Peter Pettigrew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Peter Glizdogon Pettigrew
szczur Parszywek
Postać z Harry Potter
Ilustracja
Timothy Spall, odtwórca roli Petera Pettigrew, na planie filmu „Zaczarowana
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i więzień Azkabanu
Grany przez Timothy Spall, Charles Hughes (jako nastoletni Peter)
Dubbing Włodzimierz Press
Dane biograficzne
Pochodzenie Hogwart (Gryffindor)
Inne informacje
Umiejętności animag (nielegalnie)

Peter Pettigrew (ur. 1960, zm. 7 marca 1998) – postać fikcyjna z książek o Harrym Potterze. Gruby, niski mężczyzna o mysich włosach. W filmach grał go aktor Timothy Spall, a w polskich wersjach głosu użyczał mu Włodzimierz Press. Trafiwszy pod dach Weasleyów pełnił rolę zwierzęcia domowego, choć jak na szczura wydawał się być bardzo stary, brakowało mu też jednego palca.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przeszłość[edytuj | edytuj kod]

Jego szkolni koledzy, James Potter i Syriusz Black, byli dla niego największymi idolami. Był animagiem – zamieniał się w szczura. Gdy Remus Lupin zamieniał się w wilkołaka, Peter wykorzystywał swoją umiejętność by unieruchomić Bijącą Wierzbę, rosnącą obok Hogwartu. Uniemożliwiała wejście tunelem do Wrzeszczącej chaty, gdzie Lupin mógł przeczekać swoją przemianę. Od tego pochodzi jego szkolny przydomek: Glizdogon. Peter Pettigrew uległ czarnej magii i fascynacji Voldemortem, przez co stał sie jego sługą. Za namową Syriusza Blacka, James Potter w roku 1981 mianował Petera swoim Strażnikiem Tajemnicy. Pettigrew, gdy tylko nadarzyła się okazja, zdradził swoich przyjaciół Voldemortowi. Syriusz Black wytropił go na ulicy, gdzie Peter krzyknął: Syriuszu, jak mogłeś?!. Robiąc to i jednocześnie rzucając czar, który zabił 12 mugoli oraz zmieniając się w szczura, upozorował własną śmierć i zrzucił swoją winę na Syriusza. Znaleziono po nim tylko palec (który sam sobie odciął) i przesłano go matce. Nadano mu order Merlina II klasy a Bartemiusz Crouch skazał Syriusza bez procesu na więzienie czarodziejów, Azkaban.

Pierwszy tom[edytuj | edytuj kod]

Peter − chcąc mieć stały kontakt z wydarzeniami świata czarodziejów − trafił do rodziny Weasleyów jako Parszywek, ukochany szczur Percy’ego. Później otrzymał go Ron Weasley, u którego mieszkał łącznie przez dwanaście lat. Peter był gotowy wydać ostatniego z Potterów siłom ciemności ale tylko wtedy gdy sam będzie pewny, że one − Lord Voldemort − będą najsilniejszą stroną.

Trzeci tom[edytuj | edytuj kod]

Syriusz, odsiadując wyrok w Azkabanie, rozpoznał Petera w gazecie, siedzącego na ramieniu Rona. Po wydostaniu się z więzienia, wdarł się do dormitorium w Hogwarcie w celu zabicia Petera, dzięki liście z hasłami Neville’a Longbottoma, dostarczonej przez kota Hermiony, Krzywołapa. Plan spalił na panewce przez Rona, który widząc go wszczął alarm. Parszywek uciekł wówczas od Rona ponownie pozorując własną śmierć, tym razem z ręki Krzywołapa, który poprawnie wyczuwał w Parszywku coś dziwnego. 6 czerwca 1994 Remus Lupin i Syriusz zmusili go, by przemienił się z powrotem w człowieka i przyznał się do zdrady, dzięki czemu Harry mógł uwierzyć w niewinność Syriusza. W odwecie przesłuchujący chcieli go zabić, jednakże Harry stanął w jego obronie. Nie chciał by jego ojciec miał morderców za przyjaciół. Mimo okazanej przez Harry’ego łaski Peter zmienił się ponownie w szczura i zbiegł.

Czwarty tom[edytuj | edytuj kod]

Peter znalazł schronienie w Albanii, u Voldemorta. Zatrzymał się w lokalnym albańskim barze, gdzie spotkał Bertę Jorkins. Zdołał ją zaprowadzić do albańskiej puszczy, gdzie Voldemort dowiedział się od torturowanej Berty o organizacji Turnieju Trójmagicznego. Na tej podstawie mógł opracować plan odzyskania ciała. Pettigrew zabrał Voldemorta do domu rodziny Crouch, by uwolnić Barty’ego Juniora, wiernego śmierciożercę, o którym wspominała Jorkins. Następnie podporządkował ojca chłopaka − Bartemiusza Seniora − zaklęciem Imperius. Pettigrew został wysłany z Bartym Jr., by porwać byłego aurora, Alastora Moody’ego, który miał uczyć obrony przed czarną magią w Hogwarcie. Crouch Jr. stał się Moody’m za pomocą eliksiru wielosokowego i podążył z emerytowanym aurorem w skrzyni do Hogwartu, by tam grać swoją rolę. Pettigrew przydzielono do pilnowania dyrektora Departamentu Międzynarodowej Współpracy Czarodziejów. Ten zaniedbał swój obowiązek, w wyniku czego Crouch Sr. uciekł, przedostał się do Hogwartu i niemal przekazał Dumbledore’owi cały plan Voldemorta. Został jednak przechwycony przez Croucha Jr., a Pettigrew został ukarany za pomocą Cruciatus przez Voldemorta. 24 czerwca 1995 za pomocą różdżki i na polecenie Voldemorta Glizdogon zabił Cedrika Diggory’ego. Odprawiając zaś odpowiedni rytuał, odciął swoją dłoń, by Czarny Pan odzyskał ciało. W zamian otrzymał od swojego mistrza otrzymał nową, srebrną dłoń, w miejsce odciętej.

Siódmy tom[edytuj | edytuj kod]

W siódmym tomie Peter walczył z Harrym i Ronem w piwnicy dworu Malfoya. Gdy miał już udusić Harry’ego, ten przypomniał mu o długu wdzięczności, przez co sam Glizdogon okazał mu łaskę i cofnął swoją magiczną rękę. W zamian, ta udusiła go na miejscu, mimo że Harry i Ron próbowali go uratować. W filmie nie zginął, lecz został ogłuszony przez Zgredka i od tej pory jego losy pozostały tajemnicą.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Glizdogon w II, V i VI tomie występował marginalnie i nie odegrał żadnej roli.
  • Harry darował życie Peterowi we Wrzeszczącej Chacie, gdy Lupin i Syriusz chcieli go zabić. To wytworzyło między nimi pewną więź. Autorka nie sprecyzowała, co z tego wynika, więc sprawa ta do ukazania się 7. tomu była przedmiotem spekulacji wśród Potteromaniaków.
  • Pojawia się we wszystkich siedmiu częściach sagi, choć w pierwszej i drugiej jedynie jako Parszywek, a w Zakonie Feniksa jedynie we wspomnieniach Severusa Snape’a.
  • Był jednym z bardzo nielicznych śmierciożerców, który był w Gryffindorze.
  • Filmowy Peter jest mniej tchórzliwą postacią niż książkowy.