Fryderyk Karol Heski
| Fryderyk Karol Heski |
|
|
|
| Król elekt Finlandii (jako Väinö I) | |
| Okres panowania | od 9 października 1918 do 14 grudnia 1918 |
| Poprzednik | Michał II Romanow |
| Następca | republika |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | heska |
| Urodzony | 1 maja 1868 |
| Zmarł | 28 maja 1940 |
| Ojciec | Fryderyk Wilhelm Heski |
| Matka | Anna Pruska |
| Żona | Małgorzata Hohenzollern |
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
Fryderyk Karol Ludwik Konstantyn, książę Hesji-Kassel (ur. 1 maja 1868, zm. 28 maja 1940) – tytularna głowa rodu Hessen-Kassel, pod koniec 1918 niekoronowany król Finlandii.
Spis treści |
Młodość [edytuj]
Był trzecim synem Fryderyka Wilhelma, tytularnego władcy Hesji-Kassel i księżniczki Anny Pruskiej. W 1891 roku był zamieszany w skandal z udziałem cesarza Wilhelma II, zwany aferą Kotze. Wraz z wieloma innymi członkami rodów arystokratycznych został oskarżony o ekscesy seksualne.[1] Książę Fryderyk Karol miał nieskomplikowany charakter. Zdaniem cesarza Wilhelma II miał melancholijną, skłonną do filozofowania naturę.[2] Poza tym był pilny. Miał zamiłowanie do archeologii, sztuki i literatury.
Król Finlandii [edytuj]
9 października 1918 fiński parlament wybrał Fryderyka na dziedzicznego króla Finlandii pod imieniem Karola I. Wkrótce imię zmieniono na fińskie Väinö I. Miał nosić tytuł „król Finlandii i Karelii, książę Alandii, wielki książę Laponii, pan Północy”. Sporządzono dla niego koronę i szykowano się do koronacji. Fryderyk nie zdążył jednak wyjechać do Finlandii, a po klęsce Niemiec abdykował 14 grudnia 1918.
Późniejsze życie [edytuj]
15 marca 1925 został oficjalnie głową rodu heskiego. Zmarł 28 maja 1940.
Małżeństwo i potomstwo [edytuj]
25 stycznia 1893 poślubił księżniczkę Małgorzatę, najmłodszą córkę cesarza Fryderyka III. Mieli szóstkę dzieci:
- Fryderyk Wilhelm Zygmunt (1893–1916)
- Maksymilian Fryderyk Wilhelm Jerzy (1894–1914)
- Filip (1896–1980)
- Wolfgang Moritz (1896–1989)
- Krzysztof Ernest August Heski (1901–1943)
- Ryszard Wilhelm Leopold (1901–1969)
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Suomen Kuningas („Fiński król”). „Helsinging Sanomat”. s. 21-29 (fiń.).
- Finnlands deutsches Königsabenteuer 1918. W: Anders Huldén: Deutsch-Finnische Gesellschaft e.V.. Reinbek: Traute Warnke Verlag, 1997. ISBN 3-9801591-9-1. (niem.)
- Jonathan Petropoulos: Royals and the Reich: The Princes von Hessen in Nazi Germany. Oxford University Press, 2006.
- John Röhl: Die Kotze-Affäre, in: Wilhelm II. Der Aufbau der persönlichen Monarchie C. H. Beck, München 2001, S. 741 ff.
- Wolfgang Wippermann: Skandal im Jagdschloss Grunewald. Männlichkeit und Ehre im deutschen Kaiserreich. Primus Verlag, Darmstadt 2010. ISBN 3-89678-810-8.
