Wiktor Skworc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wiktor Skworc
Wiktor Skworc
Herb Wiktor Skworc In Spiritu Sancto
W Duchu Świętym
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1948
Bielszowice
Arcybiskup metropolita katowicki
Okres sprawowania od 2011
Biskup diecezjalny tarnowski
Okres sprawowania 1998–2011
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 19 kwietnia 1973
Nominacja biskupia 13 grudnia 1997
Sakra biskupia 6 stycznia 1998
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Wiktor Skworc w Wikicytatach
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 6 stycznia 1998
Miejscowość Watykan
Miejsce Bazylika św. Piotra
Konsekrator Jan Paweł II
Współkonsekratorzy Giovanni Battista Re
Jorge María Mejía

Wiktor Paweł Skworc[1] (ur. 19 maja 1948 w Bielszowicach) – polski biskup rzymskokatolicki, doktor nauk humanistycznych, biskup diecezjalny tarnowski w latach 1998–2011, arcybiskup metropolita katowicki od 2011.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 19 maja 1948 w Bielszowicach, obecnie dzielnicy Rudy Śląskiej[2][3]. Egzamin dojrzałości zdał w 1966 w II Liceum Ogólnokształcącym w Rudzie Śląskiej[2][4].

W 1973 ukończył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym, mieszczącym się wówczas w Krakowie. W trakcie studiów w roku akademickim 1970/1971 odbył obowiązkowy roczny staż w kopalni węgla kamiennego „Walenty – Wawel” w Rudzie Śląskiej[2]. 19 kwietnia 1973 otrzymał w katedrze Chrystusa Króla w Katowicach święcenia prezbiteratu z rąk Herberta Bednorza, biskupa diecezjalnego katowickiego[1][5].

Na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie uzyskał w 1979 stopień licencjata teologii, a w 1995 na podstawie dysertacji Budownictwo kościołów w diecezji katowickiej w latach 1945–1989 stopień doktora nauk humanistycznych[2].

Prezbiter[edytuj | edytuj kod]

Po przyjęciu święceń diakonatu przebywał w Dreźnie, gdzie pełnił posługę duszpasterza polskiej młodzieży pracującej w Dreźnie i Lipsku. W sierpniu 1973 został mianowany wikariuszem parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach[2].

W latach 1975–1980 był sekretarzem i kapelanem biskupa Herberta Bednorza. W 1980 został mianowany kanclerzem kurii diecezjalnej w Katowicach. Pełniąc tę funkcję, przyczynił się do wybudowania domu księży emerytów i klasztoru sióstr karmelitanek w Katowicach, a także utworzył fundusz pomocy dla księży misjonarzy. Ponadto w czasie stanu wojennego współtworzył i współdziałał w ramach Biskupiego Komitetu Pomocy Więźniom i Internowanym. Był również jednym z głównych organizatorów wizyty papieża Jana Pawła II w Katowicach w trakcie jego podróży apostolskiej do Polski w 1983. W latach 80. pośredniczył także jako mediator w sporach pomiędzy strajkującymi i pracodawcami. Od 1992 pełnił funkcję wikariusza generalnego i ekonoma archidiecezji katowickiej. Oprócz tego był wizytatorem diecezjalnym oraz członkiem rady kapłańskiej i kolegium konsultorów[2].

Biskup[edytuj | edytuj kod]

13 grudnia 1997 papież Jan Paweł II mianował go biskupem diecezjalnym diecezji tarnowskiej[6]. Święcenia biskupie otrzymał 6 stycznia 1998 w Bazylice św. Piotra na Watykanie[2]. Głównym konsekratorem był Jan Paweł II, zaś współkonsekratorami arcybiskup Giovanni Battista Re, substytut ds. Ogólnych Sekretariatu Stanu, i arcybiskup Jorge María Mejía, sekretarz Kongregacji ds. Biskupów[1]. Ingres do bazyliki katedralnej Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tarnowie odbył 25 stycznia 1998[2]. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „In Spiritu Sancto” (W Duchu Świętym)[7].

W czasie pełnienia funkcji ordynariusza diecezji tarnowskiej przyczynił się do utworzenia, działającego w strukturach Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, samodzielnego Wydziału Teologicznego w Tarnowie[2]. Jako biskup tarnowski sprawował urząd wicekanclerza tego wydziału[8]. W Starym Sączu utworzył Diecezjalne Centrum Pielgrzymowania im. Jana Pawła II. Podjął decyzję o budowie w Tarnowie klauzurowego klasztoru sióstr karmelitanek. Dla katolików świeckich zaangażowanych w ruchach i stowarzyszeniach organizował spotkania w ramach Diecezjalnego Forum Ruchów i Stowarzyszeń, natomiast dla samorządowców w okresie Adwentu dni skupienia, poświęcone problemom z zakresu katolickiej nauki społecznej[9]. Wspierał edukację zdolnej młodzieży pochodzącej z ubogich rodzin diecezji, tworząc w Tarnowie, Nowym Sączu, Mielcu i Szczucinie Katolickie Centra Edukacji Młodzieży „Kana”, jak również powołując Fundację im. Arcybiskupa Jerzego Ablewicza, przekazującą rokrocznie ponad 100 stypendiów. Utworzył także Rodzinę Szkół im. Jana Pawła II i Rodzinę Szkół Świętych i Błogosławionych. Zaangażował się w budowę Ośrodka Opiekuńczo-Rehabilitacyjnego dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej Caritas Diecezji Tarnowskiej w Jadownikach Mokrych, Przytuliska św. Brata Alberta w Grywałdzie, prowadzonego przez siostry albertynki, oraz stacjonarnego hospicjum w Tarnowie, prowadzonego przez Fundację „Kromka Chleba”, wsparł też program „Gniazdo”, mający na celu pomoc rodzinom wielodzietnym w budowie lub remoncie domu. Promował posługę nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej, zanoszących Komunię św. do domów chorych[2]. Zarządził, aby rady parafialne były wybierane w wyborach powszechnych[10]. Każdego roku kilku kapłanów skierowywał do pracy w krajach misyjnych, na Wschodzie i w Europie Zachodniej[2].

29 października 2011 papież Benedykt XVI mianował go arcybiskupem metropolitą katowickim[11]. Ingres do archikatedry w Katowicach odbył 26 listopada 2011[12]. Do tego dnia pełnił funkcję administratora diecezji tarnowskiej[13]. Jako arcybiskup metropolita katowicki objął urząd wielkiego kanclerza Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. 29 czerwca 2012 otrzymał z rąk papieża paliusz metropolitalny[14].

W strukturach Konferencji Episkopatu Polski pełnił funkcję delegata ds. Ruchu Światło-Życie (1999–2004), przewodniczącego Komisji ds. Misji (2001–2011), przewodniczącego Rady Ekonomicznej (2004–2009). W 2004 został delegatem ds. Działalności w Polsce „Kirche in Not”, w 2006 przewodniczącym Zespołu ds. Kontaktów z Konferencją Episkopatu Niemiec, a w 2009 przewodniczącym Komisji Rewizyjnej[2][15][16]. W 2010 został nominowany przez nuncjusza apostolskiego w Polsce członkiem Kościelnej Komisji Konkordatowej[2].

1 lipca 2005 papież Benedykt XVI mianował go członkiem Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów[17].

Dokonał konsekracji biskupów pomocniczych tarnowskich: Stanisława Budzika (2004), Wiesława Lechowicza (2008) i Andrzeja Jeża (2009), a także był współkonsekratorem w trakcie święceń biskupów pomocniczych katowickich Stefana Cichego (1998) i Józefa Kupnego (2006) oraz administratora apostolskiego Atyrau Janusza Kalety (2006)[1].

Tytuły[edytuj | edytuj kod]

Otrzymał honorowe obywatelstwa: Rudy Śląskiej (1998)[18], Starego Sącza (2007)[19], Brzeska (2009)[20] i Tarnowa (2011)[21].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Wiktor Skworc w bazie catholic-hierarchy.org (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2012-12-26].
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 Nowy arcybiskup metropolita katowicki. ekai.pl, 2011-10-29. [dostęp 2012-12-26].
  3. Bielszowice: Uroczysta msza w intencji górników. nettg.pl, 2011-11-28. [dostęp 2012-12-26].
  4. J. Oreł: Wiktor Skworc wraca do siebie. Jak go wspominają Rudzianie? [ZDJĘCIA]. rudaslaska.naszemiasto.pl (za: „Dziennik Zachodni”), 2011-11-25. [dostęp 2012-12-26].
  5. Homilia abp Skworca w archikatedrze Chrystusa Króla. ekai.pl, 2011-11-26. [dostęp 2012-12-26].
  6. Nomina del Vescovo di Tarnów (Polonia) (wł.). press.catholica.va, 1997-12-13. [dostęp 2012-12-26].
  7. Abp Zimoń przedstawia diecezjanom następcę – abp. Wiktora Skworca. ekai.pl, 2011-11-06. [dostęp 2011-12-23].
  8. Biskup Wiktor Skworc został metropolitą katowickim. wt.diecezja.tarnow.pl. [dostęp 2012-12-26].
  9. Bp Wiktor Skworc został metropolitą katowickim. diecezja.tarnow.pl. [dostęp 2012-12-26].
  10. Biskup bez lęku. ekai.pl, 2011-10-29. [dostęp 2012-12-26].
  11. Komunikat Nuncjatury: Arcybiskup metropolita katowicki. episkopat.pl (arch.), 2011-10-29. [dostęp 2013-05-31].
  12. Abp Wiktor Skworc objął urząd metropolity katowickiego. ekai.pl, 2011-11-26. [dostęp 2011-11-27].
  13. Abp Skworc żegna się z diecezją VIDEO. diecezja.tarnow.pl. [dostęp 2011-11-05].
  14. Abp Budzik: wszyscy i wciąż potrzebujemy nawrócenia. ekai.pl, 2012-06-29. [dostęp 2013-07-13].
  15. Bp Mazur nowym przewodniczący Komisji Episkopatu ds. Misji. opoka.org.pl, 2011-10-20. [dostęp 2013-05-31].
  16. Abp Gądecki członkiem Komisji Wspólnej Rządu i Episkopatu, abp Gołębiewski – nadal w Radzie Stałej. ekai.pl, 2009-06-19. [dostęp 2011-10-29].
  17. Nomina di membro della Congregazione per l’Evangelizzazione dei Popoli (wł.). press.catholica.va, 2005-07-01. [dostęp 2012-12-26].
  18. Honorowi Obywatele Rudy Śląskiej. rudaslaska.pl. [dostęp 2012-01-07].
  19. Uchwała Nr VIII/90/07 Rady Miejskiej w Starym Sączu. stary.sacz.pl. [dostęp 2013-07-13].
  20. Uchwała Nr XLVI (335) 2009 Rady Miejskiej w Brzesku. brzesko.pl. [dostęp 2013-07-13].
  21. Uchwała Nr XVII/183/2011 Rady Miejskiej w Tarnowie. portal.tarnow.bip-gov.info.pl. [dostęp 2013-07-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]