Karmel
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Karmel alkaliczny, karmel prosty, karmel klasy I (tzw. cukier palony, E150a) – cukier poddany działaniu wysokiej temperatury w procesie karmelizacji, w wyniku czego uzyskuje charakterystyczną brązową (karmelową) barwę. Po ostygnięciu karmel przybiera szklistą postać i może być używany do dekoracji potraw.
Spis treści |
[edytuj] Zastosowanie spożywcze
Główny składnik niektórych rodzajów cukierków (np. karmelków) oraz barwnik do napojów typu cola, a także: ciemnego pieczywa, czekolad, lodów, dżemów i jogurtów[1].
[edytuj] Działanie niepożądane
Spożycie dużych ilości karmelu może powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe[1].
[edytuj] Zobacz też
- lukier
- karmel siarczynowy (E150b)
- karmel amoniakalny (E150c)
- karmel amoniakalno-siarczynowy (E150d)
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Bill Statham: E213: Tabele dodatków i składników chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2006, s. 336. ISBN 978-83-7243-529-3.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||
