Achacy Grochowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Achacy (Achacjusz) Grochowski
Achacy (Achacjusz) Grochowski
Herb Achacy (Achacjusz) Grochowski
Kraj działania  I Rzeczpospolita
Data śmierci 7 stycznia 1633
Biskup łucki
Okres sprawowania 1627 – 1633
Biskup przemyski
Okres sprawowania 1624 – 1627
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 26 sierpnia 1624
Sakra biskupia brak danych

Achacy (Achacjusz) Grochowski herbu Junosza (zm. 7 stycznia 1633) – biskup przemyski oraz łucki, sekretarz Jego Królewskiej Mości, prepozyt łęczycki i sandomierski, kanonik krakowski i przemyski, prepozyt miechowski[1], przedstawiciel dyplomatyczny Rzeczypospolitej w Państwie Kościelnym w 1620 roku[2].

Był bratem Stanisława Grochowskiego, arcybiskupa lwowskiego.

Odbył studia w Krakowie i Padwie, był sekretarzem królewskim oraz posiadaczem szeregu godności kościelnych (prepozytura łęczycka i sandomierska, kanonikat w Przemyślu, Krakowie i Poznaniu). W sierpniu 1624 mianowany biskupem przemyskim, rządy w diecezji objął na początku kolejnego roku; zajmował się m.in. odbudową diecezji zniszczonej w czasie najazdu tatarskiego. W październiku 1627 przeniesiony został na diecezję łucką, gdzie był pierwszym ordynariuszem posługującym się tytułem "biskupa łuckiego i brzeskiego". Jednocześnie otrzymał prepozyturę komendatoryjną w Miechowie. Występował zdecydowanie przeciw reformacji i postulatom równouprawnienia dysydentów i katolików. W 1625 wystąpił z oskarżeniem w sprawie Samuela Bolestraszyckiego.

Był elektorem Władysława IV Wazy z województwa wołyńskiego w 1632 roku[3].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Instytut Wydawniczy "Pax", Warszawa 2000, s. 131

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Wiśniewski, Katalog prałatów i kanoników sandomierskich od 1186-1926 r. tudzież sesje kapituły sandomierskiej od 1581 do 1866 r., Radom 1928, s. 80-81.
  2. Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Warszawa 1938, s. 143.
  3. Suffragia Woiewodztw y Ziem Koronnych, y W. X. Litewskiego, Zgodnie ná Naiásnieyssego Władisława Zygmunta ... roku 1632 ... Woiewodztwo Krákowskie., s. B2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]