Konkurs Piosenki Eurowizji 1994

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konkurs Piosenki Eurowizji 1994
Informacje ogólne
Finał 30 kwietnia 1994
Miejsce Point Theatre,
Dublin (Irlandia)
Nadawca Raidió Teilifís Éireann (RTE)
Prowadzący Cynthia ní Mhurchú
Gerry Ryan
Interval act Riverdance
Uczestnicy
Debiut  Estonia
 Litwa
 Polska
 Rosja
 Rumunia
 Słowacja
 Węgry
Rezygnacja  Belgia
 Dania
 Izrael
 Luksemburg
 Słowenia
 Turcja
 Włochy
Łącznie 25 reprezentacji
Głosowanie
Jury z każdego uczestniczącego kraju przyznaje 1-8, 10 oraz 12 punktów dla ulubionej piosenki.
Zero punktów  Litwa
Zwycięzca  Irlandia
Reprezentant Paul Harrington i Charlie McGettigan
Piosenka „Rock 'N' Roll Kids”
Tekst i muzyka Brendan Graham
Konkurs Piosenki Eurowizji
◄ 1993         1995 ►

39. Konkurs Piosenki Eurowizji 1994 został zorganizowany 30 kwietnia 1994 w Point Theatre w Dublinie przez irlandzkiego nadawcę publicznego Raidió Teilifís Éireann (RTÉ), dzięki zwycięstwu reprezentantki Irlandii - Niamh Kavanagh podczas konkursu w 1993 roku.

Koncert finałowy, który prowadzili Cynthia ní Mhurchú i Gerry Ryan, wygrali reprezentanci Irlandii, Paul Harrington i Charlie McGettigan, którzy za utwór "Rock 'N' Roll Kids" otrzymali 226 punktów.

Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

Konkurs otworzył krótki film pokazujący gwiazdy unoszące się na wodzie, fajerwerki i karykatury tańczące dookoła. Wtedy kamery przeniosły się do studia, gdzie tancerze ubrani na biało z karykaturalnymi głowami znanych Irlandczyków weszli na scenę, wymachując flagami uczestniczących państw.

Projekt grafiki[edytuj | edytuj kod]

Krótkie filmy prezentujące sylwetki uczestników (zwane „pocztówkami”) zostały utrzymane w tematyce literackiej, ukazywały wykonawców na terenie Irlandii[1].

Pierwszy raz w historii konkursu, proces przyznawania głosów przez krajowych sekretarzy odbywał się przez połączenie satelitarne, a nie (jak dotychczas) telefonicznie. Podczas występu w przerwie przeznaczonej na przyjmowanie głosów lokalnych komisji jurorskich, na scenie wystąpiła grupa tańca irlandzkiego Riverdance, której taneczna prezentacja sprawiła, że całe widowisko osiągnęło największy komercyjny sukces w historii konkursu, a sam zespół rozpoczął po nim międzynarodową karierę[2].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Podczas próby generalnej, transmitowanej do wszystkich krajów oraz lokalnych komisji jurorskich oceniających wszystkie propozycje konkursowe, reprezentantka Polski, Edyta Górniak, zaśpiewała fragment swojego konkursowego utworu „To nie ja!” w języku angielskim, czym wywołała kontrowersje i została oskarżona o naruszenie regulaminu widowiska nakazującego śpiewanie wszystkim uczestnikom swoich propozycji w języku ojczystym. Piosenkarka tłumaczyła swój występ przeziębieniem oraz zapalaniem krtani i tchawicy, przez co traciła głos, a w języku angielskim lepiej jej się śpiewało[3][4][5][6]. Sprzeciw wobec uczestnictwu Górniak wyraziły wówczas delegacje m.in. z Hiszpanii, Szwecji i Grecji, a Polsce groziła natomiast dyskwalifikacja ze stawki finałowej. Do organizatorów konkursu nie napłynęła jednak oficjalny protest, dzięki czemu Górniak została dopuszczona do udziału w imprezie[2][7].

Kraje uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

W związku z dużą liczbę nadawców publicznych zainteresowanych udziałem w konkursie w 1994 roku, Europejska Unia Nadawców (EBU) wprowadziła nową zasadę zabraniającą udziału w kolejnym konkursie pięciu krajom, które zajęły najniższe miejsca w finałowej stawce z poprzedniego roku. Tym samym, stacje z Belgii, Danii, Izraela, Słowenii i Turcji nie mogły wystawić na konkurs swoich reprezentantów, dzięki czemu możliwość zadebiutowania otrzymały telewizje z siedmiu krajów: Estonii, Litwy, Polski, Rosji, Rumunii, Słowacji i Węgier. Z uczestnictwa w widowisku wycofali się także nadawcy z Luksemburga i Włochy[2].

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

L.p. Państwo Język Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1  Szwecja szwedzki Marie Bergman i Roger Pontare „Stjärnorna” 13 48
2  Finlandia fiński CatCat „Bye, Bye Baby” 22 11
3  Irlandia angielski Paul Harrington, Charlie McGettigan Rock'n'Roll Kids 1 226
4  Cypr grecki Evridiki „Ime anthropos ki ego” 11 51
5  Islandia islandzki Sigga „Nætur” 12 49
6  Wielka Brytania angielski Frances Ruffelle „Lonely Symphony” 10 63
7  Chorwacja chorwacki Tony Cetinski „Nek' ti bude ljubav sva” 16 27
8  Portugalia portugalski Sara Tavares „Chamar a música” 8 73
9  Szwajcaria włoski Duilio „Sto pregando” 19 15
10  Estonia estoński Silvi Vrait Nagu merelaine 24 2
11  Rumunia rumuński Dan Bittman „Dincolo de nori” 21 14
12  Malta angielski Chris & Moira „More Than Love” 5 97
13  Holandia niderlandzki Willeke Alberti „Waar is de zon?” 23 4
14  Niemcy niemiecki Mekado „Wir geben 'ne Party” 3 128
15  Słowacja słowacki Tublatanka „Nekonečná pieseň” 19 15
16  Litwa litewski Ovidijus Vyšniauskas „Lopšinė mylimai” 25 0
17  Norwegia norweski Elisabeth Andreassen, Jan Werner Danielsen „Duett” 6 76
18  Bośnia i Hercegowina bośniacki Alma & Dejan „Ostani kraj mene” 15 39
19  Grecja grecki Costas Bigalis & The Sea Lovers „To trehandiri” 14 44
20  Austria niemiecki Petra Frey „Für den Frieden der Welt” 17 19
21  Hiszpania hiszpański Alejandro Abad „Ella no es ella” 18 17
22  Węgry węgierski Friderika „Kinek mondjam el vétkeimet” 4 122
23  Rosja rosyjski Youddiph „Wiecznyj strannik” 9 70
24  Polska polski Edyta Górniak To nie ja! 2 166
25  Francja francuski Nina Morato „Je suis un vrai garçon” 7 74

Tabela punktacyjna finału[edytuj | edytuj kod]

  JURY
Suma punktów Szwecja Finlandia Irlandia Cypr Islandia Wielka Brytania Chorwacja Portugalia Szwajcaria Estonia Rumunia Malta Holandia Niemcy Słowacja Litwa Norwegia Bośnia i Hercegowina Grecja Austria Hiszpania Węgry Rosja Polska Francja
Uczestnicy konkursu Szwecja 48   2 7 2 3 6 5 5 10 5 1 2
Finlandia 11   1 10
Irlandia 226 10 7   8 12 10 12 12 12 10 8 5 12 12 6 10 12 10 10 10 10 12 8 8
Cypr 51 0 10   3 5 2 5 12 4 2 5 3
Islandia 49 8 1 6   6 3 3 1 3 3 6 1 4 4
Wielka Brytania 63 1 5   6 8 8 5 2 4 3 2 4 1 3 3 5 3
Chorwacja 27   10 12 5
Portugalia 73 5 5 8 8 8   5 1 3 12 7 4 1 6
Szwajcaria 15   8 2 5
Estonia 2   2
Rumunia 14   6 2 6
Malta 97 4 6 10 2 1 7 10 4 6 7   1 3 10 7 12 7
Holandia 4   4
Niemcy 128 6 3 5 6 7 7 10 10 3 12 4   7 4 1 7 2 8 12 7 7
Słowacja 15 12   3
Litwa 0  
Norwegia 76 7 3 10 1 4 3 1 8 4 7 2 1   6 1 0 5 5 8
Bośnia i Hercegowina 39 2 4 7 8   7 1 10
Grecja 44 2 4 12 6 4 1 5 4   4 2
Austria 19 1 7 3 2 1 5  
Hiszpania 17 5 2 8   2
Węgry 122 12 12 12 10 2 5 1 4 4 2 10 7 8 3 8 4   3 12 7
Rosja 70 0 4 3 4 5 1 2 1 3 5 6 6 3 4 6 6   10 1
Polska 166 8 7 1 6 12 8 7 10 12 7 2 8 10 4 12 6 8 12 8 6   12
Francja 74 3 2 4 5 6 6 8 8 7 2 7 10 6  
KRAJE UPORZĄDKOWANE WEDŁUG KOLEJNOŚCI WYSTĘPOWANIA

Powracający artyści[edytuj | edytuj kod]

Artysta Kraj Poprzedni rok Miejsce Punkty
Evridiki  Cypr 1992 11 57
Sigga  Islandia 1990 (członkini Stjórnin)
1992 (członkini Heart 2 Heart)
4
7
124
80
Elisabeth Andreassen  Szwecja
 Norwegia
1982 (członkini Chips)
1985 (członkini Bobbysocks)
8
1
67
123
Marie Bergman  Szwecja 1971
1972 (członkini Family Four)
6
13
85
75


Przypisy

  1. EBU: Eurovision Song Contest 1994: Opening (wł.). 1994-04-30. [dostęp 2010-09-11].
  2. 2,0 2,1 2,2 [www.eurovision.tv/page/history/by-year/contest?event=310 Eurovision Song Contest 1994 Final] (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2015-02-12].
  3. Edyta Górniak wspomina Eurowizję: Byłam chora (pol.). W: Interia.pl [on-line]. www.muzyka.interia.pl, 2013-11-16. [dostęp 2015-02-11].
  4. Jacek Cygan: Życie jest piosenką. Kraków: Znak, 2014, s. 99.
  5. Krzysztof Tadej: Antena nr 24 (06/1994) (ang.). www.e-gorniak.com, 1994-06. [dostęp 2015-02-12].
  6. Marlena Bielińska: Playboy nr 65 (4/1998) (ang.). www.e-gorniak.com, 1998-04. [dostęp 2015-02-12].
  7. Jacek Cygan: Życie jest piosenką. Kraków: Znak, 2014, s. 102-103.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]