Konkurs Piosenki Eurowizji 1958

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Konkurs Piosenki Eurowizji 1958
Informacje ogólne
Finał 12 marca 1958
Miejsce Studio AVRO, Hilversum (Holandia)
Nadawca Nederlandse Omroep Stichting (NOS)
Prowadzący Hannie Lips
Interval act Metropole Orkest
Uczestnicy
Debiut  Szwecja
Rezygnacja  Wielka Brytania
Łącznie 10 reprezentacji
Głosowanie
Każdy kraj wyznaczał 10-osobową komisję jurorską, która przyznawała ulubionej piosence po jednym punkcie.
Zwycięzca  Francja
Reprezentant André Claveau
Piosenka Dors, mon amour
Muzyka Pierre Delanoë
Tekst Hubert Giraud
Konkurs Piosenki Eurowizji
◄ 1957         1959 ►

3. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 12 marca 1958 roku w studiu AVRO w Hilversum przez holenderskiego nadawcę Nederlandse Omroep Stichting (NOS).

Koncert finałowy prowadziła dziennikarka telewizyjna Hannie Lips, a wygrał go reprezentant FrancjiAndré Claveau z utworem Pierre'a Delanoë'a i Huberta Girauda „Dors, mon amour”, który otrzymał w sumie 27 punktów.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Hilversum.
Geographylogo.svg
Lokalizacja Hilversum w Holandii.
Studio AVRO w Hilversum

3. Konkurs Piosenki Eurowizji zorganizowano w Hilversum położonym na południowy wschód od Amsterdamu. Koncert odbył się w studiu nadawczym AVRO (hol. Algemene Vereniging Radio Omroep), które należało wówczas do holenderskiego nadawcy publicznego działającego w ramach systemu Nederlandse Publieke Omroep. Do dziś sekcja medialna radia jest jednym z największych pracodawców w Hilversum[1]. Cała scena konkursowa ozdobiona była tulipanami, które są symbolem Holandii[2]. Hilversum to miasto w Holandii w prowincji Holandia Północna, położone na południowy wschód od Amsterdamu. Jest to największe miasto położone na terenie regionu zwanego Gooi.

Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak podczas konkursu w 1956 roku, jurorzy nie byli obecni w studiu konkursowym. Wysyłali swoje wyniki telefonicznie tuż po prezentacji wszystkich utworów konkursowych. Występ reprezentanta WłochDomenico Modugno – nie był transmitowany poprawnie w kilku krajach, dlatego zdecydowano, że wokalista zaśpiewa swoją konkursową piosenkę „Nel blu dipinto di blu” jeszcze raz, po zakończeniu prezentacji ostatniego utworu[2]. Niedługo po finale konkursu utwór stał się bardzo popularny w Stanach Zjednoczonych, gdzie był znany jako „Volare”, i zdobył Nagrody Grammy w kategoriach Najlepszy utwór oraz Najlepsze nagranie[3]. Podczas jubileuszowego konkursu z okazji 50-lecia Konkursu Piosenki Eurowizji Congratulations w 2005 roku piosenka została okrzyknięta drugim najlepszym eurowizyjnym występem w historii[2].

Podczas prezentacji konkursowej oraz przed ogłaszaniem wyników jurorów, czyli w tzw. Interval Act, zagrała Orkiestra Metropol pod batutą Dolfa van der Lindena, głównego dyrygenta koncertu[2].

Kraje uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

W konkursie wzięło udział 10 krajów, w tym debiutująca Szwecja. Z konkursu wycofała się natomiast Wielka Brytania[2].

Powracający artyści[edytuj | edytuj kod]

Podczas koncertu finałowego w 1958 roku wystąpiło kilku artystów, którzy reprezentowali swój kraj podczas poprzednich konkursów. Corry Brokken z Holandii oraz Fud Leclerc z Belgii reprezentowali swój kraj podczas inauguracyjnej edycji konkursu, natomiast Margot Hielscher reprezentowała Niemiec wystąpił podczas imprezy w 1957 roku. Reprezentantka Szwajcarii - Lys Assia - wystąpiła podczas 1. i 2. Konkursu Piosenki Eurowizji, w których zajęła kolejno pierwsze i ósme miejsce[2].

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Finał[edytuj | edytuj kod]

L.p. Kraj Język Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1 Włochy Włochy włoski Domenico Modugno Nel blu dipinto di blu 3 13
2 Holandia Holandia niderlandzki Corry Brokken Heel de wereld 9 1
3 Francja Francja francuski André Claveau Dors, mon amour 1 27
4 Luksemburg Luksemburg francuski Solange Berry Un grand amour 9 1
5 Szwecja Szwecja szwedzki Alice Babs Lilla stjärna 4 10
6 Dania Dania duński Raquel Rastenni „Jeg rev et blad ud af min dagbog” 8 3
7 Belgia Belgia francuski Fud Leclerc Ma petite chatte 5 8
8 Niemcy Niemcy niemiecki Margot Hielscher „Für zwei Groschen Musik” 7 5
9 Austria Austria niemiecki Liane Augustin „Die ganze Welt braucht Liebe” 5 8
10 Szwajcaria Szwajcaria niemiecki, włoski Lys Assia Giorgio 2 24

Legenda:

     1 miejsce

Tabela punktacyjna finału[edytuj | edytuj kod]

Prowadząca Hannie Lips wraz z Franckiem Pourcelem (dyrygentem) i André Claveau (zwycięzcą konkursu).
Punkty
ESCTotaltscore PL.svg ESCWłochy PL.svg ESCHolandia PL.svg ESCFrancja PL.svg ESCLuksemburg PL.svg ESCSzwecja PL.svg ESCDania PL.svg ESCBelgia PL.svg ESCNiemcy PL.svg ESCAustria PL.svg ESCSzwajcaria PL.svg
ESCCon PL.svg Włochy 13 1 1 1 4 4 1 1
Holandia 1 1
Francja 27 6 1 1 9 1 1 7 1
Luksemburg 1 1
Szwecja 10 2 3 1 1 3
Dania 3 1 1 1
Belgia 8 1 1 5 1
Niemcy 5 2 1 1 1
Austria 8 3 1 1 1 2
Szwajcaria 24 4 6 3 5 4 2

Międzynarodowi nadawcy oraz głosowanie[edytuj | edytuj kod]

Domenico Modugno podczas wykonywania "Nel Blu Dipinto Di Blu".

Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1958 roku wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa. Każdy krajowy nadawca miał również swojego komentatora całego festiwalu, który relacjonował w ojczystym języku przebieg konkursu. Nazwiska każdego z nich również są podane poniżej[4]

Kolejność głosowania i krajowi sekretarze[edytuj | edytuj kod]

  1.  Szwajcaria - Mäni Weber
  2.  Austria - Karl Bruck
  3.  Niemcy- Claudia Doren
  4.  Belgia - Paule Herreman
  5.  Dania - nieznany
  6.  Szwecja - Roland Eiworth[5]
  7.  Luksemburg - nieznany
  8.  Francja - Claude Darget
  9.  Holandia - Piet te Nuyl
  10.  Włochy - Fulvia Colombo

Komentatorzy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Van Hilvertshem tot Hilversum (niderl.). [dostęp 2013-04-30].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Eurovision Song Contest 1958 (ang.). W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-04-29].
  3. Past Winners Search (ang.). [dostęp 2013-04-29].
  4. Eurovision 1958 Cast and Crew. [dostęp 2013-04-30].
  5. Swedish Spokesmen 1958 (ang.). [dostęp 2013-04-30].
  6. CONCOURS EUROVISION DE LA CHANSON 1958 (fr.). [dostęp 2013-04-30].
  7. Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival (niderl.). W: Eurovision Artists [on-line].
  8. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna (2006), str. 14. Sztokholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons