Krzysztof Wętkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzysztof Wętkowski
Biskup tytularny Glavinizzy
Krzysztof Wętkowski
Herb Krzysztof Wętkowski State in fide
Trwajcie mocno w wierze
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1963
Gniezno
Biskup pomocniczy gnieźnieński
Okres sprawowania od 2012
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 4 czerwca 1988
Nominacja biskupia 24 listopada 2012
Sakra biskupia 22 grudnia 2012
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 22 grudnia 2012
Miejscowość Gniezno
Miejsce archikatedra gnieźnieńska
Konsekrator Józef Kowalczyk
Współkonsekratorzy Celestino Migliore
Henryk Muszyński

Krzysztof Jakub Wętkowski[1] (ur. 12 sierpnia 1963 w Gnieźnie) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor nauk prawnych, biskup pomocniczy gnieźnieński od 2012.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 12 sierpnia 1963 w Gnieźnie. Ukończył II Liceum Ogólnokształcące w Gnieźnie. Następnie studiował w Prymasowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie. Święceń prezbiteratu udzielił mu 4 czerwca 1988 w bazylice gnieźnieńskiej kardynał Józef Glemp, prymas Polski. W 1989 rozpoczął studia specjalistyczne w zakresie prawa kanonicznego na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Doktorat z nauk prawnych w zakresie prawa kanonicznego uzyskał w 1995[2].

W latach 1988–1989 był wikariuszem w parafii farnej św. Marcina i Mikołaja w Bydgoszczy, jednocześnie pełniąc funkcję kapelana i sekretarza Jana Wiktora Nowaka, biskupa pomocniczego gnieźnieńskiego i wikariusza biskupiego prymasa Polski dla miasta Bydgoszczy. W latach 1994–1995 pracował w Kurii Metropolitalnej w Gnieźnie na stanowisku rzecznika prasowego oraz referenta ds. środków społecznego przekazu. W latach 1995–2012 był kanclerzem kurii. W latach 2000–2012 pełnił funkcję sędziego Trybunału Metropolitalnego w Gnieźnie, zaś w latach 2001–2012 delegata arcybiskupa gnieźnieńskiego do wizytowania parafii dziekańskich. Od 1995 do 2008 był ceremoniarzem archikatedry gnieźnieńskiej. W styczniu 2011 został moderatorem kurii, a we wrześniu 2012 wikariuszem generalnym archidiecezji. Wszedł również w skład kolegium konsultorów, rady kapłańskiej i rady duszpasterskiej archidiecezji. W 2000 otrzymał godność kanonika honorowego, a w 2004 kanonika gremialnego Kapituły Prymasowskiej[3].

W Prymasowskim Instytucie Teologicznym w Gnieźnie pełnił funkcję ojca duchownego. Został wykładowcą prawa kanonicznego w Prymasowskim Instytucie Teologicznym w Gnieźnie i Prymasowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie. W 2008 otrzymał stanowisko adiunkta na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza[3].

24 listopada 2012 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej ze stolicą tytularną Glavinizza[4][5]. Święcenia biskupie otrzymał 22 grudnia 2012 w archikatedrze gnieźnieńskiej. Głównym konsekratorem był Józef Kowalczyk, arcybiskup metropolita gnieźnieński, zaś współkonsekratowami arcybiskup Celestino Migliore, nuncjusz apostolski w Polsce, oraz Henryk Muszyński, arcybiskup senior gnieźnieński[6]. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „State in fide” (Trwajcie mocno w wierze)[2].

W strukturach Konferencji Episkopatu Polski został członkiem Rady Prawnej[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krzysztof Wętkowski (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2012-11-25].
  2. a b Ks. dr Krzysztof Wętkowski biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej. ekai.pl, 2012-11-24. [dostęp 2012-11-25].
  3. a b Ks. dr Krzysztof Wętkowski – biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej. episkopat.pl (arch.), 2012-11-24. [dostęp 2016-10-18].
  4. Nomina di Ausiliare di Gniezno (Polonia). press.vatican.va, 2012-11-24. [dostęp 2016-10-18].
  5. Gniezno: Ks. dr Krzysztof Wętkowski – biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej. episkopat.pl (arch.), 2012-11-24. [dostęp 2016-10-18].
  6. Konsekracja biskupia ks. Krzysztofa Wętkowskiego. ekai.pl, 2012-12-22. [dostęp 2012-12-22].
  7. Krzysztof Wętkowski na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2016-10-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]