Elias Canetti
Elias Canetti (ur. 25 lipca 1905 w Ruszczuku, dzisiejszym Ruse, w Bułgarii, zm. 14 sierpnia 1994 w Zurychu) – pisarz, poeta, dramaturg, tłumacz, eseista i socjolog tworzący w języku niemieckim.
Canetti urodził się w rodzinie Żydów sefardyjskich, której przodkowie, noszący nazwisko Canete, zostali w 1492 zmuszeni do opuszczenia Hiszpanii. W 1911 rodzina Canettiego przeniosła się do Manchesteru w Anglii. Po śmierci ojca w 1912 zamieszkali w Wiedniu. W latach 1916-1924 wraz z matką mieszkał w Zurychu i Frankfurcie. Do Wiednia wrócił w 1924 i podjął studia chemiczne na wiedeńskim uniwersytecie, które ukończył w 1929. W 1928 w Berlinie spotyka Bertolta Brechta. Po Anschlussie Austrii w 1938 Canetti wyemigrował do Wielkiej Brytanii. W 1932 Canetti zadebiutował sztuką Hochzeit, a w 1935 napisał znakomitą powieść Auto da fé (w oryginale Die Blendung). Esej Masse und Macht (Masa i władza) z 1960 rozpoczyna nowy okres w twórczości Canettiego. Pisarz porzuca prozę fabularyzowaną. Najważniejsze dzieła tego okresu to autobiograficzna trylogia: Ocalony język, Pochodnia w uchu i Gra oczu. W 1981 został laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury.
Canetti był związany z wieloma kobietami, oprócz żony Vezy były to m.in. pisarka Frieda Benedikt (Anna Sebastian) i malarka Marie-Louise von Motesiczky.
[edytuj] Dzieła
- Auto da fé (1936)
- Wesele (1932)
- Komedia próżności (1934)
- Naznaczeni (1952)
- Masa i władza (1960)
- Głosy Marrakeszu (1968)
- Jeszcze jeden proces Kafki: listy do Felicji (1969)
- Przyszłość rozłupana (1972)
- Władza i przeżycie (1972)
- Sumienie słów (1975)
- Nauszny świadek (1974)
- Zapiski (1972)
- Ocalony język (1977)
- Pochodnia w uchu (1980)
- Gra oczu (1985)
- Party pod wojennym niebem (2003 – wydanie pośmiertne)
- Tajemne serce zegara (wyd.polskie 2007)
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||
