Jaroslav Seifert

Wizerunek Jaroslava Seiferta na jego grobowcu w Kralupach nad Wełtawą

Seifert z córką Janą

Jaroslav Seifert (ur. 23 września 1901 w Žižkovie (obecnie dzielnicy Pragi), zm. 10 stycznia 1986 w Pradze) – poeta czeski, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1984.

Biografia

Pochodził z rodziny robotniczej, pierwszy zbiór wierszy - 'Město v slzách" wydał w 1921. W latach 20. był członkiem Komunistycznej Partii Czechosłowacji, z której został usunięty w marcu 1929 po podpisaniu tzw. "manifestu siedmiu" z protestem przeciwko bolszewickiej tendencji w nowym kierownictwie Komunistycznej Partii Czechosłowacji. Następnie należał do Czeskiej Partii Socjaldemokratycznej i w latach 30. pracował w prasie powiązanej z tą partią. W 1936 otrzymał po raz pierwszy czechosłowacką nagrodę państwową. Podczas okupacji niemieckiej był redaktorem dziennika "Národní práce" , a po 1945 roku czasopisma związków zawodowych "Práce". W latach 1945-1948 redagował miesięcznik literacki "Kytice". W 1949 został zmuszony do zaprzestania pracy dziennikarskiej, poświęcił się wyłącznie literaturze. Z jednej strony krytykowany przez zwolenników socrealizmu, z drugiej w 1955 otrzymał Nagrodę Państwową im. Klementa Gottwalda. W drugiej połowie lat 50. i pierwszej 60. nie mógł jednak publikować. Kolejny tom wydał dopiero w 1965, a w 1967 otrzymał tytuł Artysty Narodowego. Zaangażował się w wydarzenia Praskiej wiosny. W latach 1968-1970 był przewodniczącym Związku Pisarzy Czeskich (do rozwiązania związku przez władze). W 1968 otrzymał kolejny raz czechosłowacką nagrodę państwową. W 1977 należał do sygnatariuszy Karty 77. W 1984 otrzymał literacką Nagrodę Nobla.

Dzieła

• Miasto we łzach (1921)
• Sama miłość (1923)
• Na falach radiotelegrafu (1925)
• Słowik śpiewa marnie (1926)
• Gołąb pocztowy (1929)
• Osiem dni (1937)
• Jabłko z podołka (1933)
• Ręce Wenus (1936)
• Żegnaj, wiosno (1937)
• Poszedł w świat ubogi malarz (1949)
• Pieśń o Wiktorce (1950)
• Mozart w Pradze (1951)
• Petrin (1951)
• Mama (1954)
• Chłopiec i gwiazdy (1956)
• Ubrana w światło (1940)
• Wachlarz Bożeny Niemcowej (1940)
• Kamienny most (1941)
• Hełm ziemi (1945)
• Koncert na wyspie (1965)
• Kometa Halleya (1967)
• Odlewanie dzwonów (1967)
• Pomnik moru (1971)
• Parasol z Piccadilly (1979)
• Wszystkie uroki świata (1981)
• Być poetą (1983)

Na język polski tłumaczyli go m.in. Leszek Engelking, Józef Waczków, Marian Grześczak, Andrzej Czcibor-Piotrowski i Adam Włodek.

Bibliografia

• Słownik biograficzny Europy Środkowo-Wschodniej XX wieku, wyd. warszawa 2004