Konkurs Piosenki Eurowizji 1962
| Konkurs Piosenki Eurowizji 1962 |
|
|---|---|
![]() |
|
| Daty | |
| Finał | 18 marca 1962 |
| Gospodarz | |
| Prowadzący | Mireille Delannoy |
| Gospodarz | |
| Miejsce | Villa Louvigny Luksemurg, Luksemburg |
| Interval act | Achille Zavatta |
| Przyznawanie głosów | |
| Każdy kraj wyznaczał 10-osobowe jury, które przyznało trzem ulubionym piosenkom kolejno 3,2 lub 1 punkt. Punkty poszczególnych sędziów zsumowano i stworzono punktację krajową. | |
| Kraje uczestniczące | |
| Liczba krajów | 16 |
| Powrót | brak |
| Rezygnacja | brak |
| Głosowanie | |
| Zero punktów | |
| Zwycięska piosenka | "Un Premier Amour" Isabelle Aubret |
| Konkurs Piosenki Eurowizji | |
| ◄1961 • 1963► | |
7. Konkurs Piosenki Eurowizji 1962 odbył się 18 marca 1962 roku w Villa Louvigny w Luksemburgu. Festiwal, który prowadziła Mireille Delannoy, wygrała reprezentantka Francji Isabelle Aubret z piosenką "Un premier amour"[1].
Pierwszy raz w historii konkursu któryś z uczestniczących państw zdobył zero punktów i stał się tzw. "nul-pointerem" (zdobywcą 0 punktów)[1]. W tym roku aż cztery kraje nie zdobyły ani jednego głosu: Austria, Belgia, Holandia i Hiszpania[1].
Spis treści |
Lokalizacja [edytuj]
Luksemburg to gmina ze statusem miasta oraz stolica Wielkiego Księstwa Luksemburga, centrum administracyjnym i finansowym państwa. Miejscowość położone jest na południu kraju, nad miejscem połączenia rzek Alzette i Pétrusse. W Luksemburgu ma swoją siedzibę kilka instytucji Unii Europejskiej, w tym jej Trybunał Sprawiedliwości.
Na organizację konkursu w 1962 roku wybrano Villa Louvigny. Budynek służył jako siedziba nadawcy Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion, poprzednika RTL Group. Znajduje się w Municipal Park, w dystrykcie Ville Haute[1].
Przebieg konkursu [edytuj]
Awaria światła [edytuj]
Po występie Francji nastąpiła krótka przerwa w zasilaniu prądu i widzowie przed telewizorami mogły ujrzeć ciemność. Podobna sytuacja miała miejsce w trakcie holenderskiej prezentacji. Jednak tym razem awaria trwała przez większą część występu, co mogło wpłynąć na ostatnie, 13. miejsce kraju[1].
Kraje uczestniczące [edytuj]
Udział wzięło 16 krajów, które wzięło udział w Konkursie Piosenki Eurowizji 1961. Żaden kraj nie zadebiutował, nie zrezygnował ani nie powrócił do stawki konkursowej.
Dyrygenci [edytuj]
Każdemu reprezentantowi towarzyszyła orkiestra, którą kierował wyznaczony przez kraj dyrygent.
| George de Godzinsky | Henri Segers | Jean Roderes | Bruno Uher |
|---|---|---|---|
| Kai Mortensen | Ego Kjerrmann | Rolf-Hans Müller | Dolf van der Linden |
| Franck Pourcel | Øivind Bergh | Cédric Dumont | Jože Privšek |
| Wally Stott | Jean Roderes | Cinico Angelini | Raymond Lefèvre |
Wyniki [edytuj]
|
Legenda: 1 miejsce 2 miejsce 3 miejsce |
Tabela wyników [edytuj]
Międzynarodowi nadawcy i głosowanie [edytuj]
Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1961 roku wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa. Każdy krajowy nadawca miał również swojego komentatora całego festiwalu, który relacjonował w ojczystym języku przebieg konkursu. Nazwiska każdego z nich również są podane poniżej[18].
Kolejność głosowania i krajowi sekretarze [edytuj]
Monako - nieznany
Włochy - Enzo Tortora
Luksemburg - nieznany
Wielka Brytania - Alex Macintosh[19]
Jugosławia - Mladen Delić
Szwajcaria - Alexandre Burger
Norwegia - Kari Borg Mannsåker
Francja - nieznany
Holandia - Ger Lugtenburg
Niemcy- nieznany
Szwecja - Tage Danielsson
Dania - Claus Toksvig
Austria - nieznany
Hiszpania - Diego Ramírez Pastor[20]
Belgia - Arlette Vincent[21]
Finlandia - Poppe Berg[22]
Komentatorzy [edytuj]
Austria - Emil Kollpacher (ORF)
Belgia - Nicole Védrès (RTB), Willem Duys(BRT)[21]
Dania - nieznany (DR TV)
Finlandia - Aarno Walli (Suomen Televisio)[22]
Francja - Pierre Tchernia (RTF)[21]
Hiszpania - Federico Gallo (TVE)[20]
Holandia - Willem Duys[23] (NTS)
Jugosławia - Ljubomir Vukadinović (Televizija Beograd), Gordana Bonetti (Televizija Zagreb), Tomaž Terček (Televizija Ljubljana)
Luksemburg - Pierre Tchernia (Télé-Luxembourg)[21]
Monako - Roberto Beauvais (Télé Monte Carlo)[21]
Niemcy - Ruth Kappelsberger (Deutsches Fernsehen)
Norwegia - Odd Grythe (NRK i NRK P1)
Szwajcaria - Theodor Haller (TV DRS), Georges Hardy (TSR), Giovanni Bertini (TSI)[21]
Szwecja - Jan Gabrielsson[24] (Sveriges Radio-TV i SR P1)
Włochy - Renato Tagliani (Programma Nazionale)
Wielka Brytania - David Jacobs (BBC TV), Peter Haigh (BBC Light Programme)
Powracający artyści [edytuj]
| Artysta | Kraj | Poprzedni rok | Miejsce | Punkty |
|---|---|---|---|---|
| Camillo Felgen | 1960 | 13 | 1 | |
| François Deguelt | 1960 | 3 | 15 | |
| Fud Leclerc | 1956 1958 1960 |
N/K 5 6 |
N/K 8 9 |
|
| Jean Philippe | 1959 | 3 | 15 |
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Eurovision Song Contest 1962 (ang.). W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Tipi-tii Marion Rung. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Ton nom Fud Leclerc. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Llámame Victor Balaguer. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Nur in der Wiener Luft Eleonore Schwarz. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Vuggevise Ellen Winther. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Sol och vår Inger Berggren. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Zwei kleine Italiener Conny Froboess. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Katinka De Spelbrekers. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Un premier amour Isabelle Aubret. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Kom sol, kom regn Inger Jacobsen. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Le retour Jean Philippe. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Ne pali svetlo u sumrak Lola Novaković. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Ring-A-Ding Girl Ronnie Carroll. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Petit bonhomme Camillo Felgen. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Addio, addio Claudio Villa. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Dis rien François Deguelt. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Eurovision 1962 Cast and Crew. [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Gordon Roxburgh "Songs For Europe The United Kingdom at The Eurovision Song Contest Volume One: The 1950s and 1960s", Telos, UK, 2012, str. 295 isbn=978-1-84583-065-6
- ↑ 20,0 20,1 FORO FESTIVAL DE EUROVISIÓN • Ver Tema - Uribarri comentarista Eurovision 2010 (hiszp.). [dostęp 2013-05-04].
- ↑ 21,0 21,1 21,2 21,3 21,4 21,5 CONCOURS EUROVISION DE LA CHANSON 1962 (fr.). [dostęp 2013-05-04].
- ↑ 22,0 22,1 Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? (fiń.). [dostęp 2013-05-04].
- ↑ Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival (niderl.). W: Eurovision Artists [on-line].
- ↑ Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna (2006), str. 34. Sztokholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2
|
||||||||
|
|||||||||||
