Konkurs Piosenki Eurowizji 1960
| Konkurs Piosenki Eurowizji 1960 |
|
|---|---|
| Daty | |
| Finał | 29 marca 1960 |
| Gospodarz | |
| Prowadzący | Katie Boyle |
| Dyrygent | Eric Robinson |
| Gospodarz | |
| Miejsce | Royal Festival Hall, Londyn, Wielka Brytania |
| Interval act | brak |
| Przyznawanie głosów | |
| Każdy kraj wyznaczał 10-osobowe jury, które przyznawało ulubionej piosence po jednym punkcie. | |
| Kraje uczestniczące | |
| Liczba krajów | 13 |
| Debiut | |
| Powrót | |
| Rezygnacja | brak |
| Głosowanie | |
| Zero punktów | brak |
| Zwycięska piosenka | "Tom Pillibi" Jacqueline Boyer |
| Konkurs Piosenki Eurowizji | |
| ◄1959 • 1961► | |
5. Konkurs Piosenki Eurowizji 1960 odbył się 29 marca 1960 roku w Londynie. Festiwal, który prowadziła Katie Boyle, zwyciężyła reprezentantka Francji Jacqueline Boyer z piosenką "Tom Pillibi". Tym samym zapewniła drugie zwycięstwo dla swojego kraju.
Spis treści |
Lokalizacja [edytuj]
Londyn to położone nad Tamizą w południowo-wschodniej części Wielkiej Brytanii miasto oraz stolica kraju. Jest jedną z największych metropolii w Europie oraz największym miastem Unii Europejskiej.
Współczesny Londyn jest największym centrum finansowym świata. W mieście usytuowanych jest kilkaset banków, największa giełda w Europie, liczne towarzystwa ubezpieczeniowe i inwestycyjne. Londyn jest także ogromnym ośrodkiem medialnym i kulturalnym: na terenie Londynu znajduje się opera Covent Garden, słynne orkiestry (London Symphony Orchestra, BBC Orchestra i London Philharmonic Orchestra) oraz teatry (w tym m.in. National Theatre Miasto)[1].
Royal Festival Hall, arena konkursu w 1960 roku, to zbudowana w dzielnicy South Bank niedaleko Tamizy hala mieszcząca prawie trzy tysiące miejsc. Budynek znajduje się niedaleko Hungerford Bridge[2].
Przebieg konkursu [edytuj]
Od 1957 roku obowiązuje zasada, że kraj, który wygrał konkurs, ma pierwszeństwo w organizacji przyszłorocznego festiwalu[3]. Pomimo zwycięstwa Holandii w 1959 roku, kraj zrezygnował z funkcji gospodarza konkursu. Powodem wycofania się było przygotowanie konkursu w 1958 roku i brak chęci holenderskiego nadawcy publicznego do ponownej organizacji. Odpowiedzialność za zorganizowanie 5. Konkursu Piosenki Eurowizji przypadła na Wielką Brytanię[4].
Kraje uczestniczące [edytuj]
Zainteresowanie konkursem zaczęło ogarniać całą Europę, a w festiwalu udział wzięło 13 krajów, w tym debiutująca Norwegia. Luksemburg powrócił do rywalizacji po rocznej przerwie z utworem "So Laang We's Du Do Bast"[5].
Wyniki [edytuj]
|
Legenda: 1 miejsce 2 miejsce 3 miejsce Ostatnie miejsce |
Tabela punktów [edytuj]
Dyrygenci [edytuj]
Każdemu reprezentantowi towarzyszyła orkiestra, którą kierował wyznaczony przez kraj dyrygent. Głównym dyrygentem konkursu był Eric Robinson[4].
- Eric Robinson:
- Wielka Brytania
- Luksemburg
- Wielka Brytania
- Thore Ehrling
- Szwecja
- Kai Mortensen
- Dania
- Henri Segers
- Belgia
- Cinico Angelini
- Włochy
- Dolf van der Linden
- Holandia
- Øivind Bergh
- Norwegia
- Robert Stolz
- Austria
- Raymond Lefèvre
- Monako
- Cédric Dumont
- Szwajcaria
- Franck Pourcel
- Francja
- Franz Josef Breuer
- Niemcy
Międzynarodowi nadawcy i głosowanie [edytuj]
Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1960 roku wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa. Każdy krajowy nadawca miał również swojego komentatora całego festiwalu, który relacjonował w ojczystym języku przebieg konkursu. Nazwiska każdego z nich również są podane poniżej[7]
Kolejność głosowania i krajowi sekretarze [edytuj]
Francja - nieznany
Włochy - Enzo Tortora
Niemcy- nieznany
Holandia - Siebe van der Zee[8]
Szwajcaria - Boris Acquadro
Monako - nieznany
Austria - nieznany
Norwegia - Kari Borg Mannsåker
Belgia - Arlette Vincent
Dania - Bent Henius
Luksemburg - nieznany
Szwecja - Tage Danielsson
Wielka Brytania - Nick Burrell-Davis[9]
Komentatorzy [edytuj]
Austria - Emil Kollpacher (ORF)
Belgia - Nic Bal (NIR), Georges Désir (INR)[9]
Dania - Sejr Volmer-Sørensen (Statsradiofonien TV)
Finlandia - Aarno Walli (Suomen Televisio)
Francja - Pierre Tchernia (RTF)
Holandia - Piet te Nuyl[10] (NTS)
Luksemburg - Jacques Navadic (Télé-Luxembourg)
Monako - Pierre Tchernia (Télé Monte Carlo)
Niemcy - Wolf Mittler (Deutsches Fernsehen)
Szwajcaria - Theodor Haller (TV DRS), Georges Hardy (TSR)
Szwecja - Jan Gabrielsson[11]
Włochy - Giorgio Porro (Programma Nazionale)
Wielka Brytania - David Jacobs (BBC Television Service), Pete Murray (BBC Light Programme)
Powracający artyści [edytuj]
| Artysta | Kraj | Poprzedni rok | Miejsce | Punkty |
|---|---|---|---|---|
| Fud Leclerc | Belgia | 1956 1958 |
N/K 5 |
N/K 8 |
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
- ↑ Londyn - O Londynie. [dostęp 2013-05-02].
- ↑ Royal Festival Hall (ang.). [dostęp 2013-05-02].
- ↑ Eurowizja 1960 - Londyn, Wlk. Brytania. [dostęp 2013-05-02].
- ↑ 4,0 4,1 Eurovision Song Contest 1960 (ang.). W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-05-02].
- ↑ Eurovision Song Contest 1960 (ang.). W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-05-02].
- ↑ Diggiloo Thrush - Eurovision Song Contest 1960 (ang.). [dostęp 2013-05-02].
- ↑ Eurovision 1960 Cast and Crew. [dostęp 2013-05-02].
- ↑ "Toch geen geluk voor Rudi", Nieuwe Leidsche Courant, 30 marca 1960
- ↑ 9,0 9,1 Gordon Roxburgh "Songs For Europe The United Kingdom at The Eurovision Song Contest Volume One: The 1950s and 1960s", Telos, UK, 2012, str. 216 isbn=978-1-84583-065-6
- ↑ Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival (niderl.). W: Eurovision Artists [on-line].
- ↑ Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna (2006), str. 26. Sztokholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2
|
||||||||
|
|||||||||||