5 Pułk Strzelców Konnych (powstanie listopadowe)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 5 Pułku Strzelców Konnych Królestwa Kongresowego. Zobacz też: 5 Pułk Strzelców Konnych - stronę ujednoznaczniającą.
5 Pułk Strzelców Konnych
Historia
Państwo  Królestwo Polskie
Sformowanie 1815
Dowódcy
Pierwszy płk Tomasz Siemiątkowski
Ostatni płk Benedykt Zielonka
Działania zbrojne
powstanie listopadowe
Organizacja
Dyslokacja Warszawa
(Koszary Gwardii Konnej)
Rodzaj wojsk Jazda
Żołnierz 5 psk (z lewej)
Aleksander I - szef pułku

Pułk 5 Strzelców Konnychoddział szaserów Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego i okresu powstania listopadowego.

Utworzone w 1815 szwadrony wzorowe strzelców konnych przybrały 20 czerwca 1815 nazwę Pułk Strzelców Konnych Gwardii. 15 marca 1818 szefem pułku został cesarz Aleksander I Romanow[1]. 19 stycznia 1831 pułk przemianowany na nr 5 strzelców konnych. W czasie wojny otrzymał 2 krzyże kawalerskie, 28 złotych i 39 srebrnych[1].

Stanowisko: Warszawa.

Strzelcy konni gwardii[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku[1]:

Oficerowie:

Żołnierze:

Walki pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego.

Bitwy i potyczki[1]:

  • Warszawa (29 i 30 listopada 1831);
  • Wyszków (11 lutego);
  • Wawer i Nowa Wieś (19 lutego);
  • Białołęka (25 lutego);
  • Niwiska (17 kwietnia);
  • Beresteczko (19 kwietnia);
  • Trzebucza (30 kwietnia);
  • Nur (17 i 22 maja);
  • Gostery (25 maja);
  • Ostrołęka (26 maja);
  • Pacios (23 lipca).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Gembarzewski 1925 ↓, s. 81.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]