Konkurs Piosenki Eurowizji 1959

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Konkurs Piosenki Eurowizji 1959
Daty
Finał 11 marca 1959
Gospodarz
Prowadzący Jacqueline Joubert
Dyrygent Franck Pourcel
Gospodarz Francja RTF
Miejsce Palais des Festivals et des Congrès
Cannes, Francja
Interval act Franck Pourcel's Orchestra
Przyznawanie głosów
Każdy kraj wyznaczał 10-osobowe jury, które przyznawało ulubionej piosence po jednym punkcie.
Kraje uczestniczące
Liczba krajów 11
Debiut  Monako
Powrót  Wielka Brytania
Rezygnacja  Luksemburg
Głosowanie
Zero punktów brak
Zwycięska piosenka  Holandia
"Een Beetje"
Teddy Scholten
Konkurs Piosenki Eurowizji
◄1958    •    1960►

4. Konkurs Piosenki Eurowizji 1959 odbył się 11 marca 1959 w Palais des Festivals et des Congrès w Cannes, na Lazurowym Wybrzeżu we Francji. Festiwal, który prowadziła Jacqueline Joubert, wygrała reprezentantka Holandii Teddy Scholten z utworem "Een Beetje"[1].

Dzięki zwycięstwu Holandia stała się pierwszy w historii konkursie krajem, który zwyciężył dwa razy. Autor tekstu zwycięskiej piosenki, Willy van Hemert, również został ponownym laureatem festiwalu: napisał tekst dwóch zwycięskich piosenek. Poza słowami "Een Beetje", jest autorem tekstu piosenki "Net Als Toen", dzięki której Corry Brokken wygrała konkurs w 1957 roku[2].

Spis treści

Lokalizacja[edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Cannes.
Geographylogo.svg
Lokalizacja Cannes we Francji.

Cannes to miejscowość i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Alpy Nadmorskie na Lazurowym Wybrzeżu. Miasto znane jest na całym świecie dzięki Międzynarodowemu Festiwalowi Filmowemu, który odbywa się w Cannes od 1946 roku[3].

Palais des Festivals et des Congrès - miejsce konkursu

Palais des Festivals et des Congrès, miejsce organizacji konkursu w 1959 roku, został zbudowany dziesięć lat wcześniej. Celem budowy budynku było zorganizowanie Międzynarodowego Festiwalu Filmowego. Hala znajduje się na promenadzie miasta, którą wyznacza bulwar La Croisette. Obecnie znajduje się tam hotel JW Marriott Cannes[4].









Przebieg konkursu[edytuj]

Wprowadzono nową regułę mówiącą, że kraje biorące udział w konkursie, nie mogą wystawić profesjonalnych wydawców lub kompozytorów do swojej komisji sędziowskiej. Każdy reprezentant wykonywał konkursowy utwór na tle widoku ze swojego kraju[5].

Po ogłoszeniu wyników miało miejsce niecodzienne wydarzenie: na koniec festiwalu ponownie wystąpił nie tylko zwycięzca (Teddy Scholten z Holandii
z utworem "Een Beetje"), ale także zdobywcy 2. i 3. miejsca (duet Pearl Carr & Teddy Johnson z Wielkiej Brytanii oraz reprezentant Francji -Jean Philippe)[6][7].

Kraje uczestniczące[edytuj]

W konkursie wzięło udział 11 krajów. Z konkursu po raz pierwszy wycofał się Luksemburg, natomiast Wielka Brytania powróciła do konkursowej stawki po roku absencji. Zajęła wysokie, drugie miejsce. Monako zadebiutowało w konkursie, jednak zajęło ostatnie miejsce.

Wyniki[edytuj]

Lp. Kraj Język[8] Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1 Francja Francja francuski Jean Philippe "Oui, oui, oui, oui" 3 15
2 Dania Dania duński Birthe Wilke "Uh - Jeg Ville Ønske Jeg Var Dig" 5 12
3 Włochy Włochy włoski Domenico Modugno "Piove" 6 9
4 Monako Monako francuski Jacques Pills "Mon Ami Pierrot" 11 1
5 Holandia Holandia niderlandzki Teddy Scholten "Een Beetje" 1 21
6 Niemcy RFN niemiecki Alice & Ellen Kessler "Heute Abend Wollen Wir Tanzen Geh'n" 8 5
7 Szwecja Szwecja szwedzki Brita Borg "Augustin" 9 4
8 Szwajcaria Szwajcaria niemiecki Christa Williams "Irgendwoher" 4 14
9 Austria Austria niemiecki Ferry Graf "Der K Und K Kalypso Aus Wien" 9 4
10  Wielka Brytania angielski Pearl Carr & Teddy Johnson "Sing, Little Birdie" 2 16
11 Belgia Belgia niderlandzki Bob Benny "Hou Toch Van Mij" 6 9

Legenda:

     1 miejsce

     2 miejsce

     3 miejsce

     Ostatnie miejsce

Tabela wyników[edytuj]

Kraje uczestniczące w 1959 roku

     Kraje, które uczestniczyły w finale

     Kraje, które uczestniczyły w przeszłości, ale nie w 1959 roku

Każdy kraj wyznaczał
10-osobowe jury, które przyznawało
ulubionej piosence po jednym punkcie.		 Wyniki
ESCTotaltscore PL.svg ESCFrancja PL.svg ESCDania PL.svg ESCWłochy PL.svg ESCMonako PL.svg ESCHolandia PL.svg ESCNiemcy PL.svg ESCSzwecja PL.svg ESCSzwajcaria PL.svg ESCAustria PL.svg ESCWielka Brytania PL.svg ESCBelgia PL.svg
ESCCon PL.svg Francja 15   4 1 2 - 4 - 1 1 - 2
Dania 12 -   1 1 1 - 4 1 2 2 -
Włochy 9 3 -   1 - - 1 3 - - 1
Monako 1 - - -   - - - - 1 - -
Holandia 21 4 - 7 1   2 - - 3 1 3
Niemcy 5 2 - 1 - -   - 1 - 1 -
Szwecja 4 - 1 - - 3 -   - - - -
Szwajcaria 14 - 2 - 1 - 1 3   1 5 1
Austria 4 - - - 1 - - 2 1   - -
Wielka Brytania 16 1 1 - 2 5 - - 3 2   2
Belgia 9 - 2 - 1 1 3 - - - 2  
KRAJE UPORZĄDKOWANE WEDŁUG KOLEJNOŚCI WYSTĘPÓW

Dyrygenci[edytuj]

Jean Philippez Francji podczas występu.

Każdemu reprezentantowi towarzyszyła orkiestra, którą kierował wyznaczony przez kraj dyrygent. Głównym dyrygentem konkursu był Franck Pourcel, który wystąpił również podczas tzw. Interval Act, czyli czasu między zakończeniem prezentacji konkursowej a rozpoczęciem podawania głosów przez wszystkie państwa[9].

  • Franck Pourcel:
    • Austria
    • Francja
    • Monako
    • Niemcy
    • Szwecja
    • Szwajcaria
  • Kai Mortensen
    • Dania
  • William Galassini
    • Włochy
  • Dolf van der Linden
    • Holandia
  • Eric Robinson
    • Wielka Brytania
  • Francis Bay
    • Belgia

Międzynarodowi nadawcy i głosowanie[edytuj]

Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1958 roku wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa. Każdy krajowy nadawca miał również swojego komentatora całego festiwalu, który relacjonował w ojczystym języku przebieg konkursu. Nazwiska każdego z nich również są podane poniżej[10]

Kolejność głosowania i krajowi sekretarze[edytuj]

  1.  Belgia - Bob Van Bael
  2.  Wielka Brytania - Pete Murray
  3.  Austria - Karl Bruck
  4.  Szwajcaria - Boris Acquadro
  5.  Szwecja - Roland Eiworth
  6.  Niemcy- nieznany
  7.  Holandia - Siebe van der Zee[11]
  8.  Monako - nieznany
  9.  Włochy - Enzo Tortora
  10.  Dania - Bent Henius
  11.  Francja - Marianne Lecène

Komentatorzy[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. ↑ Teddy Scholten - Een Beetje (The Netherlands 1959) (ang.). W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-05-01].
  2. ↑ Net als toen - lyrics - Diggiloo Thrush (niderl.). [dostęp 2013-05-01].
  3. ↑ History of the Festival (ang.). [dostęp 2013-05-01].
  4. ↑ Home - The Palais des Festivals et des Congrès (ang.). [dostęp 2013-05-01].
  5. ↑ Eurowizja 1959 - Cannes, Francja. [dostęp 2013-05-01].
  6. ↑ Eurovision 1959 - End of transmission Part 1 (fr.). [dostęp 2013-05-01].
  7. ↑ Eurovision 1959 - End of transmission Part 2 (fr.). [dostęp 2013-05-01].
  8. ↑ Diggiloo Thrush - Eurovision Song Contest 1959 (ang.). [dostęp 2013-05-01].
  9. ↑ Eurovision Song Contest 1959 (ang.). W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-05-01].
  10. ↑ Eurovision 1958 Cast and Crew. [dostęp 2013-04-30].
  11. ↑ "Teddy Scholten eerste in Eurovisie Songfestival", Utrechts Nieuwsblad, 12 marca 1959
  12. ↑ Teddy Scholten won voor Nederland Songfestival (niderl.). W: De Leeuwarder Courant [on-line]. 1959-03-12. [dostęp 2013-05-01].
  13. ↑ Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna (2006), str. 20. Sztokholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Konkurs_Piosenki_Eurowizji_1959&oldid=36663099”