Paweł Kowalski (piłkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy polskiego piłkarza. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Paweł Kowalski
Data i miejsce
urodzenia
10 lutego 1937
Pabianice, Polska
Data i miejsce
śmierci
3 czerwca 2016
Polska
Pozycja obrońca
Wzrost 176 cm
Kariera piłkarska
Lata Klub
1954–1958
1959–1960
1961–1970
PTC Pabianice
Śląsk Wrocław
ŁKS Łódź
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1964–1967
1967
 Polska B
 Polska
4 (0)
4 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1970–1972
1972–1974
1974–1975
1976–1977
1979–1981
1985–1987
1987–1989
1990–1992
1992–1993
1994
1994–?
1997
1998–2000
2000
2000–2001
2001–2002
2003
2003–2004
2004–2005
2005
2005–2006
ŁKS Łódź (asystent)
ŁKS Łódź
Metal Kluczbork
Widzew Łódź
Radomiak Radom
Polonia Bytom
Motor Lublin
Widzew Łódź
Olimpia Poznań
Polonia Bytom
Papiernik Myszków
Zagłębie Lubin
Polonia Bytom
GKS Katowice
KS Myszków
Górnik Łęczna
Podbeskidzie Bielsko-Biała
Aluminium Konin
Pelikan Łowicz
HEKO Czermno
Sokół Aleksandrów Łódzki

Paweł Kowalski (ur. 10 lutego 1937[1], zm. 3 czerwca 2016[2]) – polski piłkarz, reprezentant Polski, obrońca oraz trener piłkarski.

Życiorys[edytuj]

Był wychowankiem PTC Pabianice. W czasie służby wojskowej w latach 1959-1960 występował w Śląsku Wrocław. Później aż do 1970 był piłkarzem ŁKS Łódź. W reprezentacji Polski debiutował w rozegranym 21 maja 1967 spotkaniu z Belgią, ostatni raz zagrał rok później. Łącznie w biało-czerwonych barwach rozegrał 4 spotkania. Po zakończeniu kariery zawodniczej został trenerem, przez ponad 30 lat pracował w wielu klubach. Prowadził zespoły pierwszoligowe, ale przede wszystkim drugoligowe. Do najwyższej klasy rozgrywkowej awansował z ŁKS Łódź - jako asystent trenera 1970/71, Polonią Bytom 1985/86, Motorem Lublin 1988/89, Widzewem Łódź 1990/91 i GKS Katowice (1999/2000 - zespół objął w rundzie wiosennej)[3].

Przypisy