Mercedes-Benz klasy G

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mercedes-Benz klasy G
W460, W461, W462, W463
Mercedes-Benz W460
Mercedes-Benz W460
Inne nazwy Puch G
Mercedes-Benz G-Wagen (1979 - 1994)
Producent Mercedes-Benz
Zaprezentowany luty 1979
Okres produkcji od 1979
Miejsce produkcji  Austria, Graz
Dane techniczne
Segment I
Typy nadwozia 2-drzwiowy kabriolet
2-drzwiowy van
3 i 5-drzwiowy samochód terenowy
Skrzynia biegów 4 i 5-biegowa manualna
4, 5 i 7-biegowa automatyczna
Rodzaj napędu tylny
AWD
Długość 1991 - 2003: 4661 mm
2003 - 2009:
LWB: 4714 mm
od 2009: 4686 mm
G 63 AMG 6x6: 5875 mm[1]
Szerokość 1991 - 2003: 1760 mm
2003 - 2009: 1811 mm
AMG: 1864 mm
od 2009: 1824 mm
AMG: 1857 mm
G 63 AMG 6x6: 2110 mm[1]
Wysokość 1991 - 2003: 1836 mm
2003 - 2009: 1976 mm
od 2009: 1930 mm
G 63 AMG 6x6: 2280 mm[1]
Rozstaw osi SWB: 2400 mm
LWB: 2850 mm
G 63 AMG 6x6: 4220 mm[1]
Masa własna 2350 - 2600 kg
G 63 AMG 6x6: 3775 kg[1]
Poj. zbiornika paliwa 1979 - 1987: 68 l
81 - 96 l
G 63 AMG 6x6: 159 l[2]
Liczba miejsc 2 - 5
Pojemność bagażnika 480 - 2250 l
Dane dodatkowe
Pokrewne Peugeot P4
Konkurencja Honker
Hummer H3
Jeep Wrangler
Land Rover Defender
Land Rover Discovery
Lexus LX
Mitsubishi Pajero
Nissan Patrol
Range Rover
Toyota Land Cruiser
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mercedes-Benz klasy G (G jak Geländewagen - niem.: samochód terenowy)samochód osobowo-terenowy produkowany przez niemiecki koncern Mercedes-Benz od 1979 roku bez większych zmian w Austrii. Obecnie produkowane modele noszą kod fabryczny W463.

Tył W460 w wersji trzydrzwiowej
Mercedes-Benz W460 G230 jako papamobile papieża Jana Pawła II
Mercedes-Benz W461 w wersji pięciodrzwiowej
Mercedes-Benz W461 w specjalnej zabudowie pick-upa
Mercedes-Benz W462 w wersji cabrio
Puch G-Class 280 GE
Mercedes-Benz W463 przed liftingiem
Mercedes-Benz W463 po pierwszym liftingu
Mercedes-Benz W463 w wersji cabrio po drugim liftingu w 2012 roku
Mercedes-Benz W463 AMG po drugim liftingu w 2012 roku
Tył W463 po drugim liftingu
Mercedes-Benz G63 AMG 6x6
Tył G63 AMG 6x6
Mercedes-Benz W463 jako papamobile
Wnętrze W463 po drugim liftingu

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prace nad powstaniem klasy G rozpoczęto w 1972 roku. Celem Mercedesa było zbudowanie lekkiego, mocnego i terenowego auta przeznaczonego dla armii z maksymalnym poziomem bezpieczeństwa i komfortu. Koncern Mercedes potrzebował do produkcji auta nowej fabryki. W tym samym roku podjęto rozmowy o współpracy pomiędzy spółką Daimler-Benz a Steyr-Daimler-Puch produkującą pojazd wojskowy z napędem 4x4 lub 6x6 o nazwie Pinzgauer[3], a w 1973 roku podpisano umowę[4]. W 1974 roku zaprezentowano pierwszy prototyp samochodu wykonany z drewna oraz rozpoczęto testowanie pojazdu na wymagających ternach: niemieckich zagłębiach, Saharze oraz Kole Podbiegunowym. W 1975 roku Mohammad Reza Pahlawi, szach Iranu zamówił 20 tysięcy samochodów terenowych dla swojego wojska. Następnie pojazd został zamówiony przez armie szwajcarską (Puch G-Class 230 GE[5]), norweską, argentyńską oraz niemiecką policję i celników[6]. W tym samym roku rozpoczęto budowę fabryki pod produkcję auta w austriackim Grazie, gdzie od 1979 roku pojazd wytwarzany jest ręcznie w prawie niezmienionej formie[4]. Pojazd, który w dużej mierze przeznaczony miał być dla niemieckiej armii wbrew oczekiwaniom został zastąpiony Volkswagenem Iltisem[4]. Jednak z tego powodu nie zaniechano prac nad projektem i w 1979 roku pierwsze 400 egzemplarzy pojazdu trafiło do niemieckiej policjantów i celników. Kolejnymi odbiorcami były między innymi armie norweska, argentyńska oraz szwajcarska[4].

Pierwsza oficjalna premiera wersji produkcyjnej pojazdu miała miejsce w lutym 1979 roku. Zaprezentowano dwie odmiany nadwoziowe (samochód terenowy i kabriolet) w dwóch rozstawach osi (SWB: 2400 mm; LWB: 2850 mm)[4]. W tym samym roku wprowadzono na rynek pierwszą wersję klasy G oznaczoną fabrycznie numerem W460. Rok później wprowadzono do produkcji nieoszkloną wersję furgon popularnie zwaną van. W 1981 roku auto przeszło pierwszą modernizację. Wprowadzono do produkcji nowe silniki wyposażone w mechaniczne wtryski Boscha, a do listy wyposażenia dodatkowego dodano klimatyzację, automatyczną skrzynię biegów[4], większy zbiornik paliwa, kratki osłonne na przednie reflektory oraz wciągarkę i fotele Recaro wraz z elementami wentylacji kabiny, a także aluminiowe obręcze kół. W 1985 roku do listy wyposażenia dodano blokadę mechanizmu różnicowego oraz centralny zamek i obrotomierz. W 1987 roku do wyposażenia standardowego pojazdu dodano wspomaganie kierownicy.

Podczas salonu samochodowego Frankfurt Motor Show w 1989 roku zaprezentowano wersję W463, która była zmodernizowaną wersją W460. Zmieniono m.in. zderzaki, grill, przednie reflektory, przeprojektowano deskę rozdzielczą, dodano skórzaną tapicerkę, poduszkę powietrzną, ABS[6]. W 1991 roku wprowadzono do produkcji wersję roboczą oznaczoną numerem W461. Wersja ta jest produkowana do dziś, choć oficjalnie jej produkcja została zakończona w 2002 roku. Nie jest dostępna jednak dla masowych klientów, a jedynie dla klientów rządowych i militarnych. W tym samym roku w celu rozszerzenia gamy klasy G wprowadzono do produkcji bardziej luksusową odmianę nazwaną fabrycznie W463. Auto w przeciwieństwie do modeli W460/W461, które były tylnonapędowe z dołączanym napędem przednim i manualnie blokowanymi dyferencjałami, zostało wyposażone w stały napęd na cztery koła z elektronicznie blokowanymi wszystkimi dyferencjałami (przednim, centralnym i tylnym). Seria W463 odróżnia się od serii W460/W461 m.in. wykończeniem wnętrza, które jest całkowicie zmienione, wykończone skórą i drewnem. Z zewnątrz zmiany były niewielkie[3]. Wraz z wprowadzenie serii W463 zastosowano zmodernizowane jednostki napędowe[4].

W 2000 roku pojazd wprowadzono do oferty na rynku amerykańskim. W 2007 roku Mercedes ogłosił zakończenie produkcji pojazdu na rzecz klasy GLK jednak miłośnicy marki zaprotestowali argumentując, że "Legendy marki nie można zabijać". Produkcję auta przedłużono do minimum 2015 roku[7].

W 2007 roku auto otrzymało nowe tylne lampy wykonane w technologii LED, a także nową kierownicę, zegary, konsolę centralną i panel klimatyzacji[8]. W 2008 roku auto otrzymało nowy silnik benzynowy V8 oraz delikatny lifting przedniego grilla oraz 19-calowych alufelg[9]. W 2011 roku zakończono produkcję wersji trzy drzwiowej[10].

W 2012 roku auto przeszło delikatną modernizację. Dodano m.in. światła do jazdy dziennej wykonane w technologii LED, które umieszczono pod głównymi reflektorami oraz zmieniono lusterka zewnętrzne, które wyposażono w kierunkowskazy. We wnętrzu pojazdu zmodernizowano deskę rozdzielczą, przeprojektowano konsolę oraz zastosowano nową kierownicę[11].

W 2013 roku zakończono produkcję krótkiej odmiany klasy G w wersji cabrio. W ofercie pozostała tylko pięciodrzwiowa wersja z długim rozstawem osi[1]. W tym samym roku wprowadzono do produkcji trzyosiową wersję pojazdu G 63 AMG 6x6.

W 2014 roku koncern Mercedes-Benz zapowiedział, że na rok salonowy 2017 klasa G przejdzie duży face lifting, który polegać ma m.in. na dostosowaniu pojazdu do standardów ekologicznych, podniesieniu komfortu podróżowania, redukcji masy pojazdu o 200 kg poprzez wykonanie paneli karoserii w aluminium, zastosowaniu nowego przedniego zawieszenia opartego o trzy lub cztery wahacze oraz elektromechanicznej przekładni układu kierowniczego. Szerokość pojazdu zwiększona ma zostać o 100 mm dzięki czemu kabina ma być obszerniejsza oraz wyposażona w znane elementy z klasy C. Wraz z liftingiem w pojeździe zastosowana ma zostać nowa rodzina 6-cylindrowych rzędowych[12] 3-litrowych jednostek benzynowych oraz wysokoprężnych połączona z 9-biegową automatyczna skrzynią biegów[13]. Nowe elementy stylistyczne zastosowane w pojeździe mają być zaczerpnięte z koncepcyjnego modelu Ener-G-Force[14].

Konstrukcja[4][edytuj | edytuj kod]

Konstrukcja pojazdu zakładała przede wszystkim dobrą dzielność w terenie. Ramę (skrzyniową) stanowiły poprzecznie wzmacniane profile wraz ze sztywnymi osiami, które gwarantowały dużą sztywność przy zginaniu i skręcaniu. Zastosowano także reduktor skrzyni biegów oraz mechanizmy różnicowe z możliwością ręcznej blokady obu osi.

Koncern Mercedes tworząc G-Klasę udowodnił, że można połączyć komfort podróżowania po drogach ubitych, ze świetnymi zdolnościami terenowymi. Osiągnięcie tego, było możliwe dzięki rezygnacji z tradycyjnych resorów piórowych na rzecz sprężyn śrubowych wraz ze stabilizatorem przedniej osi.

Wersje specjalne[edytuj | edytuj kod]

  • Grand Edition (2006)
  • G 55 AMG Kompressor (2006)
  • G-Guard[1] (2009) - pojazd spełnia wymogi klasy odporności balistycznej B6 i B7, czyli wytrzymuje ostrzał z karabinku automatycznego np. kałasznikowa
  • G Edition30. (2009) - wersja limitowana powstała z okazji 30. lecia produkcji modelu bazująca na odmianie W463
  • G Edition30.PUR (2009) - wersja limitowana powstała z okazji 30. lecia produkcji modelu bazujący na odmianie W461 G 280 CDI
  • G 55 AMG Kompressor "Edition 79" (2009)
  • G 350 BlueTEC (2010) - pojazd wyposażony w 350-konny silnik wysokoprężny, który wykorzystuje środek AdBlue
  • G BA3 Final Edition (2011) - wersja limitowana przygotowana z okazji zakończenia produkcji odmiany trzy drzwiowej
  • G Edition Select (2011)
  • G 55 AMG Long "Mastermind" Limited (2012)
  • G 63 AMG 6x6[1] (2013) - pojazd z napędem na wszystkie koła 6x6 z pięcioma blokadami dyferencjałów, reduktorem, osiami portalowymi, 5.5 l silnikiem benzynowym AMG V8 biturbo o mocy 544 KM wyposażonym w 7-biegową automatyczną skrzynię biegów z trzema trybami jazdy do wyboru oraz funkcją podwójnego wysprzęglania podczas redukcji potrafiącym rozpędzić pojazd od 0 do 100 km/h w niecałe 8 sekund na twardym podłożu[1]. Samochód powstał na bazie wojskowej wersji przeznaczonej na rynek Australijski. Prześwit pojazdu wynosi 46 cm, kąt natarcia 52', głębokość brodzenia w kałużach 1 m, a cała konstrukcja waży 3775 kg i porusza się na 37-calowych kołach[15]. We wnętrzu pojazdu znajdują się standardowo materiały najwyższej jakości - poza szybami, każdy element pojazdu (łącznie z dywanikami) pokrywa pikowana, stebnowana lub gładka najdelikatniejsza skóra z oferty Designo. Największą różnicą w wyposażeniu w stosunku do popularnych wersji pojazdu są dwa indywidualne fotele przedzielone szeroką konsolą w miejscu gdzie znajduje się kanapa[1].
  • G 550 Night Edition (2013)
  • G Cabrio "Final Edition" (2013) - wersja limitowana wyprodukowana w liczbie 200 egzemplarzy wieńcząca 34-letnią produkcję odmiany z otwartym dachem wyposażona w silnik V8 o pojemności 5.5 l i mocy 388 KM[16]
  • G 35 Edition (2014) - pojazd przygotowany z okazji 35. rocznicy wytwarzania klasy G[17]

Silniki[edytuj | edytuj kod]

W460[edytuj | edytuj kod]

  • GE 200 - R4 2.0 109 KM
  • G 230 - R4 2.3 102 KM
  • GE 230 - R4 2.3 125 KM
  • GE 280 - R6 2.8 156 KM
  • GD 240 - R4 2.4 D 72 KM
  • GD 250 - R5 2.5 D 84 KM
  • GD 300 - R5 3.0 D 88 KM

Wersje Worker, Professional, Greenline:

  • G 270 CDI - R5 2.7 CDI 125 KM
  • G 280 CDI - V6 3.0 D 183 KM
  • G 300 CDI - V6 3.0 D 183 KM

W461[edytuj | edytuj kod]

  • GE 230 - R4 2.3 125 KM
  • GD 290 - R4 2.9 D 95 KM
  • GD 290 TD - R5 2.9 TD 123 KM

W463[edytuj | edytuj kod]

Wersja Silnik: Układ zasilania: Średnica × skok tłoka: St. sprężania: Moc maksymalna: Maks. moment obrotowy 0-100 km/h: V-max: Śr. zużycie paliwa na 100 km:
Silniki benzynowe:
G320[18] V6 3,2 l (3199 cm³), SOHC wtrysk 89,90 mm × 94,00 mm 10,0:1 215 KM (158 kW) przy 5500 obr/min 300 N•m przy 2800-4800 obr/min 11,3 s 173 km/h 15,5 l
G350 BlueTec V6 3,0 l (2987 cm³) brak danych brak danych brak danych 211 KM (155 kW) przy 3400 obr/min 540 N•m przy 1600-240 obr/min 9,1 s 175 km/h 11,2 l
G500[19] V8 5,0 l (4966 cm³), SOHC wtrysk 97,00 mm × 94,00 mm 10,0:1 296 KM (218 kW) przy 5500 obr/min 456 N•m przy 2800-4000 obr/min 9,7 s 190 km/h 15,8 l
G55 AMG V8 5,5 l, (5461 cm³) brak danych brak danych brak danych 507 KM (373 kW) 700 N•m brak danych brak danych 15,9 l
G63 AMG V8 5,5 l, (5461 cm³) brak danych brak danych brak danych 544 KM (400 kW przy 5500 obr/min) 760 N•m przy 2000-5000 obr/min brak danych 210 km/h 13,8 l
G65 AMG V12 6,0 l, (5980 cm³) brak danych brak danych brak danych 612 KM (450 kW przy 4300 - 5600 obr/min) 1000 N•m przy 2300 - 4300 obr/min brak danych 230 km/h 17 l
Silniki diesla:
G270 CDI[20] R5 2,7 l (2685 cm³), DOHC, turbo common rail 88,00 mm × 88,34 mm 18,0:1 156 KM (115 kW) przy 3800 obr/min 400 N•m przy 1800-2600 obr/min 13,7 s 156 km/h 10,9 l
G320 CDI[21] V6 3,0 l (2987 cm³), DOHC, turbo common rail 83,00 mm × 92,00 mm 17,7:1 224 KM (165 kW) przy 3800 obr/min 540 N•m przy 1800-2600 obr/min 9,1 s 177 km/h 11,0 l
G400 CDI[22] V8 4,0 l (3996 cm³), DOHC, turbo common rail 86,00 mm × 86,00 mm 18,0:1 250 KM (184 kW) przy 4000 obr/min 560 N•m przy 1700-2600 obr/min 10,3 s 180 km/h 12,8 l

Modele G 320 CDI i G 500 wyposażone są standardowo w automatyczną skrzynię biegów 7G-TRONIC, która zmienia biegi prawie bezstopniowo. Większe przyspieszenie podczas jazdy umożliwia mechanizm pomijania poszczególnych biegów przy ich redukcji, dzięki któremu przełączanie biegów jak podaje producent jest szybsze i oszczędniejsze. W modelu G 55 AMG zastosowano 5-stopniową automatyczną skrzynię biegów z układem przełączania impulsowego.

Układ jezdny[edytuj | edytuj kod]

Dzięki zastosowaniu udoskonalonych amortyzatorów, sprężyn oraz dokładnie prowadzonych osi sztywnych, Mercedes Klasy G radzi sobie niemal w każdym terenie. W momencie najechania kołem na duży kamień – inaczej niż w tradycyjnym zawieszeniu niezależnym – podnosi się automatycznie również obudowa osi.

Mercedes Klasy G pokonuje wzniesienia o nachyleniu do 80%, nie traci stabilności na bocznych wzniesieniach do 54%, a jego głębokość brodzenia wynosi do 0,5 metra.

Bezpieczeństwo i stabilność pojazdu zapewnia elektroniczny system stabilizujący jazdę ESP z asystentem układu hamulcowego BAS. Mercedes Klasy G jest jedynym samochodem na świecie, który oferuje zarówno elektroniczny system trakcji 4ETS, jak i trzy 100-procentowe blokady mechanizmu różnicowego.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Mercedes-Benz klasy G W460 używany był w dwóch wersjach GE 230 z lat 1980 i 1982 jako papamobile przez papieża Jana Pawła II. Obecnie jeden z pojazdów znajduje się w Muzeum Mercedesa w Stuttgarcie. Pierwszą podróż nowym papamobile papież Jan Paweł II odbył podczas pielgrzymki do Niemiec[4].
  • Wersja W463 cabrio służy w Watykanie jako papamobile papieża Benedykta XVI oraz Franciszka
  • Pojazd często wykorzystywano w rajdach offroadowych. Jacky Ickx i Claude Brasseur w 1983 roku Mercedesem 280 GE odnieśli zwycięstwo w Rajdzie Paryż-Dakar[1].
  • Wersja W461 napędzana silnikiem GD 290 TD eksploatowana jest przez Polskie Wojska Lądowe (około 120 egzemplarzy) oraz Żandarmerie Wojskową (13 egzemplarzy), a także Biuro Ochrony Rządu
  • Niemiecki były manager Lufthansy w 1988 roku postanowił wraz z żoną objechać cały Świat Mercedesem 300 GD. Auto w ciągu 26 lat (zakończenie wyprawy w 2014 roku) przejechało prawie 890 tys. km bez remontu silnika (oryginalny) i odwiedziło 215 krajów. Pojazd został wystawiony w Muzeum Mercedesa w Stuttgarcie[23].

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Piotr Migas: Mercedes G 63 AMG 6x6 - Pierwsza jazda - Kilimandżaro. moto.pl, 2014-02-17. [dostęp 2014-11-03].
  2. Tomasz Popławski: Mercedes G 63 AMG 6x6 - Born to be wild. autogaleria.pl, 2013-03-20. [dostęp 2014-11-03].
  3. 3,0 3,1 Michał Szukalski: Mercedes G-klasse - historia terenówki dla wojskowego i biznesmena. autocentrum.pl, 2010-10-26. [dostęp 2013-07-31].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 4,8 MotoMan: 30 lat tradycji - Mercedes G-klasa. e-wrak.pl, 2009-02-08. [dostęp 2014-11-03].
  5. Paweł Bulski: Mercedes klasy G zaciągnięty do szwajcarskiej armii. topgear.com.pl, 2013-07-22. [dostęp 2014-11-03].
  6. 6,0 6,1 Roman Dębecki: Mercedes klasy G: kwadratowy, niemodny, pożądany. klasyki.auto-swiat.pl, 2014-10-10. [dostęp 2014-10-13].
  7. Jerzy Dyszy: Mercedes G. motofakty.pl, 2012-08-02. [dostęp 2013-07-31].
  8. Filip Otto: DłuGowieczny Mercedes klasy G. autogaleria.pl, 2007-02-22. [dostęp 2014-11-03].
  9. Jakub Krępa: Mercedes G 55 AMG - Forever Young. autogaleria.pl, 2008-06-10. [dostęp 2014-11-03].
  10. Tomasz Popławski: Mercedes Klasy G BA3 Final Edition i Edition Select. autogaleria.pl, 2011-05-10. [dostęp 2014-11-03].
  11. Marek Adamowicz: Mercedes-Benz klasy G po faceliftingu ujawniony podczas prezentacji GLK. autokult.pl, 2012-03-22. [dostęp 2013-07-31].
  12. Kamil Rogala: Mercedes Klasa G - Mercedes klasy G doczeka się odświeżenia w 2017 roku. autocentrum.pl, 2014-05-05. [dostęp 2014-05-05].
  13. Marcin Łobodziński: Poważny facelifting Gelendy w 2017 roku. autokult.pl, 2014-05-05. [dostęp 2014-05-05].
  14. Radykalnie zmieniona klasa G w 2017 roku. motogazeta.mojeauto.pl, 2014-05-05. [dostęp 2014-05-05].
  15. Radosław Turek: Mercedes G63 AMG: z napędem 6x6. topgear.com.pl, 2013-03-01. [dostęp 2014-11-03].
  16. Radosław Turek: Bye bye Mercedes G Cabrio. topgear.com.pl, 2013-10-03. [dostęp 2014-11-03].
  17. Wojciech Kaczałek: Rocznicowy Mercedes-Benz Klasy G. autokult.pl, 2014-10-14. [dostęp 2014-10-14].
  18. [http://www.carfolio.com/specifications/models/car/?car=168377 2006 Mercedes-Benz G 320 LW B {G 463} technical specifications] (ang.). W: carfolio.com [on-line]. [dostęp 07-02-2011].
  19. 2006 Mercedes-Benz G 500 LWB {G 463} technical specifications (ang.). W: carfolio.com [on-line]. [dostęp 07-02-2011].
  20. 2006 Mercedes-Benz G 270 CDI LWB {G 463} technical specifications (ang.). W: carfolio.com [on-line]. [dostęp 07-02-2011].
  21. 2007 Mercedes-Benz G 320 CDI LWB {G 463} technical specifications (ang.). W: carfolio.com [on-line]. [dostęp 07-02-2011].
  22. 2006 Mercedes-Benz G 400 CDI LWB {G 463} technical specifications (ang.). W: carfolio.com [on-line]. [dostęp 07-02-2011].
  23. Wojciech Kaczałek: Mercedes-Benz G w ciągłej trasie przez 26 lat. autokult.pl, 2014-10-13. [dostęp 2014-10-13].