11 Pułk Strzelców Pieszych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
11 Pułk Strzelców Pieszych
Historia
Państwo

 Królestwo Polskie

Sformowanie

1831

Dowódcy
Pierwszy

ppłk Walenty Dunin

Organizacja
Rodzaj wojsk

Piechota

11 Pułk Strzelców Pieszych – polski pułk piechoty okresu Królestwa Kongresowego.

Sformowany 26 maja 1831 z gwardzistów Gwardii Ruchomej województwa mazowieckiego[1].

Dowódca pułku[edytuj | edytuj kod]

  • ppłk Walenty Dunin (5 czerwca 1831)[1]

Bitwy i potyczki[edytuj | edytuj kod]

Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego[2].

  • Łagów (22 września 1831),
  • Skalmierzyce (24 września 1831).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Gembarzewski 1925 ↓, s. 77.
  2. Miejsca bitew i potyczek oraz daty podano za: Bronisław Gembarzewski: Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831. Warszawa: Towarzystwo Wiedzy Wojskowej, 1925, s. 77.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]