ISU-122
| ISU-122 | |
 ISU-122 w Muzeum Uzbrojenia w Poznaniu |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  ZSRR |
| Typ pojazdu | ciężkie działo pancerne |
| Trakcja | Gąsienicowa |
| Załoga | 5 osób |
| Historia | |
| Prototypy | 1943 |
| Produkcja | 1943-1945 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | Wysokoprężny, 4-suwowy, widlasty, 12-cylindrowy W-2-IS o mocy 520 KM |
| Transmisja | Mechaniczna |
| Poj. zb. paliwa | Zasadnicze: 520-560 l, dodatkowe: 300 l. Paliwo: olej napędowy Zużycie paliwa: 65-75 l/godz. pracy silnika |
| Pancerz | Spawany z płyt walcowanych. Przód kadłuba: 60-90 mm, boki: 60-90 mm, tył: 60 mm, dno i góra: 20-30 mm |
| Długość | 9,85 m |
| Szerokość | 3,07 m |
| Wysokość | 2,48 m |
| Prześwit | 0,45-0,47 m |
| Masa | 45,5 t |
| Moc jedn. | 11,9 KM/t |
| Nacisk jedn. | 0,81-0,82 kG/cm² |
| Osiągi | |
| Prędkość | 35 km/h na drodze |
| Zasięg | 220 km na drodze 80 km w terenie |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) | 130-150 cm |
| Rowy (szer.) | 250-270 cm |
| Ściany (wys.) | 100-120 cm |
| Kąt podjazdu | 36° |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 armata 122 mm D-25S (30 naboi), 1 wkm DSzK wz.1938 kal. 12,7 mm (250 naboi), 1-2 pistolety maszynowe PPSz kal. 7,62 mm (1491 naboi), 25 granatów ręcznych F-1 | |
| Użytkownicy | |
| ZSRR, Polska | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
ISU-122 – radzieckie działo samobieżne z okresu II wojny światowej.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Aby zwiększyć siłę ognia czołgu IS-2 postanowiono zamontować na jego podwoziu haubicoarmatę kalibru 152mm. Problemy techniczne ominięto rezygnując z obrotowej wieży. W ten sposób powstało działo samobieżne ISU-152. Ponieważ powstawało więcej kadłubów niż dział 152 mm zdecydowano się montować poddane modyfikacji armaty 122 mm wzór 1943/1944. Działa pozbawiano hamulca wylotowego, a ich zamek śrubowy zamykano ręcznie. Nowy typ pojazdu wszedł do produkcji w końcu 1943.
Rok później powstała przeznaczona dla czołgu IS-2 armata D-25T (wz. 1943) kalibru 122 mm. Ponieważ nadal dostarczano zbyt małe ilości dział 152 mm, postanowiono montować nowo powstałe armaty 122 mm oznaczane jako D-25S w kadłubach ISU. Nowe działo z hamulcem wylotowym i półautomatycznym zamkiem klinowym znacznie zwiększyło szybkostrzelność. Zmodyfikowane działa, oznaczane ISU-122S, weszły do produkcji wiosną 1944.
Wszystkie trzy działa (ISU-152, ISU-122 i ISU-122S) miały wspólny kadłub, zawieszenie, silnik, układ transmisji, wyposażenie elektyczne i radiowe z czołgiem IS-2, co znacząco ułatwiało produkcję[1].
[edytuj] Służba
ISU-122, dzięki potężnemu uzbrojeniu, okazał się dobrym niszczycielem czołgów, jednak do jego słabych stron należały duży martwy kąt znajdujący się poza szczelinami obserwacyjnymi oraz trudności w poruszaniu się w terenie (przyczyną była długa lufa).
Przypisy
- ↑ Евгений Болдырев: Самоходные установки ИСУ-122 и ИСУ-152 (ros.). THE RUSSIAN BATTLEFIELD, 02-08-2011. [dostęp 2011-09-01].
[edytuj] Bibliografia
- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
|
|||||||||||||||||||||||
