Kopalnia Węgla Kamiennego Miechowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kopalnia Węgla Kamiennego Miechowice
Preussengrube
Ilustracja
Kopalnia Preussen na pocztówce
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Siedziba Bytom
Data założenia 1900
Data likwidacji 1996 (połączenie z KWK Bobrek)
Położenie na mapie Bytomia
Mapa lokalizacyjna Bytomia
Kopalnia Węgla Kamiennego Miechowice
Kopalnia Węgla Kamiennego Miechowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kopalnia Węgla Kamiennego Miechowice
Kopalnia Węgla Kamiennego Miechowice
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Kopalnia Węgla Kamiennego Miechowice
Kopalnia Węgla Kamiennego Miechowice
Ziemia50°21′08″N 18°50′11″E/50,352222 18,836389

Kopalnia Węgla Kamiennego Miechowice (do 1945 roku niem. Preussengrube) – zlikwidowana kopalnia węgla kamiennego w Bytomiu-Miechowicach, która funkcjonowała jako samodzielny zakład od 1902 do 1996 roku, kiedy to została połączona z Kopalnią Węgla Kamiennego Bobrek.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kopalnia Preussen na pocztówce (około 1913)
Zabudowania szybu Zachodniego (2012)
Zabudowania szybu Ignacy (2019)

Budowę kopalni w Miechowicach rozpoczęto w 1899 roku. Została utworzona w 1900 roku przez połączenie kilku pól górniczych i była własnością Franciszka Huberta von Tiele-Wincklera (zob. Tiele-Wincklerowie). Wydobycie węgla rozpoczęto w 1902 roku[1]. Do 1945 roku kopalnia nosiła nazwę Preussen. Od 1945 roku weszła w skład Zabrzańskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego.

Przy kopalni w latach 40. XX wieku, od 27 lipca 1945 roku działał obóz pracy przymusowej[2]

W 1993 roku w kopalni doszło do silnego wstrząsu w wyniku którego zginęło 6 górników, co upamiętniono pomnikiem. W ramach procesu restrukturyzacji w 1996 roku kopalnia została połączona z kopalnią Bobrek[3] pod wspólną nazwą Bobrek Miechowice. W 1999 roku kopalnia Bobrek-Miechowice została postawiona w stan likwidacji a na jej bazie powstał Zakład Górniczy Bytom III. W 2005 roku większość szybów i budynków została zlikwidowana, pozostawiono m.in. szyb Ignacy[4]. Na pokopalnianym terenie doszło w tym do wypadków, którym uległy osoby zbierające złom[5].

22 marca 2017 roku budynki szybu Zachodniego zostały wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Jaros: Słownik historyczny kopalń węgla na ziemiach polskich. Katowice: Śląski Instytut Naukowy, 1984, s. 76. ISBN 83-00-00648-6.
  2. Miroszewski Kazimierz: Obozy pracy przymusowej w Bytomskim Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego w latach 1945-1949. W: Bytomskie martyrologium powojennych lat 1945-1956. Ofiary komunistycznego terroru i ich pomnik. Jan Drabina (red.). Bytom: Urząd Miejski w Bytomiu, 2009, s. 85. ISBN 978-83-922322-9-2.
  3. Janusz Marek. Uwarunkowania i przebieg procesu likwidacji kopalń węgla kamiennego. „Studia Ekonomiczne”, s. 277, 2006. Akademia Ekonomiczna w Katowicach. ISSN 20838603. 
  4. Adam Kubacz: Kopalnia „Preussengrube” (potem kopalnia „Miechowice”). W: Historia Miechowic (gazetamiechowic.pl) [on-line]. [dostęp 2019-07-16].
  5. Życie Bytomskie: Kradli złom, zginęli na miejscu (pol.). [dostęp 28 sierpnia 2008].
  6. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo śląskie. 2018-09-30. s. 25. [dostęp 2017-08-28].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]