Kenzaburō Ōe
| Kenzaburō Ōe | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 31 stycznia 1935 Ōse |
| Narodowość | japońska |
| Język | japoński |
| Alma Mater | Uniwersytet Tokijski |
| Okres | od 1957 |
| Gatunki | powieść, esej |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Kenzaburō Ōe (jap. 大江健三郎 Ōe Kenzaburō?, ur. 31 stycznia 1935 we wsi Ōse w Japonii) – japoński prozaik i eseista, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1994[1], aktywista ruchu antynuklearnego[2].
Urodził się w wiosce Ōse (dzisiejsze Uchiko) na wyspie Sikoku. W wieku 18 lat przeniósł się do Tokio, aby studiować literaturę francuską. Przez pierwsze lata swojej kariery literackiej pozostawał pod wpływem egzystencjalistów.
Na jego twórczość ogromny wpływ miały przeżycia związane z wychowaniem syna, Hikari, urodzonego z wadą mózgu. W całej jego późniejszej twórczości przewijają się wątki odpowiedzialności za pielęgnację niedorozwiniętego chłopca.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
Książki wydane w języku polskim:
- Futbol ery Man'en, przeł. z jap. Mikołaj Melanowicz, Warszawa: Wilga, 1995, ISBN 83-901029-8-6
- Zerwać pąki, zabić dzieci, przekł. Jan Rybicki, Warszawa : "Amber", 2004. ISBN 83-241-1772-5
- Sprawa osobista, przeł. Zofia Uhrynowska-Hanasz, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2005, ISBN 83-06-02977-1
|
|||||||
