T-28

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy radzieckiego czołgu. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
T-28 / T-28E
Czołg T-28 w fińskim Muzeum Czołgów Parola
Czołg T-28 w fińskim Muzeum Czołgów Parola
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Zakłady "Bolszewik" (prototyp)
Zakłady Kirowskie w Leningradzie (produkcja seryjna)
Typ pojazdu czołg średni
Trakcja gąsienicowa
Załoga 6
Historia
Prototypy 1932
Produkcja 1933-1940
Egzemplarze 503
Dane techniczne
Silnik 1 silnik gaźnikowy, 12-cylindrowy, chłodzony cieczą V-12 M-17 lub M-17LO o mocy 500 KM
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 660 l
Pancerz z płyt walcowanych, nitowany, później spawany, grubość: 10 – 30 mm / 10 – 80 mm
Długość 7,37 m
Szerokość 2,87 m
Wysokość 2,625 m
Prześwit 0,30 m
Masa 24 400 – 28 500 kg / 32 500 kg
Moc jedn. 17,5-20,5 KM/t (T-28)
15,4 KM/t (T-28E)
Nacisk jedn. 0,66 kg/cm²
Osiągi
Prędkość 40 – 42 km/h / 35 km/h (po drodze)
Zasięg 180 – 190 km / 150 km (po drodze)
120 – 140 km / 100 km (w terenie)
Pokonywanie przeszkód
Rowy (szer.) 3,50 m
Ściany (wys.) 1,00 m
Kąt podjazdu 43º
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 armata KT-28 lub L-10 kal. 76,2 mm (zapas amunicji – 70 szt.)
3 – 5 karabiny maszynowe DT kal. 7,62 mm (zapas amunicji – 8 000 szt.)
Użytkownicy
ZSRR, Finlandia, Niemcy, Turcja, Węgry
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

T-28czołg średni konstrukcji radzieckiej z okresu przed II wojną światową.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W końcu lat 20. XX wieku, Armia Czerwona nie posiadała nowoczesnego czołgu średniego. Będące w wyposażeniu wojska czołgi T-24 były już przestarzałe. Zachodziła konieczność wymiany sprzętu. Próbowano zakupić w Wielkiej Brytanii czołgi A6. Nie udało się to, ponieważ miały one trafić do uzbrojenia armii brytyjskiej. Konstruktorzy sowieccy postanowili zbudować własny pojazd. Zadania podjęły się dwa zespoły konstrukcyjne: jeden złożony ze słuchaczy akademii im. F. Dzierżyńskiego, a drugi - KB-3, złożony m.in. z inżynierów Ginsburga, Zasławskiego i Iwanowa. Prototyp nowego wozu powstał w czerwcu 1932 w zakładach Bolszewik w Leningradzie. Był to pojazd z wieżą główną uzbrojoną w armatę 76,2 mm i dwie wieże pomocnicze z karabinami maszynowymi 7,62 mm. Produkcja seryjna czołgów ruszyła w połowie września 1932. Uruchomiono ją w zakładach Krasnyj Putiłowiec w Leningradzie. W 1933 fabryka została przemianowana na Zakłady Kirowskie (LKZ). 11 sierpnia 1932 nowy pojazd został przyjęty do uzbrojenia Armii Czerwonej. 1 maja 1933 pokazano publicznie 12 pierwszych wozów. 10 na defiladzie na Placu Czerwonym w Moskwie, a 2 w Leningradzie. Ogółem wyprodukowano 503 takie czołgi.

Odmiany[edytuj | edytuj kod]

  • T-28 – podstawowa wersja produkcyjna.
  • T-28A – wersja szybka ze zmodyfikowaną skrzynią biegów i reduktorami, osiągająca 55,8 km/h; produkowana seryjnie w l. 1936-1937.
  • T-28B - koncepcja czołgu kołowo-gąsienicowego z 1934 roku.
  • IT-28 - czołg mostowy, prototyp Fabryki Kirowskiej w 1940 r.
  • SU-8 - projekt działa samobieżnego z 76,2 mm armatą przeciwlotniczą wz. 1931.
  • T-29 - wersja kołowa-gąsienicowa z zawieszeniem na drążkach skrętnych, trzy egzemplarze: T-29-4, T-29-5 i T-29 wzorcowy zbudowane w l. 1934-36, różniące się opancerzeniem i szczegółami konstrukcji.
  • T-29-C - projekt czołgu kołowo-gąsienicowego o wzmocnionym opancerzeniu, 1937.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Czołgi T-28 brały udział w agresji na Finlandię. Uczestniczyły także w agresji na Polskę w liczbie 203 czołgów i w walkach z Japończykami w 1939. W czasie wojny z Finlandią, czołg używany był głównie do niszczenia fińskich bunkrów. Okazało się wówczas, że opancerzenie T-28 jest zbyt cienkie. Z tego powodu przedni pancerz został pogrubiony z 50 mm do 80 mm. Czołgi brały też udział w pierwszej fazie wojny z Niemcami. 1 czerwca 1941 Armia Czerwona miała jeszcze 481 sztuk T-28. Po opracowaniu i wdrożeniu do produkcji czołgu T-34 zaprzestano wytwarzania T-28. Kilka ocalałych pojazdów walczyło w lecie 1944 w składzie 90. pcz.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia II WŚ. Poznań: Amercom, 2006. ISBN 1-48:978-83-7425-265-2.