Nam 6 stycznia 2003 Celestino Migliore 6 stycznia 2003 Pierre Nguyễn Văn Tốt 6 stycznia 2003 Pedro López Quintana 6 stycznia 2003 Angelo Amato 6 stycznia 2003 Calogero La Piana 6 stycznia 2003 René-Marie Ehuzu 6 stycznia 2003 Ján Babjak 6 stycznia 2003 Andraos Abouna 6 stycznia 2003 Milan Šašik 6 stycznia 2003 Giuseppe Nazzaro 6 stycznia 2003 Brian Farrell 6 stycznia 2003 Renato Boccardo 24 stycznia 2004 Michael August Blume 30 września 2005

Leonardo Sandri (ur. 18 listopada 1943 w Buenos Aires) – argentyński duchowny katolicki, kardynał, prefekt Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich.

Biografia

Ma włoskie pochodzenie, jest synem Antonia Sandri i Nelly Righi. Po ukończeniu studiów humanistycznych, filozoficznych i teologicznych w niższym i wyższym seminarium duchownym w Buenos Aires, uzyskał licencjat z teologii na Argentyńskim Uniwersytecie Katolickim. 2 grudnia 1967 przyjął święcenia kapłańskie z rąk przyszłego kardynała Juana Carlosa Aramburu, którego był później osobistym sekretarzem. W 1970 r. wyjechał na studia do Rzymu, gdzie studiował na wydziale prawa kanonicznego Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego i uzyskał doktorat, a rok później, w 1971 r. rozpoczął studia w Papieskiej Akademii Kościelnej. W 1974 został sekretarzem nuncjatury apostolskiej obejmującej Madagaskar i Mauritius, pełniącej również rolę delegatury apostolskiej Komorów i Reunion. W 1977 r. podjął pracę w Sekretariacie Stanu jako sekretarz substytuta, a w 1989 został radcą nuncjatury apostolskiej w USA. W tym samym czasie jako drugi stały obserwator Stolicy Apostolskiej przy Organizacji Państw Amerykańskich (OSA) uczestniczył w zgromadzeniach plenarnych tejże organizacji. 2 kwietnia 1992 r. Jan Paweł II mianował go asesorem do spraw ogólnych Sekretariatu Stanu. W 1997 r. został mianowany arcybiskupem tytularnym Aemona i nuncjuszem apostolskim w Wenezueli. Święcenia biskupie przyjął 11 października 1997 r. z rąk Sekretarza Stanu kardynała Angelo Sodano. W marcu 2000 r. Jan Paweł II mianował go nuncjuszem apostolskim w Meksyku, a 15 września tegoż roku substytutem do spraw ogólnych Sekretariatu Stanu.

Jako substytut Sekretariatu Stanu podał wiadomość o śmierci Jana Pawła II na placu św. Piotra w Watykanie 2 kwietnia 2005 r., choć zgodnie z prawem powinien to zrobić kardynał Camillo Ruini – wikariusz diecezji rzymskiej.

9 czerwca 2007 papież Benedykt XVI mianował go prefektem Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich, a podczas konsystorza zwołanego na dzień 24 listopada 2007 został kreowany kardynałem, z tytułem diakona Ss. Biagio e Carlo ai Catinari.

Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 9 listopada 2009, za wybitne zasługi w działalności publicznej na rzecz rozwijania współpracy między Rzecząpospolitą Polską i Stolicą Apostolską, został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.

Brał udział w konklawe 2013, które wybrało papieża Franciszka.

Przypisy

Poprzednik Maximino Romero de Lema

Biskup tytularny Aemona 1997-2007

Następca Beniamino Pizziol

Poprzednik Oriano Quilici

Nuncjusz apostolski w Wenezueli 1997 – 2000

Następca André Dupuy

Poprzednik Justo Mullor García

Nuncjusz apostolski w Meksyku 2000

Następca Giuseppe Bertello

Poprzednik Giovanni Battista Re

Substytut ds. Ogólnych Sekretariatu Stanu 2000 – 2007

Następca Fernando Filoni

Poprzednik Ignacy I Daoud

Prefekt Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich od 2007

Następca nadal sprawuje urząd