Konkurs Piosenki Eurowizji 1966

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konkurs Piosenki Eurowizji 1966
ESC 1966 logo.png
Daty
Finał 5 marca 1966
Gospodarz
Prowadzący Josiane Shen[1]
Gospodarz Luksemburg RTL
Miejsce Villa Louvigny, Luksemburg
Interval act Les Haricots Rouges
Przyznawanie głosów
Każdy kraj wyznaczał 10-osobowe jury, które miało do dyspozycji 3 punkty, które mogło podzielić na jedną, dwie lub trzy ulubione utworu. Po zsumowaniu punktów pierwsze, drugie i trzecie miejsce otrzymywało kolejno 5, 3 i 1 punkt. Jeśli tylko jedna piosenka otrzymała od jurorów wszystkie punkty – dostała 9 punktów, a jeśli wyróżnione zostały dwa utwory – 6 i 3 punkty.
Uczestnicy
Debiut brak
Powrót brak
Rezygnacja brak
Głosowanie
Zero punktów  Włochy
 Monako
Zwycięska piosenka  Austria
Udo Jürgens – „Merci Chérie”
Konkurs Piosenki Eurowizji
◄1965        1967►

11. Konkurs Piosenki Eurowizji 1966 odbył się 5 marca 1966 roku w Luksemburgu. Udział wzięło wszystkie 18 krajów, które rywalizowały w 1965.

Pierwsze w historii zwycięstwo odniosła Austria. Zwycięską piosenkę „Merci, Cherie” zaśpiewał Udo Jürgens, którzy wziął udział w festiwalu trzeci raz z rzędu[2]: wcześniej zajął 6. (1964)[3] i 4. miejsce (1965)[4][5]. Utwór napisał we współpracy z Thomasem Horbigerem[1]. Reprezentanci Włoch i Monako nie zdobyli natomiast ani jednego punktu, przez co zostali tzw. „nul-pointerami”[2].

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Luksemburg.

Luksemburg to gmina ze statusem miasta oraz stolica Wielkiego Księstwa Luksemburga, centrum administracyjnym i finansowym państwa. Miejscowość położone jest na południu kraju, nad miejscem połączenia rzek Alzette i Pétrusse. W Luksemburgu ma swoją siedzibę kilka instytucji Unii Europejskiej, w tym jej Trybunał Sprawiedliwości.

Na organizację konkursu w 1966 roku wybrano Villa Louvigny[2], czyli miejsce, gdzie wcześniej odbył się Konkurs Piosenki Eurowizji 1962[6]. Budynek służył jako siedziba nadawcy Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion, poprzednika RTL Group. Znajduje się w Municipal Park, w dystrykcie Ville Haute.

Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na anglojęzyczny utwór szwedzkiego reprezentanta, w 1966 roku przywrócono zasadę mówiącą o obowiązku wykonywania konkursowych piosenek w języku narodowym[7].

Na 11. Konkursie Piosenki Eurowizji po raz pierwszy zaśpiewała ciemnoskóra artystka – piosenkarka Milly Scott, reprezentująca Holandię. Poza tym była pierwszą osobą, która użyła na scenie przenośny mikrofon[2]. Åse Kleveland, reprezentantka Norwegii przełamała natomiast tradycję kobiet występujących na scenie, nie zakładając na tę okazję sukni[2].

Podczas próby generalnej, reprezentant WłochDomenico Modugno – nie był zadowolony z gry orkiestry i zdenerwowany opuścił scenę. Do ostatniej chwili nie było wiadomo, czy artysta wystąpi podczas koncertu na żywo. Ostatecznie, wykonał swój utwór „Dio, come ti amo” i zajął ostatnie, 17. miejsce z zerowym dorobkiem punktowym. Pomimo zajęcia słabej pozycji w klasyfikacji finałowej, piosenka osiągnęła sukces komercyjny w Afryce Południowej[2].

Kraje uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

W 11. edycji Konkursu Piosenki Eurowizji wzięły udział wszystkie kraje, które wystąpiły na festiwalu w 1965 roku. Żaden kraj nie zadebiutował ani nie powrócił do rywalizacji[2].

Dyrygenci[edytuj | edytuj kod]

Villa Louvigny, czyli miejsce organizacji 11. Konkursu Piosenki Eurowizji
Jean Roderès Hans Hammerschmid Arne Lamberth Ossi Runne
Franck Pourcel Rafael de Ibarbia Serra Dolf van der Linden Noel Kelehan
Mojmir Sepe Alain Goraguer Willy Berking Øivind Bergh
Jorge Costa Pinto Gert Ove Andersson Harry Rabinowitz Angelo Giacomazzi

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Lp. Kraj Język[26] Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1  Niemcy niemiecki Margot Eskens „Die Zeiger der Uhr” 10 7
2  Dania duński Ulla Pia „Stop – mens legen er go” 14 4
3  Belgia francuski Tonia „Un peu se poivre, un peu de sel” 4 14
4  Luksemburg francuski Michèle Torr „Ce soir je t'attendais” 10 7
5  Jugosławia słoweński Berta Ambrož „Brez besed” 7 9
6  Norwegia norweski Åse Kleveland „Intet er nytt under solen” 3 15
7  Finlandia fiński Ann Christine „Playboy” 10 7
8  Portugalia portugalski Madalena Iglesias „Ele e Ela” 13 6
9  Austria niemiecki[27] Udo Jürgens Merci Chérie 1 31
10  Szwecja szwedzki Lill Lindfors & Svante Thuresson „Nygammal vals” 2 16
11  Hiszpania hiszpański Raphael „Yo soy aquél” 7 9
12  Szwajcaria francuski Madeleine Pascal „Ne vois-tu pas?” 6 12
13  Monako francuski Tereza Kesovija „Bien plus fort” 17 0
14  Włochy włoski Domenico Modugno Dio, come ti amo 17 0
15  Francja francuski Dominique Walter „Chez Nous” 16 1
16  Holandia niderlandzki Milly Scott „Fernando en Filippo” 15 2
17  Irlandia angielski Dickie Rock „Come Back to Stay” 4 14
18  Wielka Brytania angielski Kenneth McKellar „A Man Without Love” 9 8

Legenda:

     1 miejsce


Źródło:
Eurovision.tv

Tabela punktacyjna[edytuj | edytuj kod]

Kraje uczestniczące w 1966 roku

     Kraje, które uczestniczyły w finale

  Punkty[2]
Suma punktów Niemcy Dania Belgia Luksemburg Jugosławia Norwegia Finlandia Portugalia Austria Szwecja Hiszpania Szwajcaria Monako Włochy Francja Holandia Irlandia Wielka Brytania
Uczestnicy konkursu Niemcy 7 1 5 1
Dania 4 1 3
Belgia 14 5 3 1 5
Luksemburg 7 1 5 1
Jugosławia 9 3 1 5
Norwegia 15 1 3 3 3 5
Finlandia 7 3 3 1
Portugalia 6 1 5
Austria 31 5 5 5 1 1 3 5 3 3
Szwecja 16 5 5 5 1
Hiszpania 9 1 5 3
Szwajcaria 12 1 5 3 3
Monako
Włochy
Francja 1 1
Holandia 2 1 1
Irlandia 14 3 3 5 3
Wielka Brytania 8 3 5

Międzynarodowi nadawcy i głosowanie[edytuj | edytuj kod]

Udo Jürgens wygrał 11. Konkurs Piosenki Eurowizji z utworem „Merci Chérie”.

Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1966 roku wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa. Każdy krajowy nadawca miał również swojego komentatora całego festiwalu, który relacjonował w ojczystym języku przebieg konkursu. Nazwiska każdego z nich również są podane poniżej.

L.p. Państwo Sekretarz[28] Komentator[28] Nadawca
01  Niemcy Werner Veigel Hans-Joachim Rauschenbach ARD Deutsches Fernsehen[29]
02  Dania Bent Henius TBC DR TV
03  Belgia André Hagon Paule Herreman RTB
Herman Verelst BRT
04  Luksemburg Camillo Felgen Jacques Navadic[1] Télé-Luxembourg[1]
05  Jugosławia Dragana Marković Miloje Orlović Televizija Beograd
Mladen Delić Televizija Zagreb
Tomaž Terček Televizija Ljubljana
06  Norwegia Erik Diesen[30] Sverre Christophersen NRK i NRK P1[30]
07  Finlandia Poppe Berg[31] Aarno Walli TV-ohjelma 1
08  Portugalia Maria Manuela Furtado Henrique Mendes RTP
09  Austria Ernst Grissemann Emil Kollpacher ORF
10  Szwecja Edvard Matz[32] Sven Lindahl Sveriges Radio-TV i SR P1[33]
11  Hiszpania Margarita Nicola Federico Gallo TVE[34]
12  Szwajcaria Alexandre Burger Theodor Haller TV DRS
Georges Hardy TSR
Giovanni Bertini TSI
13  Monako TBC François Deguelt Télé Monte Carlo
14  Włochy Enzo Tortora Renato Tagliani Secondo Programma
15  Francja Claude Darget François Deguelt[1] Première Chaîne ORTF[1]
16  Holandia Herman Brouwer[35] Teddy Scholten Nederland 1[36]
17  Irlandia Frank Hall Brendan O'Reilly Telefís Éireann[37]
Kevin Roche Radio Éireann
18  Wielka Brytania Michael Aspel David Jacobs BBC1
John Dunn BBC Light Programme
 Czechosłowacja (Kraj nieuczestniczący w konkursie) TBC Československá televize
 NRD (Kraj nieuczestniczący w konkursie) TBC Deutscher Fernsehfunk
 Węgry (Kraj nieuczestniczący w konkursie) TBC m1
 Maroko (Kraj nieuczestniczący w konkursie) TBC SNRT
 Polska (Kraj nieuczestniczący w konkursie) TBC TVP
 Rumunia (Kraj nieuczestniczący w konkursie) TBC TVR1
 ZSRR (Kraj nieuczestniczący w konkursie) TBC CT USSR

Powracający artyści[edytuj | edytuj kod]

Artysta
Kraj
Poprzedni rok Miejsce Punkty
Udo Jürgens  Austria 1964
1965
6
4
11
16
Domenico Modugno  Włochy 1958
1959
3
6
13
9

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Christian Masson: 1966 – Luxembourg (fr.). Songcontest.free.fr, 2012-06-10. [dostęp 2013-05-23].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Eurovision Song Contest 1966. W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-05-23].
  3. Eurovision Song Contest 1964. W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-05-23].
  4. Eurovision Song Contest 1965. W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-05-23].
  5. Glen Webb: 1966: Austria's finest hour. W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2012-08-25. [dostęp 2013-05-23].
  6. Eurovision Song Contest 1962 (ang.). W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-05-04].
  7. General information and logo of the year (ang.). www.eurovision-contest.eu. [dostęp 2013-05-23].
  8. Sam Cooper: Un peu de poivre, un peu de sel Tonia (fr.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
  9. Sam Cooper: Ce soir je t’attendais Michèle Torr (fr.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
  10. Sam Cooper: Ne vois-tu pas? Madeleine Pascal (fr.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
  11. Sam Cooper: Merci Chérie Udo Jürgens (niem.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
  12. Sam Cooper: Stop – mens legen er go’ Ulla Pia (duń.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
  13. Sam Cooper: Playboy Ann Christine (fiń.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
  14. Sam Cooper: Chez nous Dominique Walter (fr.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
  15. Sam Cooper: Yo soy aquél Raphael (hiszp.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
  16. Sam Cooper: Fernando en Filippo Milly Scott (duń.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
  17. Sam Cooper: Come Back to Stay Dickie Rock (ang.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
  18. Sam Cooper: Brez besed Berta Ambrož (słoweń.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
  19. Sam Cooper: Bien plus fort Tereza Kesovija (fr.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
  20. Sam Cooper: Die Zeiger der Uhr Margot Eskens (niem.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
  21. Sam Cooper: Intet er nytt under solen Åse Kleveland (norw.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
  22. Sam Cooper: Ele e ela Madalena Iglésias (port.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
  23. Sam Cooper: Nygammal vals Lill Lindfors & Svante Thuresson (suahili). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
  24. Sam Cooper: A Man Without Love Kenneth McKellar (ang.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
  25. Sam Cooper: Dio, come ti amo Domenico Modugno (wł.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
  26. 1966 – 11th edition (ang.). W: Diggiloo [on-line]. diggiloo.net. [dostęp 2013-05-23].
  27. Piosenka zawiera też kilka zwrotów w języku francuskim.
  28. 28,0 28,1 The Eurovision Song Contest (ang.). imdb.com. [dostęp 2013-05-23].
  29. Rau, Oliver (OGAE Germany)
  30. 30,0 30,1 Dyrseth, Seppo (OGAE Norway)
  31. Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila. Viisukuppila.fi. [dostęp 2013-05-23].
  32. Infosajten.com. Infosajten.com. [dostęp 2013-05-23].
  33. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna ["Melodifestivalen through time"] (2006), s. 60. Sztokholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2
  34. FORO FESTIVAL DE EUROVISIÓN • Ver Tema – Uribarri comentarista Eurovision 2010. Eurosongcontest.phpbb3.es. [dostęp 2013-05-23].
  35. "Teddy Scholten geeft commentaar op het Eurovisie Songfestival", Limburgsch Dagblad, 25 February 1966
  36. Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival (duń.). W: Eurovision Artists [on-line].
  37. http://www.imdb.com/title/tt0313353/fullcredits#cast