Jan (biskup gnieźnieński 1434–1469)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan
Biskup in partibus infidelium natureński
Data śmierci

1469

Biskup pomocniczy gnieźnieński
Okres sprawowania

1434–1440, 1447–1469[a]

Biskup pomocniczy kujawsko-pomorski
Okres sprawowania

1440–1447[a]

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

Zakon Braci Mniejszych

Nominacja biskupia

listopad 1434

Sukcesja apostolska

Jan (ur. ?, zm. w 1468 lub w 1469) – polski duchowny rzymskokatolicki, franciszkanin, biskup pomocniczy gnieźnieński i kujawsko-pomorski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Zdobył bakalaureat z teologii.

W listopadzie 1434 papież Eugeniusz IV prekonizował go biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej oraz biskupem in partibus infidelium natureńskim. Brak informacji kiedy i od kogo przyjął sakrę biskupią.

Pomiędzy 1440 a 1444 przeniósł się do diecezji kujawsko-pomorskiej. Nie są znane powody przenosin, być może spowodowane one były poparciem przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Wincentego Kota antypapieża Feliksa V. Na taki powód wskazuje powrót biskupa Jana do Gniezna w 1447, czyli po uznaniu przez arcybiskupa Kota za prawowitego papieża Mikołaja V i zwróceniu mu kapelusza kardynalskiego otrzymanego od Feliksa V.

Biskup Jan zmarł zimą 1468/1469.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b lata przybliżone

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]