Przejdź do zawartości

Notacja naukowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Notacja naukowa lub postać wykładnicza – sposób przedstawiania liczby rzeczywistej, szczególnie przydatny dla bardzo dużych lub bardzo małych liczb (tj. bardzo bliskich zeru). Stosowana w literaturze matematycznej, technicznej i naukowej, wszędzie tam, gdzie przedstawianie liczb w postaci dziesiętnej wymagałoby użycia dużej liczby cyfr. Jego odmianą jest zapis zmiennoprzecinkowy pozwalający reprezentować liczby w pamięci komputerów i kalkulatorów, implementowany w niektórych programach komputerowych.

Formy zapisu

[edytuj | edytuj kod]

Notacja naukowa jest odmianą zapisu dziesiętnego niezerowej liczby rzeczywistej pozwalającą umieszczać separator dziesiętny zawsze za pierwszą znaczącą cyfrą (co wyklucza liczbę 0).

Uwaga: Pojęcia mantysy i cechy są tu używane w innym znaczeniu niż opisane w artykule podłoga i sufit.

Notacja naukowa

[edytuj | edytuj kod]

Zapis liczby składa się z następujących elementów:

  • znak liczby (jeśli liczba jest ujemna to minus „−”, jeśli dodatnia to brak znaku lub plus „+”);
  • mantysa znormalizowana, czyli liczba z cyframi liczby oryginalnej mieszcząca się w przedziale prawostronnie otwartym [1,10);
  • mała lub wielka litera E;
  • wykładnik (liczba całkowita) – jeśli wykładnik jest liczbą ujemną, to poprzedza się go znakiem „−” (minus), jeśli natomiast jest liczbą dodatnią, to opcjonalnie można poprzedzić go znakiem „+” (plus). Ten element zwany jest też cechą (dziesiętną).

Wartość liczby rzeczywistej zapisanej w notacji naukowej można odczytać, stosując się do poniższego wzoru:

gdzie:

(ang. mantissa) – mantysa,
(ang. exponent) – wykładnik (cecha).
Uwaga
Wyrażenia w rodzaju 0⋅105, 0⋅10−2 aczkolwiek mają wartość 0, nie są jednak zapisem spełniającym warunki definicji notacji naukowej – mantysa nie może być mniejsza od 1.

Postać wykładnicza

[edytuj | edytuj kod]

Postać wykładnicza to zapis liczby bezpośrednio w formie iloczynu postaci:

gdzie:

jest mantysą znormalizowaną do przedziału [1,10),
jest wykładnikiem całkowitym.

Postać inżynierska

[edytuj | edytuj kod]

Pewną modyfikacją postaci wykładniczej jest postać inżynierska. Wyróżnia się ona tym, że wykładnik musi być wielokrotnością liczby 3. Konsekwencją tego ograniczenia jest konieczność normalizowania mantysy do przedziału [1,1000). Dzięki takiej konwencji łatwo można skojarzyć wykładnik z odpowiednim przedrostkiem SI.

Przykłady

[edytuj | edytuj kod]
liczbanotacja
naukowa
postać
wykładnicza
postać
inżynierska
postać
inżynierska
(uproszczona)
0,11E−11⋅10−1 100⋅10−3100 mili
11E01⋅100 1⋅1001
101E11⋅101 10⋅10010
1231,23E21,23⋅102 123⋅100123
987659,8765E49,8765⋅104 98,765⋅10398,765 kilo
0,0454,5E−24,5⋅10−2 45⋅10−345 mili
0,000454,5E−44,5⋅10−4 450⋅10−6450 mikro

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
  • publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Notacja wykładnicza liczb, Zintegrowana Platforma Edukacyjna, zpe.gov.pl [dostęp 2024-03-14].
  • publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Notacja naukowa, Khan Academy, kanał „KhanAcademyPoPolsku” na YouTube [dostęp 2025-10-27].
  • Eric W. Weisstein, Scientific Notation, [w:] MathWorld, Wolfram Research (ang.). [dostęp 2024-02-02].