Ministerstwo Sportu i Turystyki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ministerstwo Sportu i Turystyki
Ilustracja
Pałac Blanka – siedziba Ministerstwa Sportu i Turystyki
Państwo  Polska
Data utworzenia 1 września 2005[1]
Minister Witold Bańka
Sekretarz Stanu Jarosław Stawiarski
Adres
ul. Senatorska 14
00-082 Warszawa
brak współrzędnych
Strona internetowa

Ministerstwo Sportu i Turystyki (MSiT) – polskie ministerstwo kierowane przez ministra właściwego do spraw sportu i turystyki; od 2015 ministrem jest Witold Bańka.

Do głównych zadań ministra należą rozwój sportu powszechnego i wyczynowego oraz nadzór nad wszystkimi związkami sportowymi. Natomiast w zakres spraw zaliczanych do działu kultura fizyczna i sport, zgodnie z ustawą z dnia 4 września 1997 o działach administracji rządowej (Dz.U. z 2015 r. poz. 812, ze zm.), wchodzą: kultura fizyczna, rekreacja i rehabilitacja ruchowa, sport dzieci i młodzieży, sport kwalifikowany oraz sport osób niepełnosprawnych.

Siedziba ministerstwa znajduje się w pałacu Blanka przy ul. Senatorskiej 14 w Warszawie.

Struktura[edytuj]

  • Gabinet Polityczny Ministra
  • Departament Ekonomiczno-Finansowy
  • Departament Infrastruktury Sportowej
  • Departament Kontroli
  • Departament Prawny
  • Departament Sportu dla Wszystkich
  • Departament Sportu Wyczynowego
  • Departament Strategii i Współpracy Międzynarodowej
  • Departament Turystyki
  • Biuro Administracyjne
  • Biuro Dyrektora Generalnego
  • Biuro Ministra
  • Biuro do Spraw Obronnych i Ochrony Informacji Niejawnych

Jednostki podległe Ministrowi Sportu i Turystyki:

Kierownictwo[edytuj]

Historia[edytuj]

Pierwszym w Polsce organem publicznym związanym ze sportem była Naczelna Rada Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego, utworzona przy Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego rozporządzeniem Rady Ministrów z 25 kwietnia 1925 (Dz.U. z 1925 r. Nr 45, poz. 314). Organ ten zlikwidowano 28 stycznia 1927, tworząc tego samego dnia w jego miejsce Państwowy Urząd Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego[2], który miał za zadanie koordynować działalność urzędów państwowych i organizacji społecznych w zakresie podnoszenia kultury fizycznej oraz przysposobienia wojskowego i podlegał Ministerstwu Spraw Wojskowych. Dyrektorami Urzędu byli Juliusz Ulrych (1927–1929), Władysław Kiliński (1929–1935), Józef Olszyna-Wilczyński (1935–1937) oraz Kazimierz Sawicki (1938–1939). Ministerstwo Wyznań i Oświecenia w tym czasie również zajmowało się kwestią wychowania fizycznego w szkołach.

Dekretem z 16 stycznia 1946 PUWFiPW został utworzony na nowo (Dz.U. z 1946 r. Nr 3, poz. 25). Kierował nim Tadeusz Kuchar[3], który od lutego 1948 szefował powołanemu w miejsce PUWFiPW Głównemu Urzędowi Kultury Fizycznej. Od grudnia 1949 centralnym organem administracji państwowej ds. sportu był Główny Komitet Kultury Fizycznej, zajmujący się kulturą fizyczną, sportem i turystyką. Kierowali nim kolejno Lucjan Motyka (w latach 1949–1950 jako dyrektor, w latach 1950–1951 jako przewodniczący), Józef Faruga (1951–1952) i Włodzimierz Reczek (1952–1960)[4]. Nadzorowany przez Prezesa Rady Ministrów GKKF w 1960 został przemianowany na Główny Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki (przewodzili mu w latach 1960–1973 Reczek i w latach 1973–1978 Bolesław Kapitan).

W 1973 utworzono Polską Federację Sportu, którą do likwidacji w 1978 kierował Marian Renke[3], a której GKKFiT przekazał część swoich zadań. Statutowym celem organizacji był rozwój sportu kwalifikowanego. W 1978 z zakresu działań Komitetu wyłączono turystykę, a w jej miejsce wpisano sport. GKKFiT podzielony został na Główny Komitet Kultury Fizycznej i Sportu (z Renkem jako przewodniczącym) oraz na Główny Komitet Turystyki. W 1985 obie struktury ponownie połączono w Główny Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki, którym do 1987 kierował Kapitan. W latach 1987–1990 urząd funkcjonował pod szyldem Komitetu do Spraw Młodzieży i Kultury Fizycznej, a przewodniczył mu Aleksander Kwaśniewski (w latach 1988–1989 w randze ministra kultury fizycznej i sportu[5]). W 1991 powstał Urząd Kultury Fizycznej i Turystyki (szefowali mu kolejno Zygmunt Lenkiewicz, Michał Bidas, Zygmunt Zalewski, Marek Paszucha, od 1993 do 1997 Stanisław Stefan Paszczyk i w latach 1997–2000 Jacek Dębski). Po kolejnych reorganizacjach, 20 stycznia 2000 utworzony został Urząd Kultury Fizycznej i Sportu (przewodniczącymi byli w 2000 Dębski, po nim do 2001 Mieczysław Nowicki, którego zastąpił Adam Giersz). Urząd działał do 30 czerwca 2002.

Już wcześniej rozwiązywanie zagadnień z zakresu kultury fizycznej w społeczeństwie przeniesiono do Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu pod kierownictwem Krystyny Łybackiej. W rzeczywistości jednak władztwo nad sportem, zwłaszcza wyczynowym, przejęła utworzona wówczas Polska Konfederacja Sportu. Jej pierwszym prezesem został Giersz (pełnił tę funkcję do końca roku), którego w styczniu 2003 zastąpił Andrzej Kraśnicki[6].

W lipcu 2005 rozwiązano PKS, wyłączono sport z zakresu obowiązków resortu edukacji i utworzono Ministerstwo Sportu (działało od 1 września 2005, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 23 sierpnia 2005 w sprawie utworzenia Ministerstwa Sportu). Pracownicy Polskiej Konfederacji Sportu z dniem wejścia w życie ustawy o sporcie kwalifikowanym z 29 lipca 2005 stali się pracownikami urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu.

23 lipca 2007 włączono do zakresu działań resortu dział turystyki (którym poprzednio zajmowało się Ministerstwo Gospodarki) i odtąd funkcjonuje on jako Ministerstwo Sportu i Turystyki.

Lista ministrów[edytuj]

Lp. Zdjęcie Imię i nazwisko
(partia polityczna)
Objęcie
urzędu[a]
Złożenie
urzędu[b]
Długość
urzędowania
Rząd
Minister Kultury Fizycznej i Sportu
1. Aleksander Kwasniewski (cropped).jpg
Aleksander Kwaśniewski (PZPR)
(ur. 1954)
14 X 1988 1 VIII 1989 291 dni Rząd Mieczysława Rakowskiego
Minister Edukacji Narodowej i Sportu
2. Krystyna Łybacka.JPG
Krystyna Łybacka (SLD)
(ur. 1946)
19 X 2001 2 V 2004 926 dni Rząd Leszka Millera
3. Mirosław Sawicki.JPG
Mirosław Sawicki
(ur. 1946, zm. 2016)
2 V 2004 11 VI 2004 487 dni Pierwszy rząd Marka Belki
Drugi rząd Marka Belki
11 VI 2004 1 IX 2005
Minister Sportu
4. Marek Belka 2004.jpg
Marek Belka
(ur. 1952)
1 IX 2005 31 X 2005 60 dni
5. Lipiec Tomasz.jpg
Tomasz Lipiec
(ur. 1971)
31 X 2005 9 VII 2007 616 dni Rząd Kazimierza Marcinkiewicza
Rząd Jarosława Kaczyńskiego
Minister Sportu i Turystyki
6. Elzbieta Jakubiak.jpg
Elżbieta Jakubiak
(ur. 1966)
23 VII 2007 16 XI 2007 116 dni
7. Mirosław Drzewiecki.JPG
Mirosław Drzewiecki (PO)
(ur. 1956)
16 XI 2007 13 X 2009 697 dni Pierwszy rząd Donalda Tuska
8. Adam Giersz 2011.jpg
Adam Giersz
(ur. 1947)
13 X 2009 18 XI 2011 766 dni
9. Joanna Mucha.jpg
Joanna Mucha (PO)
(ur. 1976)
18 XI 2011 27 XI 2013 740 dni Drugi rząd Donalda Tuska
10. Andrzej Biernat z wizytą w Lublinie.jpg
Andrzej Biernat (PO)
(ur. 1960)
27 XI 2013 15 VI 2015 565 dni
Rząd Ewy Kopacz
11. Korol crop.jpg
Adam Korol
(ur. 1974)
16 VI 2015 16 XI 2015 153 dni
12. Witold Bańka Pedro's Cup Łódź 2016.jpg
Witold Bańka
(ur. 1984)
16 XI 2015 704 dni Rząd Beaty Szydło

Uwagi

  1. Objęcie urzędu – pierwszy dzień urzędowania – zaprzysiężenie.
  2. Złożenie urzędu – ostatni dzień urzędowania.

Przypisy

  1. Jako Ministerstwo Sportu, od 23 lipca 2007 jako Ministerstwo Sportu i Turystyki
  2. Robert Gawkowski, Sport w II Rzeczypospolitej [dostęp 2017-06-30] (pol.).
  3. a b Zygmunt Jaworski, O źródłach „ choroby sportu” w Polsce [dostęp 2017-06-30] (pol.).
  4. Wojciech Cywiński, Władze sportowe w Polsce w latach 1944–1956 [dostęp 2017-06-30] (pol.).
  5. M. G.-K., Powołanie rządu Mieczysława Rakowskiego [dostęp 2017-06-30] (pol.).
  6. l, Kraśnicki prezesem Polskiej Konfederacji Sportu [dostęp 2017-06-30] (pol.).

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]