Karol Fischer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karol Fischer
Biskup tytularny Mallus
Karol Fischer
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1847
Jasło
Data i miejsce śmierci 21 września 1931
Przemyśl
Biskup pomocniczy przemyski
Okres sprawowania 1901–1931
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 18 lipca 1869
Nominacja biskupia 15 kwietnia 1901
Sakra biskupia 19 maja 1901
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 19 maja 1901
Miejscowość Przemyśl
Miejsce katedra przemyska
Konsekrator Józef Sebastian Pelczar
Współkonsekratorzy Kostiantyn Czechowycz
Anatol Nowak

Karol Józef Fischer[1] (ur. 13 marca 1847 w Jaśle, zm. 21 września 1931 w Przemyślu) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy przemyski w latach 1901–1931.

Życiorys[edytuj]

Urodził się 13 marca 1847 w Jaśle[1]. Kształcił się w Gimnazjum Franciszka Józefa we Lwowie, Gimnazjum św. Anny w Krakowie[2] i gimnazjum w Rzeszowie, gdzie w 1865 złożył świadectwo dojrzałości[3]. W latach 1865–1869 odbył studia teologiczne[3] w przemyskim seminarium duchownym[1]. Święcenia prezbiteratu otrzymał 18 lipca 1869 w Przemyślu[1]. W 1871[3] został skierowany na dalsze studia do seminarium św. Augustyna w Wiedniu, które po kilku miesiącach przerwał ze względów zdrowotnych[2].

Pracował jako wikariusz w Sanoku (1869–1870)[4], Drohobyczu (1870–1871) i Jaśle (1872–1874)[3]. W latach 1874–1888 był proboszczem w Tarnowcu[3]. W tym czasie rozszerzył kult Matki Bożej tarnowieckiej, odnowił wnętrze kościoła parafialnego[2], a od 1886 pełnił funkcję wicedziekana jasielskiego[3]. W latach 1888–1899 zarządzał parafią w Dobrzechowie[5], gdzie kierował budową kościoła, a także prowadził działalność społeczną i wspierał rozwój spółdzielczości[2]. Przyczynił się do utworzenia na terenie parafii jednostek straży ogniowej, kółek rolniczych, szkół, czytelni ludowych, sklepów oraz kas Stefczyka[2]. W 1896 został kanonikiem honorowym, a w 1899 kanonikiem gremialnym kapituły przemyskiej[3].

Był uznanym kaznodzieją i rekolekcjonistą[1]. Publikował kazania, które ze względu na zrozumiały przekaz i znajomość środowiska wiejskiego były wykorzystywane przez polskich kapłanów[3]. Pisał także prace z zakresu liturgii[6]. W 1899 otrzymał propozycję objęcia katedry teologii pastoralnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, której nie przyjął[3].

W latach 1894–1900[3] reprezentował okrąg rzeszowsko-kolbuszowski w Radzie Państwa w Wiedniu, będąc członkiem Koła Polskiego[2]. W działalności parlamentarnej zajmował się głównie sprawami wsi i jej mieszkańców[2]. Od 1897 należał do Rady Powiatowej w Rzeszowie[3].

15 kwietnia 1901 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji przemyskiej ze stolicą tytularną Mallus[1]. Święcenia biskupie otrzymał 19 maja 1901 w katedrze przemyskiej[2]. Konsekrował go biskup diecezjalny przemyski Józef Sebastian Pelczar, któremu asystowali Kostiantyn Czechowycz, biskup diecezjalny przemyski obrządku greckokatolickiego, i Anatol Nowak, biskup pomocniczy krakowski[7]. Sprawował urzędy wikariusza generalnego, oficjała oraz prepozyta kapituły przemyskiej[3]. Po śmierci biskupa Pelczara[3], od 3 kwietnia do 23 listopada 1924 zarządzał diecezją jako wikariusz kapitulny[1]. Utrzymywał dobre stosunki z ludnością ukraińską. Podczas dwukrotnego oblężenia Przemyśla w latach 1914–1915 pozostał w mieście, występując u władz wojskowych w obronie interesów cywilów. Publicznie potępił pogrom Ukraińców oskarżonych o nielojalność wobec Austrii. Należał do Towarzystwa Szkoły Ludowej oraz Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Przemyślu[3].

Był współkonsekratorem podczas sakry biskupów pomocniczych lwowskich: Władysława Bandurskiego (1906) i Bolesława Twardowskiego (1919), biskupa pomocniczego sandomierskiego Pawła Kubickiego (1918) i biskupa diecezjalnego Mukaczewa obrządku greckokatolickiego Petra Gebeya (1924)[7].

Zmarł 21 września 1931 w Przemyślu. Został pochowany w krypcie miejscowego kościoła Najświętszego Serca Jezusowego[2].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f g K. Krasowski: Biskupi katoliccy II Rzeczypospolitej. Słownik biograficzny. Poznań: Bene Nati, 1996, s. 62–63. ISBN 83-86675-03-9.
  2. a b c d e f g h i W. Hap: Poczet wybitnych jaślan i ludzi związanych z regionem. Jasło: Stowarzyszenie Miłośników Jasła i Regionu Jasielskiego, 2005, s. 75–79. ISBN 83-917660-5-5. [dostęp 2015-07-09].
  3. a b c d e f g h i j k l m n Nota biograficzna Karola Fischera na stronie archidiecezji przemyskiej. przemyska.pl. [dostęp 2015-07-09].
  4. Wizytacye kanoniczne. Sanok. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. R. XII, z. 11, s. 370, Listopad 1912. [dostęp 2016-05-03]. 
  5. Korespondencye „Głosu Rzeszowskiego”. „Głos Rzeszowski”. Nr 21, r. III, s. 2, 21 maja 1899. [dostęp 2015-07-09]. 
  6. P. Nitecki: Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999. Słownik biograficzny. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 2000, kol. 100. ISBN 83-211-1311-7.
  7. a b Karol Fischer (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2015-07-09].

Linki zewnętrzne[edytuj]