Konkurs Piosenki Eurowizji 1959

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konkurs Piosenki Eurowizji 1959
Informacje ogólne
Finał 11 marca 1959
Miejsce Palais des Festivals et des Congrès, Cannes (Francja)
Nadawca Radiodiffusion-télévision française (RTF)
Prowadzący Jacqueline Joubert
Informacje dodatkowe
Główny dyrygent Franck Pourcel
Interval act Orkiestra Francka Pourcela
Uczestnicy
Debiut  Monako
Powrót  Wielka Brytania
Rezygnacja  Luksemburg
Łącznie 11 reprezentacji
Głosowanie
Każdy kraj wyznaczał 10-osobową komisję jurorską, która przyznawała ulubionej piosence po jednym punkcie.
Zwycięzca  Holandia
Reprezentant Teddy Scholten
Piosenka Een beetje
Muzyka Dick Schallies
Tekst Willy van Hemert
Konkurs Piosenki Eurowizji
◄ 1958         1960 ►

4. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 11 marca 1959 roku w Palais des Festivals et des Congrès w Cannes przez francuskiego nadawcę Radiodiffusion-télévision française (RTF), dzięki zwycięstwu reprezentanta FrancjiAndré'a Claveau podczas koncertu finałowego w 1958 roku.

Konkurs prowadziła Jacqueline Joubert, a zwyciężczynią została reprezentantka HolandiiTeddy Scholten, która za utwór „Een beetje” autorstwa Willy’ego van Hemerta i Dicka Schalliesa zdobyła 21 punktów[1][2].

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Cannes.
Geographylogo.svg
Lokalizacja Cannes we Francji.
Palais des Festivals et des Congrès

4. edycję Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowano w Cannes. Festiwal odbył się Palais des Festivals et des Congrès, który został zbudowany dziesięć lat wcześniej z myślą o zorganizowaniu w nim Międzynarodowego Festiwalu Filmowemu, z którego organizacji słynie miasto[3]. Hala znajduje się na promenadzie miasta, którą wyznacza bulwar La Croisette. Obecnie znajduje się tam hotel JW Marriott Cannes[4].

Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

W 1959 roku Europejska Unia Nadawców (EBU) wprowadziła nową regułę mówiącą, że krajowi nadawcy publiczni biorący udział w konkursie nie mogą powołać do swoich komisji jurorskich profesjonalnych wydawców lub kompozytorów. Każdy reprezentant wykonywał konkursowy utwór na tle widoku ze swojego kraju[5].

Po ogłoszeniu wyników swój konkursowy utwór zaprezentował ponownie nie tylko zwycięzca – Teddy Scholten z Holandii, ale także zdobywcy drugiego i trzeciego miejsca – kolejno: duet Pearl Carr & Teddy Johnson z Wielkiej Brytanii oraz Jean Philippe z Francji[6][7].

Dyrygenci[edytuj | edytuj kod]

Każdemu reprezentantowi towarzyszyła orkiestra, którą kierował wyznaczony przez kraj dyrygent. Głównym dyrygentem konkursu był Franck Pourcel, który wystąpił również podczas tzw. Interval Act, czyli czasu między zakończeniem prezentacji konkursowej a rozpoczęciem podawania głosów przez wszystkie państwa[8].

  • Franck Pourcel:
    • Austria
    • Francja
    • Monako
    • Niemcy
    • Szwecja
    • Szwajcaria
  • Kai Mortensen
    • Dania
  • William Galassini
    • Włochy
  • Dolf van der Linden
    • Holandia
  • Eric Robinson
    • Wielka Brytania
  • Francis Bay
    • Belgia

Kraje uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

W konkursie wzięło udział 11 krajów, w tym debiutujące Monako. Z uczestnictwa podczas imprezy wycofał się Luksemburg, natomiast Wielka Brytania powróciła do udziału po rocznej przerwie[8].

Powracający artyści[edytuj | edytuj kod]

Podczas konkursu w 1959 roku wystąpiło dwóch artystów, którzy reprezentowali swój kraj w poprzednich latach: Birthe Wilke reprezentowała Danię na 2. Konkursie Piosenki Eurowizji, a Domenico Modugno z Włoch wystąpił konkursie w 1958 roku[8].

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Finał[edytuj | edytuj kod]

Lp. Kraj Język[9] Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1 Francja Francja francuski Jean Philippe „Oui, oui, oui, oui” 3 15
2 Dania Dania duński Birthe Wilke „Uh, jeg ville ønske jeg var dig” 5 12
3 Włochy Włochy włoski Domenico Modugno Piove (Ciao, ciao bambina) 6 9
4 Monako Monako francuski Jacques Pills „Mon ami Pierrot” 11 1
5 Holandia Holandia niderlandzki Teddy Scholten Een beetje 1 21
6 Niemcy RFN niemiecki Alice & Ellen Kessler „Heute Abend wollen wir tanzen geh’n” 8 5
7 Szwecja Szwecja szwedzki Brita Borg „Augustin” 9 4
8 Szwajcaria Szwajcaria niemiecki Christa Williams „Irgendwoher” 4 14
9 Austria Austria niemiecki Ferry Graf „Der K und K Kalypso aus Wien” 9 4
10  Wielka Brytania angielski Pearl Carr & Teddy Johnson „Sing, Little Birdie” 2 16
11 Belgia Belgia niderlandzki Bob Benny „Hou toch van mij” 6 9

Legenda:

     1 miejsce

Tabela punktacyjna finału[edytuj | edytuj kod]

Wyniki
Suma punktów Francja Dania Włochy Monako Holandia Niemcy Szwecja Szwajcaria Austria Wielka Brytania Belgia
Uczestnicy konkursu Francja 15   4 1 2 4 1 1 2
Dania 12   1 1 1 4 1 2 2
Włochy 9 3   1 1 3 1
Monako 1   1
Holandia 21 4 7 1   2 3 1 3
Niemcy 5 2 1   1 1
Szwecja 4 1 3  
Szwajcaria 14 2 1 1 3   1 5 1
Austria 4 1 2 1  
Wielka Brytania 16 1 1 2 5 3 2   2
Belgia 9 2 1 1 3 2  
KRAJE UPORZĄDKOWANE WEDŁUG KOLEJNOŚCI WYSTĘPÓW

Międzynarodowi nadawcy i głosowanie[edytuj | edytuj kod]

Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1958 roku wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa. Każdy krajowy nadawca miał również swojego komentatora całego festiwalu, który relacjonował w ojczystym języku przebieg konkursu. Nazwiska każdego z nich również są podane poniżej[10]

Kolejność głosowania i krajowi sekretarze[edytuj | edytuj kod]

  1.  Belgia – Bob Van Bael
  2.  Wielka Brytania – Pete Murray
  3.  Austria – Karl Bruck
  4.  Szwajcaria – Boris Acquadro
  5.  Szwecja – Roland Eiworth
  6.  Niemcy- nieznany
  7.  Holandia – Siebe van der Zee[11]
  8.  Monako – nieznany
  9.  Włochy – Enzo Tortora
  10.  Dania – Bent Henius
  11.  Francja – Marianne Lecène

Komentatorzy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Teddy Scholten – Een Beetje (The Netherlands 1959) (ang.). W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-05-01].
  2. Net als toen – lyrics – Diggiloo Thrush (niderl.). [dostęp 2013-05-01].
  3. History of the Festival (ang.). [dostęp 2013-05-01].
  4. Home – The Palais des Festivals et des Congrès (ang.). www.palaisdesfestivals.com. [dostęp 2013-05-01].
  5. Eurowizja 1959 – Cannes, Francja (pol.). W: Eurowizja Info [on-line]. www.eurowizja.info. [dostęp 2013-05-01].
  6. Eurovision 1959 – End of transmission Part 1 (fr.). [dostęp 2013-05-01].
  7. Eurovision 1959 – End of transmission Part 2 (fr.). www.youtube.com. [dostęp 2013-05-01].
  8. 8,0 8,1 8,2 Eurovision Song Contest 1959 (ang.). W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-05-01].
  9. Diggiloo Thrush – Eurovision Song Contest 1959 (ang.). [dostęp 2013-05-01].
  10. Eurovision 1958 Cast and Crew. [dostęp 2013-04-30].
  11. „Teddy Scholten eerste in Eurovisie Songfestival”, Utrechts Nieuwsblad, 12 marca 1959.
  12. Teddy Scholten won voor Nederland Songfestival (niderl.). W: De Leeuwarder Courant [on-line]. 1959-03-12. [dostęp 2013-05-01].
  13. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna (2006), s. 20. Sztokholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons