Verner von Heidenstam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Verner von Heidenstam
Verner von Heidenstam namalowany przez Oscara Björcka w 1900
Verner von Heidenstam namalowany przez Oscara Björcka w 1900
Imiona i nazwisko Carl Gustaf Verner von Heidenstam
Data i miejsce urodzenia 6 lipca 1859
Olshammar
Data i miejsce śmierci 20 maja 1940
Övralid
Narodowość szwedzka
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Carl Gustaf Verner von Heidenstam (ur. 6 lipca 1859 w Olshammar w gminie Askersund, zm. 20 maja 1940 na dworze Övralid w gminie Motala) – szwedzki poeta i prozaik, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1916.

Verner von Heidenstam urodził się jako potomek starej szlacheckiej rodziny w Olshammar w regionie Örebro w 1859. Studiował malarstwo w Paryżu i Rzymie. Po zakończeniu studiów udał się w dłuższą podróż w celu poznania świata. Wyprawa ta obejmowała oprócz typowych celów we Francji i Włoszech także Szwajcarię i kraje Europy wschodniej.

W 1912 został wybrany na członka Akademii Szwedzkiej. Był też jednym z założycieli szwedzkiego dziennika Svenska Dagbladet.

W 1916 Heidenstam otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury „w uznaniu jego znaczenia jako wiodącego reprezentanta nowej ery w literaturze”. Na uznanie to zasłużył on przede wszystkim swoim cyklem epickim Karolińczycy z lat 1897–1898. Swoimi utworami literackimi Verner von Heidenstam wpłynął na rozwój szwedzkiego neoromantyzmu. Później jednak wrócił do tematów historycznych.

W 1938 Heidenstam stał się laureatem jeszcze jednej nagrody – Henrik Steffens-priset.

Verner von Heidenstam zmarł w 1940 na dworze Övralid. Co roku w rocznicę urodzin Heidenstama w Övralid przyznawane są nagrody pisarkom, pisarzom lub innym osobowościom świata kultury.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Vallfart och vandringsår (1888)
  • Renässans (1889)
  • Pepitas bröllop (1890)
  • Hans Alienus (szw. Hans Alienus, 1892)
    • „Pilgrimens julsång”
  • Dikter (1895)
    • „Tiveden”
    • „Den nioåriga freden”
    • „Sånger i kyrktornet”
  • Karolińczycy (szw. Karolinerna, 1897–1898)
  • Ett folk (1899)
    • „Sverige”
    • „Medborgarsång”
  • Heliga Birgittas pilgrimsfärd
  • Folkungaträdet (1905)
  • Bjälboarvet (1907)
  • Nya Dikter (1915)
  • När kastanjerna blommade (1941; pośmiertnie)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]