Ułamek dziesiętny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ułamek dziesiętny – zapis liczby rzeczywistej w postaci ułamka, którego mianownik jest potęgą o wykładniku naturalnym liczby 10.

Ułamki dziesiętne zapisuje się bez kreski ułamkowej[1], za to specjalną funkcję pełni separator dziesiętny (przecinek dziesiętny lub kropka w krajach anglosaskich), który oddziela część całkowitą wartości bezwzględnej liczby od części ułamkowej tej wartości.

Kolejne miejsca po separatorze dziesiętnym oznaczają części dziesiąte, setne, tysięczne itd.

Aby z postaci dziesiętnej otrzymać postać zwykłą, wystarczy liczbę zbudowaną z cyfr na prawo od przecinka zapisać w liczniku ułamka, którego mianownik jest potęgą 10 o wykładniku równym liczbie cyfr na prawo od przecinka.

Przykłady:

Liczbę wymierną można zapisać w postaci skończonego ułamka dziesiętnego wtedy i tylko wtedy, gdy jego nieskracalna postać ma mianownik o postaci 2n·5k, gdzie n i k są liczbami naturalnymi.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ułamek dziesiętny, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-10-01].