I bitwa pod Mińskiem Mazowieckim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy I bitwy pod Mińskiem Mazowieckim. Zobacz też: bitwa pod Mińskiem Mazowieckim - stronę ujednoznaczniającą.
Powstanie listopadowe

BelwederStoczekDobreKałuszyn (I)Nowa WieśWawer (I)NowogródBiałołękaOlszynka GrochowskaPuławyKurówWawer (II)Dębe WielkieKałuszyn (II)LiwDomaniceIganiePoryckWronówKazimierz DolnyBoremelKiejdanySokołów PodlaskiMariampolKuflewMińsk Mazowiecki (I)CudnówFirlejLubartówPołągaJędrzejówDaszówTykocinNurOstrołękaRajgródGrajewoKock (I)BudziskaŁysobykiPonaryKałuszyn (III)Mińsk Mazowiecki (II)IłżaGniewoszówWilno (II)Międzyrzec PodlaskiWarszawaKock (II)Księte

Bitwa pod Mińskiem Mazowieckim miała miejsce 26 kwietnia 1831 podczas powstania listopadowego.

Pod Mińskiem Mazowieckim polska ariergarda złożona z 2 Dywizji Piechoty dowodzonej przez generała Antoniego Giełguda starła się z 1 korpusem rosyjskim dowodzonym przez generała Piotra Pahlena. Korpus rosyjski wsparty został dodatkowo przez grupę Karla Mandersterna.

Bitwa zakończyła się odwrotem polskiej dywizji na Stojadła.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1967, Wydanie I, Tom 2

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]