Michał Witosławski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Witosławski
Biskup tytularny Coronea
Herb duchownego
Data i miejsce urodzenia

23 września 1702
Czuków

Data i miejsce śmierci

przed 22 marca 1769
Przemyśl

Biskup pomocniczy przemyski
Okres sprawowania

1768–1769

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Diakonat

15 września 1726

Prezbiterat

22 września 1726

Nominacja biskupia

25 stycznia 1768

Sakra biskupia

24 kwietnia 1768

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

24 kwietnia 1768

Konsekrator

Wacław Hieronim Sierakowski

Współkonsekratorzy

Stanisław Rajmund Jezierski
Samuel Głowiński

Michał de Sielec Witosławski herbu Nieczuja[1] (ur. ok. 23 września 1702 w Czukowie, pow. Bracław – zm. przed 22 marca 1769) – biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy przemyski w latach 1768–69.

Święcenia kapłańskie przyjął w 1726. W 1768 został biskupem pomocniczym diecezji przemyskiej. Pochowany w podziemiach katedry przemyskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Herbarz polski, t. IX, Lipsk 1842, s. 366.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]