Sindhi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
सिन्धी / سنڌي
Obszar Pakistan, Indie, Hongkong, Oman, Singapur
Liczba mówiących ok. 21 mln
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
 Języki indoirańskie
  Języki indoaryjskie
   Sindhi
Pismo arabskie, dewanagari
Status oficjalny
język urzędowy Indie (Gujarat i Radżastan)
Kody języka
ISO 639-1 sd
ISO 639-2 snd
ISO 639-3 snd
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
logo Wikipedii
Wikipedia w języku sindhi
WiktionaryPl.svg
W Wikisłowniku: Słownik języka sindhi
Słownik {{{z języka}}}-polski, polsko-sindhi online

Sindhijęzyk z grupy indyjskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się kilkanaście milionów ludzi, głównie w pakistańskiej prowincji Sindh.

W XIV-XVIII w. był popularnym językiem literackim, zwłaszcza poezji sufickiej. Sindhi wykazuje wpływ substratu drawidyjskiego, jego cecha szczególną jest bogaty system fonetyczny (46 głosek) oraz obecność spółgłosek iniektywnych. Zarówno w Pakistanie jak i w Indiach ma status regionalnego języka urzędowego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Zasięg języka sindhi