Jacco Eltingh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jacco Eltingh
Państwo  Holandia
Miejsce zamieszkania Monte Carlo
Data i miejsce urodzenia 29 sierpnia 1970
Heerde
Wzrost 188 cm
Masa ciała 80 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1988
Zakończenie kariery 1998
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 19 (6 lutego 1995)
Australian Open QF (1995)
Roland Garros 4R (1994)
Wimbledon QF (1995)
US Open 2R (1993, 1995)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 44
Najwyżej w rankingu 1 (16 stycznia 1995)
Australian Open W (1994, 1998)
Roland Garros W (1995, 1998)
Wimbledon W (1998)
US Open W (1994)

Jacco Eltingh (ur. 29 sierpnia 1970 w Heerde) – holenderski tenisista, lider rankingu deblowego, zwycięzca sześciu turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Występy w gronie profesjonalistów rozpoczął w roku 1988, a zakończył w 1998 roku.

W grze pojedynczej wygrał cztery turnieje kategorii ATP World Tour. W zawodach wielkoszlemowych w singlu najdalej doszedł na Wimbledonie w 1995 roku, osiągając ćwierćfinał, w któym przegrał z Andre Agassim.

W grze podwójnej doszedł do 60 finałów rozgrywek ATP World Tour, z czego 44 wygrał. Triumfował we wszystkich turniejach wielkoszlemowych, dwukrotnie w Australian Open i Rolandzie Garrosie i raz na Wimbledonie i US Open. Dwa razy był również najlepszy w zawodach Tennis Masters Cup. Swoje największe sukcesy odnosił głównie w parze z Paulem Haarhuisem.

W latach 1992–1998 Eltingh występował w reprezentacji narodowej w Pucharze Davisa. Grał w kadrze głównie jako deblista, ale zaliczył również sześć pojedynków singlowych. Łączny bilans występów Holendra w Pucharze Davisa wynosi 10 zwycięstw i 6 porażek.

Eltingh, razem z Haarhuisem, uczestniczył również w igrzyskach olimpijskich w Atlancie w 1996 roku. Holendrzy przegrali w półfinale z parą Todd Woodbridge-Mark Woodforde, a w meczu o trzecie miejsce nie sprostali Niemcom Davidowi Prinosilowi i Marcowi-Kevinowi Goellnerowi.

W rankingu gry pojedynczej Eltingh najwyżej był na 19. miejscu (6 lutego 1995), a w klasyfikacji gry podwójnej na 1. pozycji (16 stycznia 1995). Łącznie na szczycie listy deblowej znajdował się przez 63 tygodnie.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Nazwa
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
ATP Tour World Championships
ATP Masters Series
ATP Championship Series
ATP World Series

Gra pojedyncza (4–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 21 czerwca 1992 Manchester Trawiasta Stany Zjednoczone MaliVai Washington 6:3, 6:4
Zwycięzca 2. 2 maja 1993 Atlanta Ceglana Stany Zjednoczone Bryan Shelton 7:6(1), 6:2
Zwycięzca 3. 28 sierpnia 1994 Schenectady Twarda Stany Zjednoczone Chuck Adams 6:3, 6:4
Zwycięzca 4. 2 października 1994 Kuala Lumpur Dywanowa (hala) Rosja Andriej Olchowski 7:6(1), 2:6, 6:4

Gra podwójna (44–16)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 29 września 1991 Palermo Ceglana Holandia Tom Kempers Hiszpania Emilio Sánchez
Hiszpania Javier Sánchez
3:6, 6:3, 6:3
Zwycięzca 2. 6 października 1991 Ateny Ceglana Holandia Mark Koevermans Holandia Menno Oosting
Finlandia Olli Rahnasto
5:7, 7:6, 7:5
Zwycięzca 3. 27 października 1991 Guarujá Twarda Holandia Paul Haarhuis Stany Zjednoczone Bret Garnett
Stany Zjednoczone Todd Nelson
6:3, 7:5
Zwycięzca 4. 10 listopada 1991 Birmingham Dywanowa (hala) Kenia Paul Wekesa Szwecja Ronnie Båthman
Szwecja Rikard Bergh
7:5, 7:5
Zwycięzca 5. 30 sierpnia 1992 Schenectady Twarda Holandia Paul Haarhuis Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
6:3, 6:4
Zwycięzca 6. 10 stycznia 1993 Kuala Lumpur Twarda Holandia Paul Haarhuis Szwecja Henrik Holm
Norwegia Bent-Ove Pedersen
7:5, 6:3
Finalista 1. 17 stycznia 1993 Dżakarta Twarda Holandia Paul Haarhuis Włochy Diego Nargiso
Francja Guillaume Raoux
6:7, 7:6, 3:6
Zwycięzca 7. 7 lutego 1993 San Francisco Twarda (hala) Stany Zjednoczone Scott Davis Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
6:1, 4:6, 7:5
Finalista 2. 14 lutego 1993 Memphis Twarda (hala) Holandia Paul Haarhuis Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
5:7, 2:6
Zwycięzca 8. 16 maja 1993 Rzym Ceglana Holandia Paul Haarhuis Republika Południowej Afryki Wayne Ferreira
Australia Mark Kratzmann
6:4, 7:6
Zwycięzca 9. 1 sierpnia 1993 Hilversum Ceglana Holandia Paul Haarhuis Holandia Hendrik Jan Davids
Belgia Libor Pimek
4:6, 6:2, 7:5
Zwycięzca 10. 3 października 1993 Kuala Lumpur Twarda (hala) Holandia Paul Haarhuis Szwecja Jonas Björkman
Szwecja Lars-Anders Wahlgren
7:5, 4:6, 7:6
Finalista 3. 24 października 1993 Pekin Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Stany Zjednoczone Paul Annacone
Stany Zjednoczone Doug Flach
6:7, 3:6
Zwycięzca 11. 14 listopada 1993 Moskwa Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Szwecja Jan Apell
Szwecja Jonas Björkman
6:1, krecz
Zwycięzca 12. 28 listopada 1993 Johannesburg Twarda (hala) Holandia Paul Haarhuis Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
7:6, 7:6, 6:4
Zwycięzca 13. 29 stycznia 1994 Australian Open, Melbourne Twarda Holandia Paul Haarhuis Zimbabwe Byron Black
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
6:7, 6:3, 6:4, 6:3
Zwycięzca 14. 20 lutego 1994 Filadelfia Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Jared Palmer
6:3, 6:4
Finalista 4. 27 lutego 1994 Rotterdam Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Wielka Brytania Jeremy Bates
Szwecja Jonas Björkman
4:6, 1:6
Zwycięzca 15. 21 marca 1994 Miami Twarda Holandia Paul Haarhuis Bahamy Mark Knowles
Stany Zjednoczone Jared Palmer
7:6, 7:6
Finalista 5. 24 lipca 1994 Stuttgart Ceglana Holandia Paul Haarhuis Stany Zjednoczone Scott Melville
Republika Południowej Afryki Piet Norval
6:7, 5:7
Finalista 6. 21 sierpnia 1994 New Haven Twarda Holandia Paul Haarhuis Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
4:6, 6:7
Finalista 7. 28 sierpnia 1994 Schenectady Twarda Holandia Paul Haarhuis Szwecja Jan Apell
Szwecja Jonas Björkman
4:6, 6:7
Zwycięzca 16. 10 września 1994 US Open, Nowy Jork Twarda Holandia Paul Haarhuis Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:3, 7:6
Zwycięzca 17. 2 października 1994 Kuala Lumpur Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Szwecja Nicklas Kulti
Szwecja Lars-Anders Wahlgren
6:0, 7:5
Zwycięzca 18. 9 października 1994 Sydney Twarda (hala) Holandia Paul Haarhuis Zimbabwe Byron Black
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
6:4, 7:6
Zwycięzca 19. 6 listopada 1994 Paryż Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Zimbabwe Byron Black
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
3:6, 7:6, 7:5
Zwycięzca 20. 13 listopada 1994 Moskwa Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Republika Południowej Afryki David Adams
Rosja Andriej Olchowski
walkower
Finalista 8. 26 lutego 1995 Filadelfia Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
6:7, 7:6, 3:6
Zwycięzca 21. 30 kwietnia 1995 Monte Carlo Ceglana Holandia Paul Haarhuis Argentyna Luis Lobo
Hiszpania Javier Sánchez
6:3, 6:4
Zwycięzca 22. 10 czerwca 1995 French Open, Paryż Ceglana Holandia Paul Haarhuis Szwecja Nicklas Kulti
Szwecja Magnus Larsson
6:7, 6:4, 6:1
Zwycięzca 23. 25 czerwca 1995 Halle Trawiasta Holandia Paul Haarhuis Rosja Jewgienij Kafielnikow
Rosja Andriej Olchowski
6:2, 3:6, 6:3
Zwycięzca 24. 15 października 1995 Tokio Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Szwajcaria Jakob Hlasek
Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
7:6, 6:4
Zwycięzca 25. 29 października 1995 Essen Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Czechy Cyril Suk
Czechy Daniel Vacek
7:5, 6:4
Zwycięzca 26. 12 listopada 1995 Sztokholm Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
3:6, 6:2, 7:6
Finalista 9. 27 listopada 1995 Eindhoven Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
6:7, 6:7, 6:3, 6:7
Finalista 10. 7 stycznia 1996 Ad-Dauha Twarda Holandia Paul Haarhuis Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
6:7, 3:6
Finalista 11. 8 września 1996 US Open, Nowy Jork Twarda Holandia Paul Haarhuis Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:4, 6:7, 6:7
Zwycięzca 27. 20 października 1996 Tuluza Twarda (hala) Holandia Paul Haarhuis Francja Olivier Delaître
Francja Guillaume Raoux
6:3, 7:5
Finalista 12. 27 października 1996 Stuttgart Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Kanada Sébastien Lareau
Stany Zjednoczone Alex O'Brien
6:3, 4:6, 3:6
Zwycięzca 28. 3 listopada 1996 Paryż Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Rosja Jewgienij Kafielnikow
Czechy Daniel Vacek
6:4, 4:6, 7:6
Zwycięzca 29. 5 stycznia 1997 Ad-Dauha Twarda Holandia Paul Haarhuis Szwecja Patrik Fredriksson
Szwecja Magnus Norman
6:3, 6:2
Zwycięzca 30. 9 marca 1997 Rotterdam Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Belgia Libor Pimek
Republika Południowej Afryki Byron Talbot
7:6, 6:4
Finalista 13. 27 kwietnia 1996 Monte Carlo Ceglana Holandia Paul Haarhuis Stany Zjednoczone Donald Johnson
Stany Zjednoczone Francisco Montana
6:7, 6:2, 6:7
Zwycięzca 31. 22 czerwca 1997 Rosmalen Trawiasta Holandia Paul Haarhuis Stany Zjednoczone Trevor Kronemann
Australia David Macpherson
6:4, 7:5
Finalista 14. 5 lipca 1997 Wimbledon, Londyn Trawiasta Holandia Paul Haarhuis Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:7(4), 6:7(7), 7:5, 3:6
Zwycięzca 32. 24 sierpnia 1997 Boston Twarda Holandia Paul Haarhuis Stany Zjednoczone Dave Randall
Stany Zjednoczone Jack Waite
6:4, 6:2
Zwycięzca 33. 28 września 1997 Tuluza Twarda (hala) Holandia Paul Haarhuis Francja Jean-Philippe Fleurian
Białoruś Maks Mirny
6:3, 7:6
Zwycięzca 34. 2 listopada 1997 Paryż Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
6:2, 7:6
Finalista 15. 18 stycznia 1998 Sydney Twarda Kanada Daniel Nestor Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
3:6, 5:7
Zwycięzca 35. 31 stycznia 1998 Australian Open, Melbourne Twarda Szwecja Jonas Björkman Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:2, 7:6
Zwycięzca 36. 1 marca 1998 Filadelfia Twarda (hala) Holandia Paul Haarhuis Australia David Macpherson
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
7:6, 6:7, 6:2
Zwycięzca 37. 8 marca 1998 Rotterdam Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Wielka Brytania Neil Broad
Republika Południowej Afryki Piet Norval
7:6, 6:3
Zwycięzca 38. 19 kwietnia 1998 Barcelona Ceglana Holandia Paul Haarhuis Republika Południowej Afryki Ellis Ferreira
Stany Zjednoczone Rick Leach
7:5, 6:0
Zwycięzca 39. 26 kwietnia 1998 Monte Carlo Ceglana Holandia Paul Haarhuis Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:4, 6:2
Zwycięzca 40. 6 czerwca 1998 French Open, Paryż Ceglana Holandia Paul Haarhuis Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
6:3, 3:6, 6:3
Zwycięzca 41. 4 lipca 1998 Wimbledon, Londyn Trawiasta Holandia Paul Haarhuis Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
2:6, 6:4, 7:6, 5:7, 10:8
Zwycięzca 42. 9 sierpnia 1998 Amsterdam Ceglana Holandia Paul Haarhuis Słowacja Dominik Hrbatý
Słowacja Karol Kučera
6:3, 6:2
Zwycięzca 43. 30 sierpnia 1998 Boston Twarda Holandia Paul Haarhuis Republika Południowej Afryki Chris Haggard
Stany Zjednoczone Jack Waite
6:3, 6:2
Finalista 16. 8 listopada 1998 Paryż Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Indie Mahesh Bhupathi
Indie Leander Paes
4:6, 2:6
Zwycięzca 44. 22 listopada 1998 Hartford Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
6:4, 6:2, 7:5

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]