André Gide

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
André Gide w roku 1893

André Gide (ur. 22 listopada 1869 w Paryżu, zm. 19 lutego 1951 tamże) – prozaik francuski. André Gide został laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1947. Był biseksualistą[1] i prekursorem ruchu homoseksualnego we Francji[2]. Urodził się w rodzinie protestanckiej. W pewnym okresie swego życia skłaniał się ku katolicyzmowi, który wkrótce odrzucił. Napisał nawet uznaną za bluźnierczą powieść Lochy Watykanu. W pierwszej połowie XX wieku był pisarzem światowej sławy. Najważniejszymi dziełami w jego twórczości są Fałszerze, Lochy Watykanu, Immoralista oraz Dzienniki.

W swojej twórczości wyrażał skrajny indywidualizm i odrzucenie tradycyjnych norm moralnych. Głosił immoralizm[potrzebne źródło]. Przez pewien okres swego życia zafascynowany był komunizmem. Jednak po podróży do ZSRR, którą opisał, zmienił poglądy. Jego krytyka ZSRR[3] wywołała falę odpowiedzi, np. Romain Rollanda czy Stanislava Kostki Neumanna.

Gide tworzył narrację w oparciu o wiele wspóistniejących wątków. Postacie kreowane przez Gide dążyły do wyzwolenia się z niewidzialnych ograniczeń determinującego je świata.

Silny wpływ na jego osobowość wywarły dzieła Fiodora Dostojewskiego i Fryderyka Nietzschego.

Jego dzieła zostały umieszczone już po jego śmierci w Indeksie Ksiąg Zakazanych. Wywarł on bardzo silny wpływ na twórczość Jeana Paula Sartre'a.

Członek ruchu antyimperialistycznego we Francji w okresie międzywojennym.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z André Gide
  • Kajety André Waltera (1891)
  • Traktat o Narcyzie (1891)
  • Podróż Uriana (1893)
  • Mokradła (1895)
  • Pokarmy ziemskie (1897)
  • Prometeusz źle skowany (1899)
  • Filoklet (1899)
  • Król Kandaules (1901)
  • Preteksty (1903)
  • Nowe preteksty (1911)
  • Saul (1896)
  • Immoralista (1902)
  • Ciasna brama (1909)
  • Lochy Watykanu (1914)
  • Symfonia pastoralna (1919)
  • Korydon (1924)
  • Skąd ty... (1926)
  • Jeżeli nie umiera ziarno (1926)
  • Fałszerze (1926)
  • Podróż do Konga (1927)
  • Powrót z Czadu (1928)
  • Powrót z ZSRR (1936)
  • Poprawki do mojego Powrotu z ZSRR (1937)
  • Tezeusz (1946)
  • Dzienniki (1950)
  • Niechaj tak będzie

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. André Gide w bazie Notable Names Database (ang.)
  2. Culture and customs of France, H. Scott;Greenwood Press, USA; ISBN 0-313-32892-7 (str.77)
  3. André Gide: Powrót z ZSRR. Biblioteka Polska, 1937.