Jaroslav Seifert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jaroslav Seifert 1981
photo Hana Hamplová
Wizerunek Jaroslava Seiferta na jego grobowcu w Kralupach nad Wełtawą
Seifert z córką Janą
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Jaroslava Seiferta

Jaroslav Seifert (ur. 23 września 1901 w Žižkovie (obecnie dzielnicy Pragi), zm. 10 stycznia 1986 w Pradze) – poeta czeski, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1984.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny robotniczej, pierwszy zbiór wierszy - 'Město v slzách" wydał w 1921. W latach 20. był członkiem Komunistycznej Partii Czechosłowacji, z której został usunięty w marcu 1929 po podpisaniu tzw. "manifestu siedmiu" z protestem przeciwko bolszewickiej tendencji w nowym kierownictwie Komunistycznej Partii Czechosłowacji. Następnie należał do Czeskiej Partii Socjaldemokratycznej i w latach 30. pracował w prasie powiązanej z tą partią. W 1936 otrzymał po raz pierwszy czechosłowacką nagrodę państwową. Podczas okupacji niemieckiej był redaktorem dziennika "Národní práce" , a po 1945 roku czasopisma związków zawodowych "Práce". W latach 1945-1948 redagował miesięcznik literacki "Kytice". W 1949 został zmuszony do zaprzestania pracy dziennikarskiej, poświęcił się wyłącznie literaturze. Z jednej strony krytykowany przez zwolenników socrealizmu, z drugiej w 1955 otrzymał Nagrodę Państwową im. Klementa Gottwalda. W drugiej połowie lat 50. i pierwszej 60. nie mógł jednak publikować. Kolejny tom wydał dopiero w 1965, a w 1967 otrzymał tytuł Artysty Narodowego. Zaangażował się w wydarzenia Praskiej wiosny. W latach 1968-1970 był przewodniczącym Związku Pisarzy Czeskich (do rozwiązania związku przez władze). W 1968 otrzymał kolejny raz czechosłowacką nagrodę państwową. W 1977 należał do sygnatariuszy Karty 77. W 1984 otrzymał literacką Nagrodę Nobla.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Miasto we łzach (1921)
  • Sama miłość (1923)
  • Na falach radiotelegrafu (1925)
  • Słowik śpiewa marnie (1926)
  • Gołąb pocztowy (1929)
  • Osiem dni (1937)
  • Jabłko z podołka (1933)
  • Ręce Wenus (1936)
  • Żegnaj, wiosno (1937)
  • Poszedł w świat ubogi malarz (1949)
  • Pieśń o Wiktorce (1950)
  • Mozart w Pradze (1951)
  • Petrin (1951)
  • Mama (1954)
  • Chłopiec i gwiazdy (1956)
  • Ubrana w światło (1940)
  • Wachlarz Bożeny Niemcowej (1940)
  • Kamienny most (1941)
  • Hełm ziemi (1945)
  • Koncert na wyspie (1965)
  • Kometa Halleya (1967)
  • Odlewanie dzwonów (1967)
  • Pomnik moru (1971)
  • Parasol z Piccadilly (1979)
  • Wszystkie uroki świata (1981)
  • Być poetą (1983)

Na język polski tłumaczyli go m.in. Leszek Engelking, Józef Waczków, Marian Grześczak, Andrzej Czcibor-Piotrowski i Adam Włodek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik biograficzny Europy Środkowo-Wschodniej XX wieku, wyd. warszawa 2004