Gabriela Mistral

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gabriela Mistral

Gabriela Mistral, właściwie Lucila de María del Perpetuo Socorro Godoy Alcayaga (ur. 7 kwietnia 1889 w Vicuña, zm. 10 stycznia 1957 w Hempstead w stanie Nowy Jork) – chilijska poetka, dyplomatka i działaczka oświatowa.

Laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1945[1], pierwszy laureat w dziedzinie literatury pochodzący z Ameryki Łacińskiej[2]. Jej pseudonim literacki był wyrazem uznania dla włoskiego poety i pisarza Gabriele d'Annunzio i dla francuskiego poety tworzącego w języku prowansalskim Frédérica Mistrala[3][4].

Zmarła 10 stycznia 1957 w Hempstead[5] na raka trzustki[6]. 21 stycznia 1957 był w Chile dniem żałoby narodowej[7].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Sonety śmierci (1911)
  • Niepocieszenie (1922)
  • Czułość (1924)
  • Karczowanie (1938)
  • Tłocznia (1954)

Przypisy

  1. Chilean Women Gets Nobel Literature Prize. „The Pittsburgh Press”, s. 2, 1945-11-15 (ang.). 
  2. Peter Eisner. Nobel award points up Latin influence. „Lawrence Journal-World”, s. 4D, 1982-10-24 (ang.). 
  3. Gabriela Mistral (ang.). britannica.com. [dostęp 2015-05-10].
  4. Gabriela Mistral (duń.). denstoredanske.dk. [dostęp 2015-05-10].
  5. Famed Chilean Poetess Is Dead. „Reading Eagle”, s. 27, 1957-01-10 (ang.). 
  6. Gabriela Mistral, máxima poetisa de América, murió ayer. „La Nacion”, s. 4, 1957-01-11 (hiszp.). 
  7. Hoy Llegan a Chile los Restos Mortales de Gabriela Mistral. „Intermedio”, s. 3, 1957-01-18 (hiszp.). 

Linki do innych projektów[edytuj | edytuj kod]