Ogerius (biskup kujawski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ogerius (zm. 1212 lub 1213) – biskup kujawski, znany też jako Ogier, Oger, Ogierz, Oerius lub Hogerius.

Dokładne daty jego posługi biskupiej nie są znane. Po raz pierwszy występuje w niedatowanym dokumencie wystawionym prawdopodobnie w 1206 roku. Brał udział w synodzie w Borzykowie (29 lipca 1210) i w zjeździe w Mąkolnie (24 maja 1212). Jego następca jest poświadczony od 1213 r.

Współczesne źródła przekazały niezbyt pozytywny obraz tego biskupa. W podległych sobie włościach uciskał chłopstwo do tego stopnia, że masowo uciekało za Pilicę na ziemie księcia Leszka Białego. Zniósł archidiakonat kruszwicki. Mimo wprowadzonego w 1197 r. celibatu duchowieństwa pozostawał w związku małżeńskim i miał przynajmniej jednego syna, który żył jeszcze w połowie XIII wieku.

Bibliografia[edytuj]