Rosyjska agresja militarna na Ukrainę (od 2014)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rosyjska agresja wojskowa na Ukrainie
Ilustracja
Czas od 20 lutego 2014
Strony konfliktu
 Rosja

Na Krymie:
 Krym
 Sewastopol
W Donbasie:
 Doniecka RL
 Ługańska RL

 Ukraina[1]

Wspierana przez:
 NATO[2]
[a]
 Unia Europejska[3]

brak współrzędnych

Rosyjska agresja militarna na Ukrainę – zbrojna agresja Federacji Rosyjskiej na Ukrainę w postaci wojny hybrydowej rozpoczętej w lutym 2014.

Elementy rosyjskiej zbrojnej agresji wobec Ukrainy[4]:

W wyniku reakcji Rosji na zmiany polityczne na Ukrainie przeprowadzone po masowych protestach (Euromajdan) przeciwko niepodpisaniu umowy stowarzyszeniowej z Unią Europejską przez ówczesnego prezydenta Ukrainy Wiktora Janukowycza z prorosyjskiej Partii Regionów, zaczęły się separatystyczne wystąpienia na południowym–wschodzie Ukrainy, będące początkiem rosyjskiej wojny hybrydowej prowadzonej przeciwko Ukrainie[5][6].

Po „Czarnym czwartku”, kiedy na ulicach Kijowa zginęło od kul snajperów około 70 protestujących, prezydent Janukowycz postanowił uciec z kraju[7]. Po powstaniu nowego rządu z Arsenijem Jaceniukiem i p.o. prezydenta Ołeksandrem Turczynowem na czele Federacja Rosyjska przeprowadziła interwencję militarną na Krymie w okresie luty – marzec 2014, która zakończyła się jego aneksją[8][9][10].

 Osobny artykuł: Aneksja Krymu przez Rosję.

Wojna w Donbasie[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Wojna w Donbasie.

W kwietniu 2014 Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej rozpoczęły agresję w ramach wojny hybrydowej na południowo–wschodni obszar państwa ukraińskiego prowadząc na tym obszarze bezpośrednie działania militarne.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. (wsparcie m.in. w postaci broni lub ćwiczeń wojskowych)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Network, Russian troop invasion encircles Crimea’s capital as Ukraine PM declares the nation to be on ‘brink of disaster’, News.com.au, 27 lutego 2014 [dostęp 2014-03-03].
  2. Nato members 'start arms deliveries to Ukraine’ – BBC News, www.bbc.com [dostęp 2017-12-03] (ang.).
  3. EU assistance [dostęp 2021-04-06].
  4. Василенко В. А. Російсько-українська війна 2014 року: причини, перебіг та політико-правові оцінки / [Володимир Василенко] // Український. Тиждень, 2014. – № 42. – С. 28-42.
  5. J. Hajduk, T. Stępniewski, Studia Europejskie 4/2015, Wojna hybrydowa Rosji z Ukrainą: uwarunkowania i instrumenty, Centrum Europejskie Uniwersytetu Warszawskiego, 2015, s. 135-151, ISSN 1428149X, OCLC 231840541. Informacja o wydawnictwie na stronie bazybg
  6. Szczyt PW: Ukraina nie podpisała umowy stowarzyszeniowej z UE. „Ale drzwi są otwarte” (pol.). wiadomosci.gazeta.pl, 2013-11-29. [dostęp 2013-12-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)].
  7. Rada Społeczna Majdanu poparła podpisanie porozumienia. (pol.). gazeta.pl, 2014-02-21. [dostęp 2014-02-21].
  8. Rosja i separatyści działają nielegalnie. Oto 6 dowodów (pol.). tvn24.pl, 2014-03-02. [dostęp 2014-03-03].
  9. Na Krymie wywieszono rosyjską flagę. wiadomosci.onet.pl, 2014-02-24. [dostęp 2014-02-26].
  10. Prorosyjski deputowany z Krymu: Wojna dopiero się zaczyna. fakty.interia.pl, 2014-02-26. [dostęp 2014-02-26].