Stanisław Jakiel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Jakiel
Biskup tytularny Tanagry
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1910
Jaćmierz
Data i miejsce śmierci 26 marca 1983
Przemyśl
Biskup pomocniczy przemyski
Okres sprawowania 1957–1983
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 26 lipca 1934
Nominacja biskupia 3 czerwca 1957
Sakra biskupia 4 sierpnia 1957
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 4 sierpnia 1957
Konsekrator Franciszek Barda
Współkonsekratorzy Karol Pękala
Herbert Bednorz
Tablica pamiątkowa w Jaćmierzu

Stanisław Jakiel (ur. 12 kwietnia 1910 w Jaćmierzu, zm. 26 marca 1983 w Przemyślu) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy przemyski w latach 1957–1983.

Życiorys[edytuj]

Urodził się 12 kwietnia 1910 w Jaćmierzu. Edukację w zakresie szkoły średniej rozpoczął w gimnazjum w Sanoku. Jeszcze w I klasie przerwał naukę i wrócił do rodzinnego domu, gdzie dalej kształcił się prywatnie. IV klasę odbył w gimnazjum w Brzozowie, a klasy V–VIII ukończył w gimnazjum im. Kazimierza Morawskiego w Przemyślu jako alumn Niższego Seminarium Duchownego. W 1929 złożył egzamin dojrzałości, po czym rozpoczął studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu. W latach 1931–1934 kontynuował je na uniwersytecie Canisianum w Innsbrucku. Święcenia prezbiteratu otrzymał 26 lipca 1934[1]. W 1935 uzyskał doktorat z teologii[2] na podstawie dysertacji dotyczącej uchwał soboru trydenckiego w Polsce[1]. Wykształcenie pogłębiał jako wolny słuchacz na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie[1].

W 1936 był wikariuszem wpierw w parafii farnej w Rzeszowie, a następnie w parafii katedralnej w Przemyślu. Następnie do 1937 był kapelanem biskupa Franciszka Bardy i notariuszem kurii biskupiej, po czym objął funkcję katechety w Gimnazjum Kupieckim w Przemyślu. Przez pierwsze miesiące II wojny światowej z konieczności przebywał w rodzinnym domu. Na początku 1940 został kapelanem ochronki sióstr Rodziny Maryi w Maćkowicach i duszpasterzem miejscowej kaplicy. W tym samym roku został przeniesiony na wikariat do parafii farnej w Jarosławiu[1]. W 1943 został ustanowiony administratorem parafii Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Przemyślu[2]. W 1953 jako kanonik gremialny wszedł w skład Kapituły Katedralnej Przemyskiej[1].

W 1944 przez ponad miesiąc był rektorem Niższego Seminarium Duchownego[1], po czym objął stanowisko prokuratora w Wyższym Seminarium Duchownym[2]. Zajmował urząd wicerektora, a od 1953 pełnił obowiązki rektora seminarium[3]. Prowadził w nim wykłady z teologii moralnej, teologii pastoralnej i homiletyki[2].

3 czerwca 1957 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji przemyskiej ze stolicą tytularną Tanagra[2]. Święcenia biskupie otrzymał 4 sierpnia 1957. Konsekrował go Franciszek Barda, biskup diecezjalny przemyski, w asyście Karola Pękali, biskupa pomocniczego tarnowskiego, i Herberta Bednorza, biskupa koadiutora katowickiego[4]. W diecezji był wpierw prowikariuszem generalnym, a od 1962 wikariuszem generalnym. W latach 1958–1960 zajmował stanowisko oficjała sądu biskupiego. W kurii diecezjalnej przewodniczył komisji liturgicznej i nadzorował sprawy personalne księży wikariuszy[2]. W latach 1965–1966 pełnił funkcję wikariusza kapitulnego diecezji[5]. W 1967 został mianowany prepozytem kapituły katedralnej[2].

Brał udział w II, III i IV sesji soboru watykańskiego II[4]. W Episkopacie Polski był od 1976 przewodniczącym Komisji Liturgicznej[2]. W czasie jego kierownictwa komisja przygotowała posoborowe zmiany w ceremoniach kościelnych i liturgii sakramentów, a także opracowała polski przekład brewiarza rzymskiego. Asystował podczas sakry biskupów przemyskich: pomocniczego – Bolesława Taborskiego (1964) i diecezjalnego – Ignacego Tokarczuka (1966)[4].

Zmarł 23 marca 1983 w Przemyślu w trakcie mszy odprawianej w kaplicy seminaryjnej[6]. 29 marca 1983[7] został pochowany w podziemiach przemyskiej katedry[6]. W 1996 na fasadzie budynku domu zakonnego Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Jaćmierzu umieszczono upamiętniającą go tablicę.

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f Jaćmierz: 100-lecie urodzin bp. Stanisława Jakiela (zapowiedź). jmichalik.episkopat.pl, 2010-07-19. [dostęp 2016-05-26].
  2. a b c d e f g h G. Delmanowicz: Nota biograficzna Stanisława Jakiela na stronie archidiecezji przemyskiej. przemyska.pl. [dostęp 2016-05-25].
  3. S. Bartmiński: Przemyscy księża Rocznik 1959. Krasiczyn: 2013, s. 38. [dostęp 2016-10-07].
  4. a b c Stanisław Jakiel (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2016-05-25].
  5. P. Nitecki: Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999. Słownik biograficzny. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 2000, kol. 161–162. ISBN 83-211-1311-7.
  6. a b Podwójny jubileusz w Jaćmierzu k. Sanoka (zapowiedź). ekai.pl, 2010-07-22. [dostęp 2016-05-25].
  7. Adam Sudoł: Wybór z Księgi Ogłoszeń Parafii Przemienienia Pańskiego w Sanoku (lata 1967–1995). Sanok: 2001, s. 154. ISBN 83-914224-7-X.

Linki zewnętrzne[edytuj]