1 Dywizja Piechoty (Królestwo Kongresowe)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 1 Dywizji Piechoty Królestwa Kongresowego. Zobacz też: 1 Dywizja Piechoty.
1 Dywizja Piechoty
Historia
Państwo  Królestwo Polskie
Sformowanie 1815
Rozformowanie 1831
Dowódcy
Pierwszy Józef Chłopicki
Ostatni Jan Krukowiecki
Organizacja
Dyslokacja Rawa Mazowiecka[1]
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Józef Chłopicki w mundurze generała

1 Dywizja Piechotyzwiązek taktyczny wojsk Królestwa Polskiego.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Składała się z dwóch brygad piechoty liniowej oraz brygady strzelców pieszych. W skład każdej brygady wchodziły dwa pułki. Sztab znajdował się w Rawie Mazowieckiej[2]. Razem z 2 Dywizją Piechoty stanowiła Korpus Piechoty Królestwa Polskiego.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy dywizji[3][2]

Dowódcy brygad[2].

Miejsce stacjonowania[edytuj | edytuj kod]

Sztaby jednostek stacjonowały w następujących miejscowościach[4][5]:

Uzbrojenie i umundurowanie[edytuj | edytuj kod]

Uzbrojenie podstawowe piechurów stanowiły karabiny skałkowe. Pierwotnie było to karabiny francuskie wz. 1777 (kaliber 17,5 mm), później zastąpione rosyjskimi z fabryk tulskich wz. 1811 (kaliber 17,78 mm). Poza karabinami piechurzy posiadali bagnety i tasaki (pałasze piechoty). Wyposażenie uzupełniała łopatka, ładownica na 40 naboi oraz pochwa na bagnet.

Umundurowanie piechura składało się z granatowej kurtki i sukiennych, białych spodni. Poszczególne pułki miały odmienne kolory naramienników, wyłogów oraz kołnierzy. Używano czapek czwórgraniastych. Po reformie w roku 1826 wprowadzono pantalony zapinane na guziki. Czapki czwórgraniaste zastąpiono kaszkietami z czarnymi daszkami i białymi sznurami. Na kaszkiecie znajdowała się blacha z orłem, numer pułku oraz ozdobny pompon.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bronisław Gembarzewski: Wojsko Polskie - Królestwo Polskie 1815-1830. Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, 2003. ISBN 83-88841-48-3.
  • Marian Kukiel: Zarys historii wojskowości w Polsce. London: Puls, 1993. ISBN 0-907587-99-2.
  • Tadeusz Korzon, Bronisław Gembarzewski, Jadwiga Rogowa: Dzieje wojen i wojskowości w Polsce. T.3. Lwów, Warszawa, Kraków: Wydawnictwo Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, 1923.
  • Jan Wimmer: Historia piechoty polskiej do roku 1864. Warszawa: 1978.