Wojciech Stawowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wojciech Stawowy
Wojciech Stawowy 2010.jpg
Imię i nazwisko Wojciech Andrzej Stawowy
Data i miejsce
urodzenia
28 stycznia 1966
Kraków, Polska Polska
Kariera juniorska
1976–1984 Cracovia
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)


–1992
Nadwiślan Kraków
Hutnik Kraków
Nadwiślan Kraków
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1992–1998

1999–2002
2002–2006
2006–2008
2008–2010
2010–2011
2012–2014
2014
2014–2015
Wisła Kraków (juniorzy)
Wisła II Kraków
Proszowianka Proszowice
Cracovia
Arka Gdynia
Górnik Łęczna
GKS Katowice
Cracovia
Miedź Legnica
Widzew Łódź

Wojciech Stawowy (ur. 28 stycznia 1966 w Krakowie) – polski piłkarz i trener piłkarski.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W karierze piłkarskiej i szkoleniowej związany najdłużej z Cracovią, z którą jako trener m.in. dwukrotnie wywalczył awans do Ekstraklasy.

Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie. Występował jako piłkarz w zespołach krakowskich: Cracovii, Nadwiślanie i Hutniku.

Od 1992 pracuje jako trener. W latach 1992–1998 prowadził drużyny juniorów i rezerw Wisły Kraków. Z juniorami dwukrotnie zdobył tytuł mistrza Polski, raz sięgnął po brązowy medal. Trener Proszowianki Proszowice od 1999 do 2002. W lipcu 2002 objął drużynę Cracovii, z którą w 2003 awansował do II ligi, a rok później do Ekstraklasy. W styczniu 2006 podpisał z Cracovią kontrakt przedłużający jego pracę w charakterze trenera na dziesięć lat, z powodu nieporozumień z zarządem klubu zrezygnował z pracy jednak zaledwie miesiąc później.

W czerwcu objął zmuszoną do gry w barażach Arkę Gdynia, z którą pozostał w pierwszej lidze. Po aferze korupcyjnej w 2007 roku bliski był podpisania kontraktu z Wisłą Kraków, ale zrezygnował z tego, po rozmowach z właścicielem Arki Ryszardem Krauze, który przedstawił mu długofalową perspektywę budowania bardzo silnego zespołu. Stawowy po rozmowach z Ryszardem Krauze podpisał nowy, 3-letni kontrakt w Arce. 16 kwietnia 2008, po słabych wynikach drużyny w rundzie wiosennej w sezonie 2007/2008 klub rozwiązał umowę ze Stawowym za porozumieniem stron.

15 listopada 2008 Stawowy został trenerem pierwszoligowego Górnika Łęczna. Drużyna z Lubelszczyzny ostatecznie zakończyła rozgrywki na piątym miejscu z czteropunktową stratą do Korony Kielce. Początek sezonu 2009/2010 Górnik miał jednak fatalny. Po trzech porażkach, 17 sierpnia 2009 Stawowy został zwolniony z klubu.

W dniu 30 sierpnia 2010 władze klubu GKS Katowice poinformowały o zatrudnieniu trenera Wojciecha Stawowego na funkcji I trenera. Po zakończeniu sezonu 2010/11, w dniu 17 czerwca 2011, zarząd klubu GKS Katowice rozwiązał kontrakt z trenerem.

W dniu 11 czerwca 2012 zarząd klubu MKS Cracovia zaoferował dwuletni kontrakt Stawowemu. Po 6-letniej przerwie pełnił on zatem znowu funkcję trenera Cracovii. 8 czerwca 2013 Cracovia pod wodzą Stawowego awansowała do Ekstraklasy. 12 maja 2014 roku został zwolniony z klubu[1].

Od 1 grudnia 2014 do 1 lipca 2015 roku Stawowy piastował funkcję pierwszego trenera Widzewa Łódź[2][3].

Taktyka[edytuj | edytuj kod]

Stawowy jest zwolennikiem ofensywnej gry opartej na dużej ilości krótkich podań. W zespołach prowadzonych przez Stawowego widać często oryginalne rozwiązania taktyczne - np. gra bez „typowego” napastnika w sezonie 2012/2013 w Cracovii (funkcję „fałszywego” napastnika pełnił Vladimir Boljević). Stawowy w swojej pracy bazuje na klasycznym systemie 4-3-3, przechodzącym okresowo w 3-4-3 (z defensywnym pomocnikiem cofającym się do linii obrony oraz bocznymi obrońcami podłączającymi się do ataku).

Cechujący się dużą ilością krótkich podań i raczej długim czasem budowania akcji styl gry drużyn Stawowego bywa krytykowany. W mediach pojawiały się kilkakrotnie określenia krakowska „tiki-taka” [1] („tiki-taka” to potoczne określenie szybkich podań na małej przestrzeni wymienianych przez zawodników FC Barcelona) dotyczące prowadzonej przez Stawowego drużyny Cracovii. Szkoleniowiec podkreślał jednak w wywiadach, że choć wzoruje się na najnowszych trendach w futbolu europejskim, to jednak stara się sprawiać aby jego drużyna zawsze miała swój niepowtarzalny styl.

Po tym, jak w sezonie 2012/2013 Cracovia pod wodzą Stawowego wywalczyła awans do Ekstraklasy, szkoleniowiec zmienił nieco ustawienie zespołu (dotychczas preferował ustawienie 4-3-3 z „fałszywym” napastnikiem). Chcąc wykorzystać potencjał sprowadzonego do klubu środkowego napastnika Dawida Nowaka, w większości meczów rundy jesiennej sezonu 2013/2014 ustawiał drużynę w klasycznej formacji 4-3-3. Zmiana ta przyniosła dobre skutki, ponieważ przed przerwą zimową Cracovia zajmowała wysokie, 7. miejsce.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]