Konkurs Piosenki Eurowizji 1991

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konkurs Piosenki Eurowizji 1991
Informacje ogólne
Finał 4 maja 1991
Miejsce Studio di Cinecittà 15,
Rzym (Włochy)
Nadawca Radiotelevisione Italiana (RAI)
Prowadzący Gigliola Cinquetti
Toto Cutugno
Informacje dodatkowe
Reżyser Riccardo Donna
Główny dyrygent Bruno Canfora
Opening act Sarah Carlson
Toto Cutugno „Insieme: 1992”
Gigliola Cinquetti „Non ho l'età”
Interval act Arturo Brachetti
Uczestnicy
Powrót  Malta
Rezygnacja  Holandia
Łącznie 22 reprezentacji
Głosowanie
Komisja jurorska z każdego uczestniczącego kraju przyznaje 1-8, 10 oraz 12 punktów dla ulubionej piosenki.
Zero punktów  Austria
Zwycięzca  Szwecja
Reprezentant Carola Häggkvist
Piosenka „Fångad av en stormvind”
Tekst i muzyka Stephan Berg
Konkurs Piosenki Eurowizji
◄ 1990         1992 ►

36. Konkurs Piosenki Eurowizji 1991 został zorganizowany 4 maja 1991 roku w Studio di Cinecittà 15 w Rzymie przez włoskiego nadawcę publicznego Radiotelevisione Italiana (RAI), dzięki zwycięstwu reprezentanta Włoch - Toto Cutugno podczas konkursu w 1990 roku.

Koncert finałowy prowadził Cutugno oraz Gigliola Cinquetti, a zwyciężczynią została reprezentantka Szwecji - Carola Häggkvist, która za utwór "Fångad av en stormvind" otrzymała 146 punktów. Taką samą ilość głosów otrzymała reprezentantka Francja Amina Annabi, jak o ostatecznym wyniku zdecydował nowy zapis regulaminowy konkursu wprowadzony w 1989 roku, który stanowił:

Quote-alpha.png
Jeśli dwa państwa zdobędą identyczną liczbę punktów, to zwycięstwo przypadnie tej piosence, której więcej razy przyznano 12 punktów. Jeśli to nie pomoże w rozstrzygnięciu, policzone zostaną dziesiątki – i tak dalej aż do wyłonienia zwycięzcy.

Oba kraje miały taką samą liczbę czterech najwyższych not (tj. "dwunastek"), a o końcowym wyniku zdecydowała różnica w ilości "dziesiątek" (Szwecja otrzymała pięć, a Francja - dwie). Obecnie, w przypadku remisu rozstrzyga się najpierw liczbę państw, które oddały jakiekolwiek punkty na remisujące utwory, a propozycja, na którą zagłosowało więcej krajów, wygrywa koncert finałowy. W przypadku nierozstrzygnięcia, pod uwagę brana jest ilość poszczególnych not przyznawanym reprezentantom.

Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

Konkurs w 1991 roku został określony jako jeden z najgorszych w historii. Mimo próśb ze strony organizatorów, włoski organizator odmówił powierzenia koncertu finałowego osobom posługującym się językiem angielskim i francuskim. Prowadzącym konkurs, obok Giglioli Cinquetti, został włoski wokalista Toto Cutugno, który przez cały czas transmisji mówił wyłącznie w języku włoskim, przez co większość europejskich komentatorów miała spory problem z tłumaczeniem jego wypowiedzi[1].

Podczas występu reprezentantki Szwecji - Caroli, awarii uległo nagłośnienie w hali, przez co publiczność nie słyszała wykonania konkursowego utworu "Fångad av en stormvind". Występ był transmitowany w telewizji bez problemów, dlatego wokalistka nie musiała powtarzać prezentacji.

Kraje uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

W finale 36. Konkursu Piosenki Eurowizji wzięły udział 22 kraje, w tym powracająca Malta.

Powracający artyści[edytuj | edytuj kod]

Podczas koncertu finałowego wystąpiło kilku artystów, którzy reprezentowali swoje kraje w poprzednich latach. Austriacki wokalista Thomas Forstner po raz pierwszy uczestniczył w barwach kraju podczas imprezy w 1989 roku, rok wcześniej na eurowizyjnej scenie zadebiutował reprezentant Islandii, Stefán Hilmarsson (członek duetu Stefán & Eyfi), który wystąpił na konkursie jako wokalista zespołu Beathoven. W 1986 roku w barwach tego kraju wystąpił reprezentant Norwegii Eiríkur Hauksson, członek formacji Just 4 Fun. Wokalistka zespołu, Hanne Korgh, po raz trzeci wzięła udział w konkursie, wcześniej uczestnicząc w finale imprezy w 1971 i 1985 roku, kiedy jako członkini duetu Bobbysocks wygrała konkurs. Szwedzka reprezentantka Carola natomiast zadebiutowała na konkursowej scenie podczas koncertu finałowego w 1983 roku.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

L.p. Państwo Język Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1  Jugosławia serbsko-chorwacki Bebi Dol "Brazil" 21 1
2  Islandia islandzki Stefán i Eyfi "Draumur um nínu" 15 26
3  Malta angielski Georgina i Paul Giordimaina "Could It Be" 6 106
4  Grecja grecki Sophia Vossou "I anixi" 13 36
5  Szwajcaria włoski Sandra Simó "Canzone per te" 5 118
6  Austria niemiecki Thomas Forstner "Venedig im Regen" 22 0
7  Luksemburg francuski Sarah Bray "Un baiser volé" 14 29
8  Szwecja szwedzki Carola "Fångad av en stormvind" 1 146
9  Francja francuski Amina Annabi "C'est le dernier qui a parlé a raison" 2 146
10  Turcja turecki İzel Çeliköz, Reyhan Karaca i Can Uğurluer "İki dakika" 12 44
11  Irlandia angielski Kim Jackson "Could It Be That I'm in Love" 10 47
12  Portugalia portugalski Dulce Pontes "Lusitana paixão" 8 62
13  Dania duński Anders Frandsen "Lige der hvor hjertet slår" 19 8
14  Norwegia norweski Just 4 Fun "Mrs. Thompson" 17 14
15  Izrael hebrajski Duo Datz "Kan" 3 139
16  Finlandia fiński Kaija Kärkinen "Hullu yö" 20 6
17  Niemcy niemiecki Atlantis 2000 "Dieser Traum darf niemals sterben" 18 10
18  Belgia niderlandzki Clouseau "Geef het op" 16 23
19  Hiszpania hiszpański Sergio Dalma "Bailar pegados" 4 119
20  Wielka Brytania angielski Samantha Janus "A Message to Your Heart" 10 47
21  Cypr grecki Elena Patroklou "S.O.S." 9 60
22  Włochy neapolitański Peppino di Capri "Comme è ddoce 'o mare" 7 89

Tabela punktacyjna finału[edytuj | edytuj kod]

Wyniki
Suma punktów Jugosławia Islandia Malta Grecja Szwajcaria Austria Luksemburg Szwecja Francja Turcja Irlandia Portugalia Dania Norwegia Izrael Finlandia Niemcy Belgia Hiszpania Wielka Brytania Cypr Włochy
Uczestnicy konkursu Jugosławia 1 1
Islandia 26 4 10 5 7
Malta 106 1 2 6 4 10 12 2 7 12 7 6 10 4 6 7 10
Grecja 36 4 5 2 1 1 4 1 1 5 10 2
Szwajcaria 118 5 5 7 8 12 8 4 2 2 6 5 3 8 5 6 12 8 8 4
Austria 0
Luksemburg 29 4 5 1 3 2 4 3 2 3 2
Szwecja 146 6 12 10 10 7 6 3 10 12 8 10 8 12 10 4 12 6
Francja 146 10 7 3 8 7 12 5 7 5 12 12 10 8 7 8 6 7 12
Turcja 44 7 7 8 7 2 5 8
Irlandia 47 3 4 3 1 8 4 7 1 2 2 5 4 3
Portugalia 62 8 4 1 2 7 10 5 1 2 7 10 4 1
Dania 8 3 5
Norwegia 14 6 1 1 2 4
Izrael 139 12 10 8 5 8 5 6 3 12 8 4 10 7 6 8 12 10 5
Finlandia 6 1 1 4
Niemcy 10 6 1 3
Belgia 23 3 2 5 3 3 2 5
Hiszpania 119 8 2 6 10 12 7 6 4 6 8 6 8 4 2 4 7 6 1 12
Wielka Brytania 47 10 3 5 6 3 1 1 3 5 3 1 6
Cypr 60 2 3 12 12 4 12 5 3 6 1
Włochy 89 7 2 6 2 8 10 10 12 10 3 12 7

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons