Halibut atlantycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Halibut biały)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Halibut atlantycki
Hippoglossus hippoglossus[1]
(Linnaeus, 1758)
Halibut atlantycki
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd flądrokształtne
Rodzina flądrowate
Rodzaj Hippoglossus
Gatunek halibut atlantycki
Synonimy
  • Hippoglossus americanus Gill, 1864
  • Hippoglossus gigas Swainson, 1839
  • Hippoglossus linnei Malm, 1877
  • Hippoglossus maximus Gottsche, 1965
  • Hippoglossus vulgaris Fleming 1828
  • Pleuronectes hippoglossus Linnaeus, 1758
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło halibut w Wikisłowniku
Występowanie halibuta atlantyckiego w wodach Oceanu Atlantyckiego

Halibut atlantycki[3], halibut biały[4], kulbak biały[4], kulbak[5] (Hippoglossus hippoglossus) – gatunek morskiej ryby z rodziny flądrowatych (Pleuronectidae). Jest największym przedstawicielem tej rodziny.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Północna część Atlantyku w rejonie okołoarktycznym od wybrzeży Kanady i Grenlandii na północy, poprzez strefę północnego obszaru Morza Północnego po Morze Białe, oraz do północnych obszarów Zatoki Biskajskiej. Sporadycznie spotykany w rejonie Morza Bałtyckiego.

Złowiony okaz

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Budowa ciała asymetryczna. Ciało owalnie wydłużone i mięsiste szarobrązowe lub oliwkowoszare, od strony spodniej barwa ciała jest biała. Łuska mała o gładkiej powierzchni. Otwór gębowy duży, sięgający aż do wysokości środka oka. Płetwa grzbietowa długa, która zaczyna się nad jej górnym okiem zaopatrzona w ponad 100 promieni miękkich.

Osiąga ponad 3,5 m długości przy masie sięgającej do 300 kg.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Prowadzi przydenny tryb życia odpoczywając na prawym boku. Przebywa na głębokości do 2500 m. z rzadka zapuszczając się w wyższe partie wody (poniżej 50 m) w wodzie o dużym zasoleniu. Woda w jakiej przebywa jest zimna, do 8 °C.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Głównym pokarmem jakim się odżywia są ryby. Inne zwierzęta związane są ze środowiskiem występującym w bentosie, gł. głowonogi, skorupiaki (kraby, homary) i mięczaki (małże).

Halibut biały jest obiektem łańcucha pokarmowego drapieżnych ssaków np. morsów.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Tarło odbywa w okresie zimowym i wczesnej wiosny (grudzień-kwiecień). W tym czasie składa jaja w wodach pelagialnych toni wodnej, które swobodnie w niej się unoszą. Liczba jaj dochodzi do 3,5 miliona sztuk. Ikra duża, o 3–4 mm średnicy. Młode w pierwszym okresie (do 4 lat) są całkowicie białe i przebywają w toni wodnej na głębokości dochodzącej do 100 m. Wraz ze wzrostem głębokość jego przebywania wzrasta.

Gatunkiem pokrewnym halibuta białego jest halibut czarny (Reinhardtius hippoglossoides).

Znaczenie gospodarcze[edytuj | edytuj kod]

Halibut atlantycki wcześniej był uważany za ważną i cenną rybę w rybołówstwie. Znaczny spadek jego populacji spowodował, że jest gatunkiem zagrożonym wyginięciem.

Przypisy

  1. Hippoglossus hippoglossus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Hippoglossus hippoglossus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, seria: Mały słownik zoologiczny.
  4. 4,0 4,1 Stanisław Rutkowicz: Encyklopedia ryb morskich. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982. ISBN 83-215-2103-7.
  5. Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby morskie. Leksykon przyrodniczy. Henryk Garbarczyk i Eligiusz Nowakowski. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-306-2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]