Konkurs Piosenki Eurowizji 1966
| Konkurs Piosenki Eurowizji 1966 |
|
|---|---|
![]() |
|
| Daty | |
| Finał | 5 marca 1966 |
| Gospodarz | |
| Prowadzący | Josiane Shen[1] |
| Gospodarz | |
| Miejsce | Villa Louvigny, Luksemburg |
| Interval act | Les Haricots Rouges |
| Przyznawanie głosów | |
| Każdy kraj wyznaczał 10-osobowe jury, które miało do dyspozycji 3 punkty, które mogło podzielić na jedną, dwie lub trzy ulubione utworu. Po zsumowaniu punktów pierwsze, drugie i trzecie miejsce otrzymywało kolejno 5, 3 i 1 punkt. Jeśli tylko jedna piosenka otrzymała od jurorów wszystkie punkty - dostała 9 punktów, a jeśli wyróżnione zostały dwa utwory - 6 i 3 punkty. | |
| Kraje uczestniczące | |
| Debiut | brak |
| Powrót | brak |
| Rezygnacja | brak |
| Głosowanie | |
| Zero punktów | |
| Zwycięska piosenka | Udo Jürgens - „Merci Chérie” |
| Konkurs Piosenki Eurowizji | |
| ◄1965 • 1967► | |
11. Konkurs Piosenki Eurowizji 1966 odbył się 5 marca 1966 roku w Luksemburgu. Udział wzięło wszystkie 18 krajów, które rywalizowały w 1965.
Pierwsze w historii zwycięstwo odniosła Austria. Zwycięską piosenkę „Merci, Cherie” zaśpiewał Udo Jürgens, którzy wziął udział w festiwalu trzeci raz z rzędu[2]: wcześniej zajął 6. (1964)[3] i 4. miejsce (1965)[4][5]. Utwór napisał we współpracy z Thomasem Horbigerem[1]. Reprezentanci Włoch i Monako nie zdobyli natomiast ani jednego punktu, przez co zostali tzw. „nul-pointerami”[2].
Spis treści |
Lokalizacja[edytuj]
Luksemburg to gmina ze statusem miasta oraz stolica Wielkiego Księstwa Luksemburga, centrum administracyjnym i finansowym państwa. Miejscowość położone jest na południu kraju, nad miejscem połączenia rzek Alzette i Pétrusse. W Luksemburgu ma swoją siedzibę kilka instytucji Unii Europejskiej, w tym jej Trybunał Sprawiedliwości.
Na organizację konkursu w 1966 roku wybrano Villa Louvigny[2], czyli miejsce, gdzie wcześniej odbył się Konkurs Piosenki Eurowizji 1962[6]. Budynek służył jako siedziba nadawcy Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion, poprzednika RTL Group. Znajduje się w Municipal Park, w dystrykcie Ville Haute.
Przebieg konkursu[edytuj]
Ze względu na anglojęzyczny utwór szwedzkiego reprezentanta, w 1966 roku przywrócono zasadę mówiącą o obowiązku wykonywania konkursowych piosenek w języku narodowym[7].
Na 11. Konkursie Piosenki Eurowizji po raz pierwszy zaśpiewała ciemnoskóra artystka - piosenkarka Milly Scott, reprezentująca Holandię. Poza tym była pierwszą osobą, która użyła na scenie przenośny mikrofon[2].
Åse Kleveland, reprezentantka Norwegii przełamała tradycję kobiet występujących na scenie, nie zakładając na tę okazję sukni[2].
Podczas próby generalnej, reprezentant Włoch - Domenico Modugno - nie był zadowolony z gry orkiestry i zdenerwowany opuścił scenę. Do ostatniej chwili nie było wiadomo, czy artysta wystąpi podczas konkursu na żywo. Ostatecznie wykonał swój utwór, Dio Come Ti Amo after all, który (mimo zajęcia ostatniego miejsca) osiągnął sukces w Afryce Południowej[2].
Kraje uczestniczące[edytuj]
W 11. edycji Konkursu Piosenki Eurowizji wzięły udział wszystkie kraje, które wystąpiły na festiwalu w 1965 roku. Żaden kraj nie zadebiutował ani nie powrócił do rywalizacji[2].
Dyrygenci[edytuj]
| Jean Roderès | Hans Hammerschmid | Arne Lamberth | Ossi Runne |
|---|---|---|---|
| Franck Pourcel | Rafael de Ibarbia Serra | Dolf van der Linden | Noel Kelehan |
| Mojmir Sepe | Alain Goraguer | Willy Berking | Øivind Bergh |
| Jorge Costa Pinto | Gert Ove Andersson | Harry Rabinowitz | Angelo Giacomazzi |
Wyniki[edytuj]
|
Legenda: 1 miejsce 2 miejsce 3 miejsce
|
Tabela punktacyjna[edytuj]
| Punkty[2] | ||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Niemcy | 7 | - | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | 5 | - | 1 | - | - | - | - | ||
| Dania | 4 | - | - | - | - | 1 | 3 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | ||
| Belgia | 14 | 5 | - | - | - | - | - | 3 | - | 1 | - | - | - | - | - | 5 | - | - | ||
| Luksemburg | 7 | - | - | - | - | - | - | - | 1 | 5 | - | - | - | - | 1 | - | - | - | ||
| Jugosławia | 9 | 3 | - | - | - | - | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 5 | ||
| Norwegia | 15 | 1 | - | - | - | - | - | - | 3 | 3 | 3 | - | - | 5 | - | - | - | - | ||
| Finlandia | 7 | - | 3 | - | - | - | 3 | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 | - | - | ||
| Portugalia | 6 | - | 1 | - | - | - | - | - | - | - | 5 | - | - | - | - | - | - | - | ||
| Austria | 31 | - | - | 5 | 5 | 5 | - | - | 1 | - | 1 | 3 | 5 | 3 | 3 | - | - | - | ||
| Szwecja | 16 | - | 5 | - | - | - | 5 | 5 | - | - | - | 1 | - | - | - | - | - | - | ||
| Hiszpania | 9 | - | - | - | - | 1 | - | - | 5 | - | - | - | - | - | - | - | - | 3 | ||
| Szwajcaria | 12 | - | - | - | 1 | - | - | - | - | 5 | - | - | 3 | - | - | - | 3 | - | ||
| Monako | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | ||
| Włochy | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | ||
| Francja | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 | - | - | - | - | ||
| Holandia | 2 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 | 1 | ||
| Irlandia | 14 | - | - | 3 | - | 3 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 5 | 3 | - | ||
| Wielka Brytania | 8 | - | - | - | 3 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 5 | ||
Międzynarodowi nadawcy i głosowanie[edytuj]
Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1966 roku wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa. Każdy krajowy nadawca miał również swojego komentatora całego festiwalu, który relacjonował w ojczystym języku przebieg konkursu. Nazwiska każdego z nich również są podane poniżej.
| L.p. | Państwo | Sekretarz[27] | Komentator[27] | Nadawca |
|---|---|---|---|---|
| 01 | Werner Veigel | Hans-Joachim Rauschenbach | ARD Deutsches Fernsehen[28] | |
| 02 | Bent Henius | TBC | DR TV | |
| 03 | André Hagon | Paule Herreman | RTB | |
| Herman Verelst | BRT | |||
| 04 | Camillo Felgen | Jacques Navadic[1] | Télé-Luxembourg[1] | |
| 05 | Dragana Marković | Miloje Orlović | Televizija Beograd | |
| Mladen Delić | Televizija Zagreb | |||
| Tomaž Terček | Televizija Ljubljana | |||
| 06 | Erik Diesen[29] | Sverre Christophersen | NRK i NRK P1[29] | |
| 07 | Poppe Berg[30] | Aarno Walli | TV-ohjelma 1 | |
| 08 | Maria Manuela Furtado | Henrique Mendes | RTP | |
| 09 | Ernst Grissemann | Emil Kollpacher | ORF | |
| 10 | Edvard Matz[31] | Sven Lindahl | Sveriges Radio-TV i SR P1[32] | |
| 11 | Margarita Nicola | Federico Gallo | TVE[33] | |
| 12 | Alexandre Burger | Theodor Haller | TV DRS | |
| Georges Hardy | TSR | |||
| Giovanni Bertini | TSI | |||
| 13 | TBC | François Deguelt | Télé Monte Carlo | |
| 14 | Enzo Tortora | Renato Tagliani | Secondo Programma | |
| 15 | Claude Darget | François Deguelt[1] | Première Chaîne ORTF[1] | |
| 16 | Herman Brouwer[34] | Teddy Scholten | Nederland 1[35] | |
| 17 | Frank Hall | Brendan O'Reilly | Telefís Éireann[36] | |
| Kevin Roche | Radio Éireann | |||
| 18 | Michael Aspel | David Jacobs | BBC1 | |
| John Dunn | BBC Light Programme | |||
| - | (Kraj nieuczestniczący w konkursie) | TBC | Československá televize | |
| - | (Kraj nieuczestniczący w konkursie) | TBC | Deutscher Fernsehfunk | |
| - | (Kraj nieuczestniczący w konkursie) | TBC | m1 | |
| - | (Kraj nieuczestniczący w konkursie) | TBC | SNRT | |
| - | (Kraj nieuczestniczący w konkursie) | TBC | TVP | |
| - | (Kraj nieuczestniczący w konkursie) | TBC | TVR1 | |
| - | (Kraj nieuczestniczący w konkursie) | TBC | CT USSR |
Powracający artyści[edytuj]
| Artysta |
|
Poprzedni rok | Miejsce | Punkty |
|---|---|---|---|---|
| Udo Jürgens | 1964 1965 |
6 4 |
11 16 |
|
| Domenico Modugno | 1958 1959 |
3 6 |
13 9 |
|
||||||||
|
|||||||||||
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Christian Masson: 1966 - Luxembourg (fr.). Songcontest.free.fr, 2012-06-10. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Eurovision Song Contest 1966. W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Eurovision Song Contest 1964. W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Eurovision Song Contest 1965. W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Glen Webb: 1966: Austria's finest hour. W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2012-08-25. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Eurovision Song Contest 1962 (ang.). W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ General information and logo of the year (ang.). www.eurovision-contest.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Sam Cooper: Un peu de poivre, un peu de sel Tonia (fr.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Sam Cooper: Ce soir je t’attendais Michèle Torr (fr.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Sam Cooper: Ne vois-tu pas? Madeleine Pascal (fr.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Sam Cooper: Merci Chérie Udo Jürgens (niem.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Sam Cooper: Stop - mens legen er go’ Ulla Pia (duń.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Sam Cooper: Playboy Ann Christine (fiń.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Sam Cooper: Chez nous Dominique Walter (fr.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Sam Cooper: Yo soy aquél Raphael (hiszp.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Sam Cooper: Fernando en Filippo Milly Scott (duń.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Sam Cooper: Come Back to Stay Dickie Rock (ang.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Sam Cooper: Brez besed Berta Ambrož (słoweń.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Sam Cooper: Bien plus fort Tereza Kesovija (fr.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Sam Cooper: Die Zeiger der Uhr Margot Eskens (niem.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Sam Cooper: Intet er nytt under solen Åse Kleveland (norw.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Sam Cooper: Ele e ela Madalena Iglésias (port.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Sam Cooper: Nygammal vals Lill Lindfors & Svante Thuresson (suahili). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Sam Cooper: A Man Without Love Kenneth McKellar (ang.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Sam Cooper: Dio, come ti amo Domenico Modugno (wł.). W: 4 Lyrics [on-line]. 4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ 1966 - 11th edition (ang.). W: Diggiloo [on-line]. diggiloo.net. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ 27,0 27,1 The Eurovision Song Contest (ang.). imdb.com. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Rau, Oliver (OGAE Germany)
- ↑ 29,0 29,1 Dyrseth, Seppo (OGAE Norway)
- ↑ Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila. Viisukuppila.fi. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Infosajten.com. Infosajten.com. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna ["Melodifestivalen through time"] (2006), s. 60. Sztokholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2
- ↑ FORO FESTIVAL DE EUROVISIÓN • Ver Tema - Uribarri comentarista Eurovision 2010. Eurosongcontest.phpbb3.es. [dostęp 2013-05-23].
- ↑ "Teddy Scholten geeft commentaar op het Eurovisie Songfestival", Limburgsch Dagblad, 25 February 1966
- ↑ Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival (duń.). W: Eurovision Artists [on-line].
- ↑ http://www.imdb.com/title/tt0313353/fullcredits#cast
