Papamobile

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Papamobile (wł. papa - papież, [auto]mobile - samochód) – nazwa pojazdu papieża, używanego do oficjalnych przejazdów, zazwyczaj na krótkich trasach.

Obecnie jego forma zbliżona jest do zwykłego samochodu z tylną przeszkloną częścią w kształcie sześcianu. Konstrukcja papamobile jest wzmocniona (nadwozie, silnik), a część tylna, w której przebywa na czas przejazdu papież, jest dodatkowo opancerzona (od czasu zamachu na papieża Jana Pawła II z 13 maja 1981).

Spis treści

[edytuj] Numer rejestracyjny

Numer rejestracyjny papamobile to SCV 1 (obecnie) oraz w przeszłości SCV 6 i SCV 7 (mercedesy GE 230 używane zamiennie, na trasach pielgrzymek papieża Jana Pawła II).

[edytuj] Historia

Papież Jan Paweł II w papamobile marki Fiat podczas audiencji generalnej w dniu 29 września 2004 na Placu św. Piotra w Rzymie

[edytuj] Pontyfikat Piusa X

Pierwszym papamobile, w 1909, została limuzyna Italia 20/30, którą w prezencie otrzymał Pius X.

[edytuj] Pontyfikat Piusa XI

W 1930 papież Pius XI otrzymał w darze czarnego Citroëna C6 "Lictoria Six".

Następnym papamobile, wtedy jeszcze w nieopancerzonej formie, była ośmiocylindrowa limuzyna marki Mercedes-Benz, model Nurburg 460, która została przekazana przez firmę papieżowi Piusowi XI w tym samym roku. Pojazd ten obecnie jest wystawiany w muzeum watykańskim.

[edytuj] Pontyfikat Jana Pawła II

Rekonstrukcja polskiego Papamobile, pierwszego takiego typu pojazdu wykonanego poza granicami Watykanu. Do rekonstrukcji wykorzystano oryginalną ramę o numerze 9226802 odnalezioną w PGR Główczyce[1].

Podczas I pielgrzymki Jana Pawła II do Polski w 1979 poruszał się on m.in. specjalnym pojazdem zbudowanym w Fabryce Samochodów Ciężarowych w Starachowicach na bazie ciężarówki Star. Zabudowa została zaprojektowana przez artystę plastyka PIMotu - Zbigniewa Gonciarza (pomalowany na biało odkryty pojazd został po wyjeździe papieża niezwłocznie rozebrany[2][3][4]), a także (np. do Kalwarii Zebrzydowskiej) specjalnie przebudowanym – z otwartym dachem – Fiatem 130[5]. Żaden z tych pojazdów nie był zupełnie opancerzony.

Najdłużej używanym papamobile był zmodyfikowany Fiat Campagnola. Jan Paweł II używał go praktycznie podczas całego swojego pontyfikatu, zamiennie z nowszymi konstrukcjami, takimi jak Mercedes-Benz GE i Land Rover. Fiat Campagnola pozostał ulubionym papamobile tego papieża, pomimo iż to właśnie z niego korzystał w trakcie zamachu z 13 maja 1981.

Pierwszą świecką głową państwa, która wraz z papieżem jechała w papamobile był prezydent Polski - Aleksander Kwaśniewski[6].

Funkcję ostatniego papamobile pełnił pojazd marki Mercedes-Benz ML 430, specjalnie do tego celu przygotowany przez producenta. Posiada specjalne wyposażenie: całkowicie kuloodporną, klimatyzowaną kabinę papieża oraz m.in. wzmocnioną konstrukcję silnika, pozwalającą w razie potrzeby osiągnąć prędkość rzędu 170 km/h. Najnowszy papamobile został przekazany papieżowi Janowi Pawłowi II 6 czerwca 2002 przez oficjalną delegację dyrekcji i pracowników koncernu DaimlerChrysler (właściciela marki Mercedes). Pierwszy raz nowy pojazd panoramiczny użyty został przez Jana Pawła II w Toronto, przy okazji XVII Światowych Dni Młodzieży (18-28 lipca 2002).

[edytuj] Pontyfikat Benedykta XVI

21 kwietnia 2005 rzecznik niemieckiego koncernu Volkswagen ogłosił, że fabryka jest gotowa wyprodukować nowe papamobile dla papieża Benedykta XVI. Przekazanie limuzyny miało się odbyć w sierpniu 2005, podczas Światowych Dni Młodzieży w niemieckiej Kolonii.

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

Commons in image icon.svg
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach