Konkurs Piosenki Eurowizji 1958

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Konkurs Piosenki Eurowizji 1958
Daty
Finał 12 marca 1958
Gospodarz
Prowadzący Hannie Lips
Dyrygent Dolf van der Linden
Gospodarz Holandia NOS
Miejsce AVRO Studios
Hilversum, Holandia
Interval act Metropole Orkest
Przyznawanie głosów
Każdy kraj wyznaczał 10-osobowe jury, które przyznawało ulubionej piosence po jednym punkcie.
Kraje uczestniczące
Liczba krajów 10
Debiut  Szwecja
Powrót brak
Rezygnacja  Wielka Brytania
Głosowanie
Zero punktów brak
Zwycięska piosenka  Francja
"Dors Mon Amour"
André Claveau
Konkurs Piosenki Eurowizji
◄1957        1959►

3. Konkurs Piosenki Eurowizji 1958 odbył się 12 marca 1958 w Hilversum, na południowy wschód od Amsterdamu. Eurowizję prowadziła Hannie Lips. Wygrał reprezentant Francji, André Claveau z piosenką "Dors Mon Amour".

Od tej pory obowiązuje zasada, że Konkurs Piosenki Eurowizji organizuje kraj, który wygrał rok wcześniej. Poza tym, w przeciwieństwie do 1956 i 1957 roku, każdy kraj może wysłać tylko jednego reprezentanta.

Spis treści

Lokalizacja [edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Hilversum.
Geographylogo.svg
Lokalizacja Hilversum w Holandii.
Kraje uczestniczące w 1958 roku

     Kraje, które uczestniczyły w finale

     Kraje, które uczestniczyły w przeszłości, ale nie w 1958 roku

Hilversum to miasto w Holandii w prowincji Holandia Północna, położone na południowy wschód od Amsterdamu. Jest to największe miasto położone na terenie regionu zwanego Gooi.

Od kiedy holenderska spółka radiowa Nederlandse Seintoestellen Fabriek osiedliła swoją siedzibę w Hilversum w latach 20. XX wieku miasto jest centralą nadawania telewizyjnego i radiowego w Holandii. Do dziś sekcja medialna radia jest jednym z największych pracodawców w Hilversum[1]

Halą, którą wybrano do zorganizowania 3. Konkursu Piosenki Eurowizji, było studio nadawcze
AVRO (hol. Algemene Vereniging Radio Omroep). Studia należały wówczas do
holenderskiego nadawcy publicznego działającego w ramach systemu Nederlandse Publieke Omroep.
Cała scena ozdobiona była tulipanami, które są symbolem Holandii[2].








Przebieg konkursu [edytuj]

Jurorzy, podobnie jak w 1956 roku, nie byli obecni w studio. Kiedy wszystkie utwory zostały zaprezentowane, sędziowie wysłali swoje wyniki telefonicznie. Włoski występ nie był pokazany prawidłowo w kilku krajach, więc Domenico Modugno musiał wykonać piosenkę "Nel blu dipinto di blu" ponownie, po zakończeniu prezentacji wszystkich uczestników[2].

Przed ogłaszaniem wyników jurorów, w tzw. Interval Act zagrała Orkiestra Metropol pod batutą Dolfa van der Lindena. W tym roku były dwa występy; jeden w środku, drugi po wszystkich występach konkursowych. Był to jedyny rok, w którym kraj-gospodarz zajął ostatnie miejsce, oraz pierwszy raz, kiedy więcej niż jedno państwo zajęło ostatnią lokatę[2].

Kraje uczestniczące [edytuj]

W konkursie wzięło udział 10 krajów, w tym debiutująca Szwecja. Z konkursu wycofała się natomiast Wielka Brytania. Tym samym, w 1956 i 1958 roku, ani jedna piosenka nie została wykonana w języku angielskim.

Wyniki [edytuj]

Lp. Kraj Język Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1 Włochy Włochy włoski Domenico Modugno "Nel Blu Dipinto Di Blu" 3 13
2 Holandia Holandia niderlandzki Corry Brokken "Heel De Wereld" 9 1
3 Francja Francja francuski André Claveau "Dors Mon Amour" 1 27
4 Luksemburg Luksemburg francuski Solange Berry "Un Grand Amour" 9 1
5 Szwecja Szwecja szwedzki Alice Babs "Lilla Stjärna" 4 10
6 Dania Dania duński Raquel Rastenni "Jeg Rev Et Blad Ud Af Min" 8 3
7 Belgia Belgia francuski Fud Leclerc "Ma Petite Chatte" 5 8
8 Niemcy Niemcy niemiecki Margot Hielscher "Für Zwei Groschen Musik" 7 5
9 Austria Austria niemiecki Liane Augustin "Die Ganze Welt Braucht Liebe" 5 8
10 Szwajcaria Szwajcaria niemiecki, włoski Lys Assia "Georgio" 2 24

Legenda:

     1 miejsce

     2 miejsce

     3 miejsce

     Ostatnie miejsce

Tabela wyników [edytuj]

Prowadząca Hannie Lips wraz z Franckiem Pourcelem (dyrygentem) i André Claveau (zwycięzcą konkursu).
Każdy kraj wyznaczał
10-osobowe jury, które przyznawało
ulubionej piosence po jednym punkcie.
Punkty
ESCTotaltscore PL.svg ESCWłochy PL.svg ESCHolandia PL.svg ESCFrancja PL.svg ESCLuksemburg PL.svg ESCSzwecja PL.svg ESCDania PL.svg ESCBelgia PL.svg ESCNiemcy PL.svg ESCAustria PL.svg ESCSzwajcaria PL.svg
ESCCon PL.svg Włochy 13 1 1 1 4 4 1 1
Holandia 1 1
Francja 27 6 1 1 9 1 1 7 1
Luksemburg 1 1
Szwecja 10 2 3 1 1 3
Dania 3 1 1 1
Belgia 8 1 1 5 1
Niemcy 5 2 1 1 1
Austria 8 3 1 1 1 2
Szwajcaria 24 4 6 3 5 4 2

Powracający artyści [edytuj]

Artysta Kraj Poprzedni rok Miejsce Punkty
Corry Brokken Holandia 1956 n/k n/k
Fud Leclerc Belgia 1956 n/k n/k
Margot Hielscher Niemcy 1957 4 8
Lys Assia Szwajcaria 1956
1957
1
8
n/k
5

Międzynarodowi nadawcy oraz głosowanie [edytuj]

Domenico Modugno podczas wykonywania "Nel Blu Dipinto Di Blu".

Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1958 roku wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa. Każdy krajowy nadawca miał również swojego komentatora całego festiwalu, który relacjonował w ojczystym języku przebieg konkursu. Nazwiska każdego z nich również są podane poniżej[3]

Kolejność głosowania i krajowi sekretarze [edytuj]

  1.  Szwajcaria - Mäni Weber
  2.  Austria - Karl Bruck
  3.  Niemcy- Claudia Doren
  4.  Belgia - Paule Herreman
  5.  Dania - nieznany
  6.  Szwecja - Roland Eiworth[4]
  7.  Luksemburg - nieznany
  8.  Francja - Claude Darget
  9.  Holandia - Piet te Nuyl
  10.  Włochy - Fulvia Colombo

Komentatorzy [edytuj]

Ciekawostki [edytuj]

  • Niedługo po finale konkursu, włoski utwór "Nel Blu Dipinto Di Blu" Domenico Modugno stał się bardzo popularny w USA, gdzie był znany jako "Volare", i zdobył Nagrody Grammy w kategoriach Najlepszy utwór i Najlepsze nagranie[8]. Jest to jedna z kilku eurowizyjnych piosenek, która trafiła na 1. miejsce amerykańskich list przebojów. Podczas jubileuszowego konkursu z okazji 50-lecia Konkursu Piosenki Eurowizji "Congratulations" w 2005 roku, utwór został okrzyknięty drugim najlepszym eurowizyjnym występem w historii[2].

Przypisy

  1. Van Hilvertshem tot Hilversum (niderl.). [dostęp 2013-04-30].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Eurovision Song Contest 1958 (ang.). W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-29].
  3. Eurovision 1958 Cast and Crew. [dostęp 2013-04-30].
  4. Swedish Spokesmen 1958 (ang.). [dostęp 2013-04-30].
  5. CONCOURS EUROVISION DE LA CHANSON 1958 (fr.). [dostęp 2013-04-30].
  6. Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival (niderl.). W: Eurovision Artists [on-line].
  7. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna (2006), str. 14. Sztokholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2
  8. Past Winners Search (ang.). [dostęp 2013-04-29].

Linki zewnętrzne [edytuj]