Boeing 727
| Boeing 727 | |
Boeing 727 Linii Lotniczych Iran Air w 2011 r. |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Boeing |
| Typ | pasażerski |
| Załoga | 3 osoby |
| Historia | |
| Data oblotu | 9 lutego 1963 |
| Lata produkcji | 1963-1984 |
| Egzemplarze | 1831 |
| Liczba wypadków • w tym katastrof |
327[1] 113 (3781 ofiar śmiertelnych)[2] |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 3 x Pratt & Whitney JT8D |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 32,92 m |
| Długość | 46,69 m |
| Wysokość | 10,36 m |
| Powierzchnia nośna | 157,93 m² |
| Masa | |
| Własna | 46 675 kg |
| Startowa | 95 028 kg |
| Do lądowania | 73 100 kg |
| Paliwa | 37 028 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 1100 km/h |
| Prędkość przelotowa | 990 km/h |
| Pułap praktyczny | 7 530 m |
| Zasięg | 4 450 km |
| Rozbieg | 1 768 m |
| Dobieg | 1 585 m |
| Dane operacyjne | |
| Liczba miejsc | |
| 189 (1 klasa) | |
| Rzuty | |
Boeing 727 – samolot pasażerski, wąskokadłubowy, średniego zasięgu, produkowany od 1963 do 1984 roku przez firmę Boeing w USA. Wyprodukowano 1831 egzemplarzy.
Spis treści |
[edytuj] Opis
Boeing 727 pierwszy raz znalazł się w powietrzu w 1963 roku i przez następną dekadę był najpopularniejszym samolotem pasażerskim na świecie. Był najlepiej sprzedającym się samolotem odrzutowym aż do lat 80. XX wieku, kiedy został pokonany przez swojego następcę Boeinga 737.
[edytuj] Wersje samolotu
Stworzone zostały dwie wersje Boeinga 727, każda posiadała kilka podwersji.
727-100 - oblatany 9 lutego 1963 roku, pierwszy lot komercyjny wykonał 1 lutego 1964 roku:
- 727-100C - Wersja uniwersalna. Siedzenia mogły być wyjęte, a w ich miejsce wstawiony ładunek.
- 727-100QC - Oznaczenie QC - szybka Zamiana (ang. Quick Change). Wersja podobna do 727-100C, ale wymiana w niej odbywała się dużo szybciej niż w wersji poprzedniej.
- 727-100QF - Oznaczenie QF - samolot Transportowy (ang. Quick Freighter). Samolot transportowy używany głównie przez United Parcel Service.
727-200 - oblatany w 27 lipca 1967 roku, pierwsza dostawa miała miejsce 14 grudnia 1967 roku - samolot otrzymały linie Northwest. Jest to wydłużona wersja Boeinga 727-100, seria -200 jest o 6 m dłuższa (ma 46,7 m ) od -100 (ma 40,6 m). 3m zostały dodane przed skrzydłami, a kolejne 3 za nimi. Rozpiętość skrzydeł i wysokość samolotu pozostały takie same jak w wersji 727-100 (odpowiednio: 32,9 m, 10,3 m).
- 727-200 Advanced (późniejsze egzemplarze) - MTOW i zasięg zostały wydłużone.
- 727-200F Advanced - Wersja transportowa.
- Super 27 - prędkość zwiększona o 80 km/h.
[edytuj] Specyfikacja
| Wersja | 727–100 | 727–200 | 727-200F | |
|---|---|---|---|---|
| Załoga w kokpicie | 3 | |||
| Maksymalna ilość miejsc | 149 | 189 | Nie dotyczy | |
| Długość | 40,6 m | 46,7 m | ||
| Rozpiętość skrzydeł | 32,9 m | |||
| Wysokość ogona | 10,3 m | |||
| Waga bez paliwa | 45 360 kg | 70 307 kg | ||
| Maksymalna masa startowa (MTOW) | 76 818 kg | 95 028 kg | 88 360 kg | |
| Maksymalna waga do lądowania | 62 400 kg | 73 100 kg | 74 389 kg | |
| Prędkość przelotowa | 0,81Mach | |||
| Prędkość maksymalna | 0,90 Mach | |||
| Pułap | 9 100–12 000 m
Maksymalny 13 000 m |
|||
| Zasięg przy pełnym obciążeniu | 2 700NM (5 000 km) | 2 400NM (4 400 km) | 2 400NM (4 400 km) | |
| Maksymalna ilość paliwa | 31 000 l | 37 020 l | 30 238 l | |
| Silniki (3x) | 3 x Pratt & Whitney JT8D | |||
Źródła: Boeing 727 Specifications[3], Boeing 727 Airport report[4]
[edytuj] Sprzedaż
[edytuj] Zamówienia
| 1983 | 1982 | 1981 | 1980 | 1979 | 1978 | 1977 | 1976 | 1975 | 1974 | 1973 | 1972 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 11 | 38 | 68 | 98 | 125 | 133 | 113 | 50 | 88 | 92 | 119 |
| 1971 | 1970 | 1969 | 1968 | 1967 | 1966 | 1965 | 1964 | 1963 | 1962 | 1961 | 1960 |
| 26 | 48 | 64 | 66 | 125 | 149 | 187 | 83 | 20 | 10 | 37 | 80 |
[edytuj] Samoloty oddane do użytku
| 1984 | 1983 | 1982 | 1981 | 1980 | 1979 | 1978 | 1977 | 1976 | 1975 | 1974 | 1973 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 8 | 11 | 26 | 94 | 131 | 136 | 118 | 67 | 61 | 91 | 91 | 92 |
| 1972 | 1971 | 1970 | 1969 | 1968 | 1967 | 1966 | 1965 | 1964 | 1963 | 1962 | 1961 |
| 41 | 33 | 55 | 114 | 160 | 155 | 135 | 111 | 95 | 6 | 0 | 0 |
[edytuj] Użytkownicy
Głównymi uzytkownikami są : Aerocontinente, AeroSur, Aerolíneas Argentinas, Aerolíneas Internacionales, Aeroperú, Air Canada, Air France, Air Portugal, ANA, Alitalia, American, Ansett, ASTAR, ATA Airlines, Avensa, Avianca, Aviacsa, Braniff International, China Airlines, Continental Airlines, Continental Micronesia, Copa, CP Air, Delta Air Lines, Dominicana, Eastern Air Lines, FedEx, First Air, Iberia, Iran Air, Japan Airlines, JAT, Korean Air, Lloyd Aereo Boliviano, Lufthansa, Mexicana, LaNica Nicaraguan Airlines, Northeast Airlines, Northwest Airlines, Olympic Airways, Paramountjet, Pan Am, People Express, Philippine Airlines, Pride Air, Republic Airlines (1979-1986), Royal Air Maroc, Sabena, Singapore Airlines, South African Airways, TAA, Transbrasil, United Airlines, US Airways, Varig, VASP, Viasa, Western Airlines, linie czarterowe: Carnival Air Lines, TAME czy Hapag-Lloyd.
W sierpniu 2007 roku wszystkie z 620 Boeingów 727 były wciąż używane. Główni operatorzy to: FedEx (95), United Parcel Service (33), Amerijet International (10), Astar Air Cargo (29), Capital Cargo International Airlines (13), Cargojet Airways (12), Champion Air (16), Custom Air Transport (17), Kelowna Flightcraft (15), Kitty Hawk Aircargo (26), Transafrik (11), Hewa Bora Airways (9), Lloyd Aereo Boliviano (9) i Transmile Air Services (9), Varig Log (8), Líneas Aéreas Suramericanas (8), Safair (7), Syrianair (6). Flight International. Inne linie lotnicze operują nadal 104 Boeingami 727.
Firma Zero Gravity Corporation używa Boeingów 727 aby pokazać klientom jak wygląda stan nieważkości. Boeingów 727 używają także VIPy w Belgii i Meksyku. Wojsko Stanów Zjednoczonych używa Boeingów 727 do transportu wojskowego.
[edytuj] Wypadki
- Katastrofa lotu UTA 141 - W wyniku przeciążenia samolot zawadził o dachy pobliskich budynków co doprowadziło do katastrofy, zginęło 141 osób a 24 zostały ranne (w tym dwie na ziemi).
- Katastrofa lotu Iran Air 277 - 9 stycznia 2011 samolot Boeing 727-286Adv linii Iran Air podchodził do lądowania w trudnych warunkach pogodowych. Piloci zdecydowali się na odejście na drugi krąg, podczas wykonywania tego manewru samolot uderzył w wzgórze. Zginęło 77 osób, natomiast 28 uratowało się.
- Katastrofa lotu TAP Portugal 425 - Boeing 727-282Adv linii TAP Portugal wypadł z pasa z powodu złych warunków atmosferycznych, 131 osób zginęły a 33 zostały ranne.
- Katastrofa lotu Pacific Southwest Airlines 182 - W wyniku błędu kontrolera lotów doszło do zderzenia się Boeing 727-214 z samolotem typu Cessna 172. 144 osoby straciły życie.
- Katastrofa lotu VASP 168 - 8 czerwca 1982, podczas podchodzenia do lądowania Boeing 727-212A uderzył w zbocze góry. Zginęły 137 osoby (wszyscy na pokładzie).
- Katastrofa lotu Air France 422 - 20 kwietnia 1998, samolot Boeing 727-230 niedługo po starcie uderzył w zbocze góry.
- Katastrofa lotu TAME 120 - Maszyna podczas podchodzenia do lądowania uderzyła w zbocze wulkanu Cumbal, główną przyczyną były złe warunki pogodowe.
- Katastrofa lotu Hewa Bora Airways 952 - Z powodu niekorzystnych warunków meteorologicznych samolot przyziemił 200 metrów przed pasem startowym. Zginęły 74 osoby ze 118 na pokładzie.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Podobne samoloty
Przypisy
- ↑ The Aviation Safety Network Website: Boeing 727. W: Aviation-safety.net [on-line]. EN. [dostęp 2011-07-05].
- ↑ The Aviation Safety Network Website: Boeing 727 Statistics. W: Aviation-safety.net [on-line]. EN. [dostęp 2011-07-05].
- ↑ Boeing 727 series performance specifications, Boeing.
- ↑ 727 Airplane Characteristics for Airport Planning, Boeing.
|
|||||||||||