Konkurs Piosenki Eurowizji 1985

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konkurs Piosenki Eurowizji 1985
Informacje ogólne
Finał 4 maja 1985
Miejsce Scandinavium,
Göteborg (Szwecja)
Nadawca Sveriges Television (SVT)
Prowadzący Lill Lindfors
Informacje dodatkowe
Reżyser Steen Priwin
Kierownik wykonawczy Frank Naef (EBU)
Główny dyrygent Curt-Eric Holmquist
Opening act Lill Lindfors „My Joy Is Building Bricks of Music”
Uczestnicy
Powrót  Grecja
 Izrael
Rezygnacja  Holandia
 Jugosławia
Łącznie 19 reprezentacji
Głosowanie
Komisja jurorska z każdego uczestniczącego kraju przyznaje 1-8, 10 oraz 12 punktów dla ulubionej piosenki.
Zwycięzca  Norwegia
Reprezentant Bobbysocks
Piosenka „La det swinge”
Tekst i muzyka Rolf Løvland
Konkurs Piosenki Eurowizji
◄ 1984         1986 ►

30. Konkurs Piosenki Eurowizji 1985 został zorganizowany 4 maja 1985 roku w hali Scandinavium w Göteborgu przez szwedzkiego nadawcę publicznego Sveriges Television (SVT), dzięki zwycięstwu reprezentantów Szwecji - zespołu Herreys, podczas konkursu w 1984 roku.

Koncert finałowy prowadziła Lill Lindfors, a zwyciężczyniami zostały reprezentantki Norwegii - Hanne Krogh i Elisabeth Andreassen, czyli duet Bobbysocks, które za utwór "La det swinge" otrzymały 123 punkty[1].

Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

Końcowe głosowanie[edytuj | edytuj kod]

Do ostatniej chwili przyznawania głosów nie było pewne, który kraj wygra konkurs. W pierwszej połowie głosowania w klasyfikacji prowadziły Niemcy, a ostateczny zwycięzca finału - Norwegia - zajmował dopiero piąte miejsce. Przed pięcioma ostatnimi głosowaniami Niemcy, Szwecja i Norwegia miały (odpowiednio) 87, 86 i 85 punktów. Po oddaniu głosów przez sekretarza Szwajcarii prowadzenie objęła Szwecja, która przyznała Norwegii maksymalną notę 12 punktów. Podczas trzech ostatnich ogłoszeń krajowych punktacji, na pierwszym miejscu pozostawała Norwegia, przy której wówczas odnotowano tym samym jedno z najkrótszych długości wygrywania w klasyfikacji podczas finałowego głosowania.

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Problemy z kreacją[edytuj | edytuj kod]

Podczas wejścia na scenę przed rozpoczęciem głosowania finałowego, prowadząca koncert Lill Lindfors, zahaczyła swoją sukienką o konstrukcję areny konkursowej, przez co jej spódnica zerwała się, pozostawiając prowadzącą poniżej pasa w samych rajstopach. Zabieg okazał się zaplanowany, a konferansjerka po chwili zdjęła część ukrytej sukni, prezentując całą kreację.

Belgijski reprezentant[edytuj | edytuj kod]

Początkowo, reprezentantką Belgii miała zostać Mireille Capelle ze swoim utworem "Vannacht", jednak ze względu na spór o warstwę liryczną propozycji, zrezygnowano z udziału wokalistki w konkursie.

Kraje uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

W 30. Konkursie Piosenki Eurowizji wzięło udział 19 krajów, w tym powracający do stawki konkursowej nadawcy publiczni z Grecji i Izraela. Z uczestnictwa w koncercie finałowym zrezygnowała Holandia, która wycofała się z powodu narodowego Dnia Pamięci przypadającego na 4 maja, oraz Jugosławia, która w dniu finału imprezy obchodziła rocznicę śmierci Josipa Broza Tito.

Powracający artyści[edytuj | edytuj kod]

Podczas finału konkursu wzięło udział aż trzynastu artystów, którzy wystąpili na imprezie w poprzednich latach. Zwyciężczyni konkursu, Hanne Krogh z zespołu Bobbysocks, wcześniej uczestniczyła w konkursie jako solistka, biorąc udział w 16. Konkursie Piosenki Eurowizji w 1971 roku. Druga z wokalistek duetu, Elisabeth Andreassen, reprezentowała Szwecję razem z Kikki Danielsson, z którą wystąpiła podczas finału w 1982 roku jako grupa Chips. Izrael po raz drugi reprezentował Izhar Cohen, zwycięzca 23. Konkursu Piosenki Eurowizji.

Jedna z reprezentantek Luksemburga, Ireen Sheer, po raz trzeci zgłosiła się do udziału w konkursie, po jej debiucie w barwach kraju podczas koncertu w 1974 roku oraz udziale jako reprezentantka Niemiec cztery lata później. Duet Albano i Romina Power, reprezentujący Włoscy, po raz pierwszy wystąpił w konkursie w 1976 roku, a podczas finału w kolejnym roku wystąpił reprezentant Szwajcarii, Pino Gasparini, będący wówczas członkiem zespołu Pepe Lienhard Band.

Reprezentantka Grecji, Lia Vissi, po raz pierwszy uczestniczyła w finale Konkursu Piosenki Eurowizji w 1980, występując razem z zespołem Epikouri. Austriacki wokalista Gary Lux był natomiast jednym z członków formacji Westernd, biorącej udział w konkursie w 1983 roku, w którym po raz pierwszy wystąpiła także szwajcarska wokalistka Mariella Farré. Rok później w konkursie zadebiutowali reprezentanci Danii - zespół Hot Eyes.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

L.p. Państwo Język Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1  Irlandia angielski Maria Christian "Wait Until the Weekend Comes" 6 91
2  Finlandia fiński Sonja Lumme "Eläköön elämä" 9 58
3  Cypr grecki Lia Vissi "To katalava arga" 16 15
4  Dania duński Hot Eyes "Sku' du spørg' fra no'en?" 11 41
5  Hiszpania hiszpański Paloma San Basilio "La fiesta terminó" 14 36
6  Francja francuski Roger Bens "Femme dans ses rêves aussi" 10 56
7  Turcja turecki MFO "Didai didai dai" 14 36
8  Belgia niderlandzki Linda Lepomme "Laat me nu gaan" 19 7
9  Portugalia portugalski Adelaide Ferreira "Penso em ti, eu sei" 18 9
10  Niemcy niemiecki Wind "Für Alle" 2 105
11  Izrael hebrajski Izhar Cohen "Olé, Olé" 5 93
12  Włochy włoski Albano i Romina Power "Magic, Oh, Magic" 7 78
13  Norwegia norweski Bobbysocks "La det swinge"' 1 123
14  Wielka Brytania angielski Ingrid Peters "Love Is" 4 100
15  Szwajcaria niemiecki Mariella Farre i Pino Gasparini "Piano, Piano" 12 39
16  Szwecja szwedzki Kikki Danielsson "Bra vibrationer" 3 103
17  Austria niemiecki Gary Lux "Kinder dieser Welt" 8 60
18  Luksemburg francuski Margo, Franck Olivier, Diane Solomon
Ireen Sheer, Chris i Malcolm Roberts
"Children, Kinder, Enfants" 13 37
19  Grecja grecki Takis Biniaris "Miazume" 16 15

Tabela punktacyjna finału[edytuj | edytuj kod]

Co ciekawe, Norwegia zdobyła "dwunastki" aż od ośmiu krajów. Jednak, norweski duet zdobył jedynie 27 punktów od pozostałych 10 państw (żaden kraj nie dał a 8 ani 10 punktów). Końcowy wynik, 123 punkty dla Bobbysocks, jest najniższym od czasu wprowadzenia nowych zasad głosowania w 1975 roku. Aktualnie, z coraz większą ilością krajów uczestniczących w konkursie, niemożliwe jest wygrać z niższym wynikiem.

Jury
Irlandia Finlandia Cypr Dania Hiszpania Francja Turcja Belgia Portugalia Niemcy Izrael Włochy Norwegia Wielka Brytania Szwajcaria Szwecja Austria Luksemburg Grecja
Uczestnicy konkursu Irlandia 1 7 3 4 3 5 8 8 4 8 12 3 3 5 7 10
Finlandia 6 6 6 3 1 7 7 2 10 10
Cypr 1 3 3 8
Dania 3 10 3 1 6 2 6 5 5
Hiszpania 2 8 1 12 2 4 1 6
Francja 5 4 0 1 3 3 10 2 4 6 3 3 12
Turcja 7 2 3 1 2 1 8 12
Belgia 7
Portugalia 2 7
Niemcy 4 10 12 10 10 8 10 7 7 8 1 8 10
Izrael 8 5 4 8 12 5 7 5 10 5 7 2 7 6 2
Włochy 6 10 1 12 5 8 2 12 4 6 12
Norwegia 12 4 12 1 2 12 12 12 6 12 6 12 12 7 1
Wielka Brytania 5 7 5 5 6 10 6 6 5 2 8 7 10 4 2 8 4
Szwajcaria 3 2 6 6 5 4 1 5 1 1 2 3
Szwecja 10 12 8 2 7 4 7 8 6 4 12 6 8 4 5
Austria 3 7 1 4 10 10 2 10 1 3 4 5
Luksemburg 2 4 10 3 5 1 4 8
Grecja 8 7
Kraje w tabeli są uporządkowane w kolejności występów

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]