Bitwa pod Mariampolem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Mariampolem
Powstanie listopadowe

BelwederStoczekDobreKałuszyn (I)Nowa WieśWawer (I)NowogródBiałołękaOlszynka GrochowskaPuławyKurówWawer (II)Dębe WielkieKałuszyn (II)LiwDomaniceIganiePoryckWronówKazimierz DolnyBoremelKiejdanySokołów PodlaskiMariampolKuflewMińsk Mazowiecki (I)CudnówFirlejLubartówPołągaJędrzejówDaszówTykocinNurOstrołękaRajgródGrajewoKock (I)BudziskaŁysobykiPonaryKałuszyn (III)Mińsk Mazowiecki (II)IłżaGniewoszówWilno (II)Międzyrzec PodlaskiWarszawaKock (II)Księte

Bitwa pod Mariampolem – nieudany atak polskich partii powstańczych na Mariampol 22 kwietnia 1831[1] w czasie powstania listopadowego.

Atak na miasto przeprowadzony przez połączone oddziały Antoniego Puszeta, majora Karola Szona i kapitana Józefa Szperlińskiego zakończył się klęską powstańców. Połączone oddziały polskie zostały rozbite a Szon i Szperliński dostali się do rosyjskiej niewoli i zostali straceni. Puszet zmuszony został do odejścia za Niemen.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wacław Tokarz podaje datę 24 kwietnia w: Wojna polsko-rosyjska 1830 i 1831 roku, Warszawa 1993 s. 231

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]