Antoni Tajduś

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antoni Tajduś
Data i miejsce urodzenia 16 lutego 1949
Tymbark
Zawód inżynier, nauczyciel akademicki
Tytuł naukowy profesor nauk technicznych
Alma Mater Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie
Stanowisko rektor Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (2005–2012)
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Antoni Józef Tajduś (ur. 16 lutego 1949 w Tymbarku) – polski naukowiec, profesor nauk technicznych, specjalista w zakresie górnictwa i geologii inżynierskiej, w latach 2005–2012 rektor Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie, przewodniczący Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Władysława Orkana w Limanowej. Ukończył studia na Wydziale Górniczym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie ze specjalnością budowa zakładów górniczych. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 1977[1]. Habilitował się w zakresie nauk technicznych na AGH w 1990 w oparciu o rozprawę pt. 'Utrzymywanie wyrobisk korytarzowych w świetle wpływu czasu na naprężenia, odkształcenia i strefy zniszczenia w górotworze. W 1998 otrzymał tytuł profesora nauk technicznych[2].

Od 1973 zatrudniony na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Zajmował stanowiska asystenta (1973–1978), adiunkta (1978–1990), profesora nadzwyczajnego (1990–2003), a w 2003 został profesorem zwyczajnym[1]. W 2005 został wybrany na rektora tej uczelni[1], funkcje tę pełnił przez dwie kadencje do 2012.

Specjalizuje się w mechanice skał i gruntów, budownictwie podziemnym, zastosowaniu metod numerycznych w mechanice skał i gruntów oraz w energetyce[2][3]. Opracował dziewięć patentów (z czego cztery zostały wdrożone) oraz około 250 prac naukowo-badawczych i ekspertyz. Ponadto był współwykonawcą 15 grantów, z czego kierował pięcioma[3]. W trakcie swojej pracy naukowej wypromował dziewięciu doktorów, recenzował również kilkanaście przewodów doktorskich i habilitacyjnych[3].

Powoływany w skład rad nadzorczych przedsiębiorstw branży energetycznej i górniczej[1]. W 2008 został przewodniczącym rady nadzorczej koncernu energetycznego Tauron[4].

Członkostwo[edytuj | edytuj kod]

Andrzej Tajduś uzyskiwał członkostwo w różnych organizacjach i instytucjach naukowych oraz gremiach doradczych, takich jak[1][2][3]:

  • Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów (przewodniczący w kadencji 2013–2016)[5],
  • Konferencja Rektorów Akademickich Szkół Polskich (członek prezydium),
  • Komitet Górnictwa Polskiej Akademii Nauk (przewodniczący),
  • Sekcja Mechaniki Górotworu Komitetu Górnictwa Polskiej Akademii Nauk,
  • Sekcja Górnictwa i Energetyki Polskiej Akademii Umiejętności (wiceprzewodniczący),
  • Komisja Nauk Technicznych Polskiej Akademii Umiejętności,
  • Rada Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (2012–2013)[6][7],
  • Rada naukowa Instytutu Mechaniki Górotworu PAN w Krakowie,
  • Komitet sterujący dla przygotowania zagospodarowania Legnickiego Zagłębia Górniczo-Energetycznego Węgla Brunatnego (przewodniczący),
  • Małopolsko-Podkarpacki Klaster Czystych Energii (założyciel),
  • Rada Górnicza powołana przez Ministra Środowiska (zastępca przewodniczącego),
  • Społeczna Rada ds. Narodowego Programu Redukcji Emisji powołana przez Ministra Gospodarki,
  • Zespół ekspertów ds. bezpieczeństwa pracy w górnictwie (1997–2003)
  • Zespół ekspertów ds. restrukturyzacji górnictwa węgla kamiennego (1997–2001),
  • Komisja ds. Tąpań, Obudowy i Kierowania Stropem w Podziemnych Zakładach Górniczych przy Wyższym Urzędzie Górniczym,
  • Komisja Bezpieczeństwa Pracy w Górnictwie przy Wyższym Urzędzie Górniczym,
  • Międzynarodowe Towarzystwo Mechaniki Skał,
  • Rada Akademicko-Gospodarczego Stowarzyszenia Hutnictwa (przewodniczący),
  • Rada ds. Edukacji i Badań Naukowych powołanej przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
  • Polski Komitet Geotechniki,
  • Stowarzyszenie Polskie Forum Akademicko-Gospodarcze,
  • Rada naukowa Stowarzyszenia Wspólnota Polska,
  • Akademia Inżynierska w Polsce.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2011, za wybitne zasługi w pracy naukowo-badawczej, za osiągnięcia w działalności dydaktycznej i społecznej, został odznaczony przez prezydenta Bronisława Komorowskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[8]. Wcześniej został wyróżniony Złotym Krzyżem Zasługi[9].

Otrzymał także Złotą Odznakę „Zasłużony dla Górnictwa”, wyróżnienie „Małopolanin Roku 2009”, Małopolską Nagrodę Gospodarczą oraz Naukowego Oskara za działalność naukową i organizacyjno-menedżerską. Uhonorowany tytułami doktora honoris causa Donbaskiego Instytutu Górniczo-Metalurgicznego na Ukrainie i Politechniki Świętokrzyskiej w Kielcach[10] oraz tytułem profesora honorowego Narodowego Uniwersytetu Górniczego w Dniepropetrowsku oraz Politechniki Śląskiej[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Antoni Tajduś. tauron-pe.pl. [dostęp 2015-03-31].
  2. 2,0 2,1 2,2 Antoni Tajduś w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2015-03-31].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Antoni Tajduś. nbi.com.pl. [dostęp 2015-03-31].
  4. Antoni Tajduś: Przewodniczący Rady Nadzorczej. tauron-pe.pl. [dostęp 2015-03-31].
  5. Prof. Tajduś na czele Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów. gazeta.pl, 22 lutego 2013. [dostęp 2015-03-31].
  6. Rada Narodowego Centrum Badań i Rozwoju w nowym składzie. ncbir.pl, 3 grudnia 2012. [dostęp 2015-03-31].
  7. Zmiana składu Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. nauka.gov.pl, 14 czerwca 2013. [dostęp 2015-03-31].
  8. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 września 2011 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2011 r. Nr 111, poz. 1131).
  9. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 listopada 1996 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 1997 r. Nr 14, poz. 129).
  10. Doktorzy honoris causa. tu.kielce.pl. [dostęp 2015-03-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]