Mercedes-Benz klasy G

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mercedes-Benz klasy G
W460, W461, W462, W463
Mercedes-Benz W460
Mercedes-Benz W460
Inne nazwy Puch G
Mercedes-Benz G-Wagen (1979 - 1994)
Producent Mercedes-Benz
Zaprezentowany luty 1979
Okres produkcji od 1979
Miejsce produkcji  Austria, Graz
Dane techniczne
Segment I
Typy nadwozia 2-drzwiowy kabriolet
3 i 5-drzwiowy SUV
Skrzynia biegów 4 i 5-biegowa manualna
4, 5 i 7-biegowa automatyczna
Rodzaj napędu tylny
AWD
Długość 1991 - 2003: 4661 mm
2003 - 2009:
LWB: 4714 mm
od 2009: 4686 mm
Szerokość 1991 - 2003: 1760 mm
2003 - 2009: 1811 mm
AMG: 1864 mm
od 2009: 1824 mm
AMG: 1857 mm
Wysokość 1991 - 2003: 1836 mm
2003 - 2009: 1976 mm
od 2009: 1930 mm
Rozstaw osi SWB: 2400 mm
LWB: 2850 mm
Masa własna 2350 - 2600 kg
Poj. zbiornika paliwa 1979 - 1987: 68 l
81 - 96 l
Liczba miejsc 2 - 5
Pojemność bagażnika 480 - 2250 l
Dane dodatkowe
Pokrewne Peugeot P4
Konkurencja Honker
Land Rover Discovery
Land Rover Defender
Nissan Patrol
Range Rover
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mercedes-Benz klasy G (G jak Geländewagen - niem.: samochód terenowy)osobowo-terenowy samochód koncernu Mercedes-Benz produkowany od 1979 roku w Austrii bez większych zmian. Obecnie produkowany Mercedes klasy G oznaczony jest kodem fabrycznym W463.

Tył W460 w wersji trzydrzwiowej
Mercedes-Benz W460 G230 jako papamobile papieża Jana Pawła II
Mercedes-Benz W461 w wersji pięciodrzwiowej
Mercedes-Benz W461 w specjalnej zabudowie pick-upa
Mercedes-Benz W462 w wersji cabrio
Mercedes-Benz W463
Mercedes-Benz W463 po pierwszym liftingu
Mercedes-Benz W463 w wersji cabrio po drugim liftingu w 2012 roku
Mercedes-Benz W463 AMG po drugim liftingu w 2012 roku
Tył W463 po drugim liftingu
Tył G63 AMG 6x6
Wnętrze W463 po drugim liftingu

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prace nad powstaniem klasy G rozpoczęto w 1972 roku. Celem Mercedesa było zbudowanie lekkiego, mocnego i terenowego auta dla armii z maksymalnym poziomem bezpieczeństwa i komfortu. Koncern Mercedes potrzebował do produkcji auta nowej fabryki. W tym samym roku rozpoczęto rozmowy pomiędzy spółką Daimler-Benz a Steyr o współpracy[1], a w 1973 roku podpisano umowę. W 1974 roku zaprezentowano pierwszy prototyp samochodu wykonany z drewna oraz rozpoczęto testowanie pojazdu na wymagających ternach: niemieckich zagłębiach, Saharze oraz Kole Podbiegunowym. W 1975 roku Mohammad Reza Pahlawi, szach Iranu zamówił 20 tysięcy samochodów terenowych dla swojego wojska. Następnie pojazd został zamówiony przez armie szwajcarską, norweską, argentyńską oraz niemiecką policję i celników[2]. W tym samym roku rozpoczęto budowę fabryki pod produkcję auta w austriackim Grazie, gdzie od 1979 roku pojazd wytwarzany jest ręcznie w prawie niezmienionej formie[1]. Pojazd, który w dużej mierze przeznaczony miał być dla niemieckiej armii wbrew oczekiwaniom został zastąpiony Volkswagenem Iltisem[1]. Jednak z tego powodu nie zaniechano prac nad projektem i w 1979 roku pierwsze 400 egzemplarzy pojazdu trafiło do niemieckiej policjantów i celników. Kolejnymi odbiorcami były między innymi armie norweska, argentyńska oraz szwajcarska[1].

Premiera pojazdu miała miejsce w lutym 1979 roku. Zaprezentowano dwie odmiany nadwoziowe (SUV i kabriolet) w dwóch rozstawach osi (SWB: 2400 mm; LWB: 2850 mm)[1]. W tym samym roku wprowadzono na rynek pierwszą wersję klasy G oznaczoną fabrycznie numerem W460. W 1981 roku auto przeszło pierwszą modernizację. Wprowadzono do produkcji nowe silniki wyposażone w mechaniczne wtryski Boscha, a do listy wyposażenia dodatkowego dodano klimatyzację, automatyczną skrzynię biegów[1], większy zbiornik paliwa, kratki osłonne na przednie reflektory oraz wciągarkę i fotele Recaro wraz z elementami wentylacji kabiny. Opcjonalnie pojazd wyposażyć można było od tego roku w aluminiowe obręcze kół. W 1985 roku do listy wyposażenia dodano blokadę mechanizmu różnicowego oraz centralny zamek i obrotomierz. W 1987 roku do wyposażenia standardowego pojazdu dodano wspomaganie kierownicy. Podczas salonu samochodowego Frankfurt Motor Show w 1989 roku zaprezentowano wersję W463, która była zmodernizowaną wersją W460. Zmieniono m.in. zderzaki, grill, przednie reflektory, przeprojektowano deskę rozdzielczą, dodano skórzaną tapicerkę, poduszkę powietrzną, ABS.

W 1991 roku wprowadzono do produkcji wersję roboczą oznaczoną numerem W461. Wersja ta jest produkowana do dziś, choć oficjalnie jej produkcja została zakończona w 2002 roku. Nie jest dostępna jednak dla masowych klientów, a jedynie dla klientów rządowych i militarnych. W tym samym roku w celu rozszerzenia gamy klasy G wprowadzono do produkcji bardziej luksusową odmianę nazwaną fabrycznie W463. Auto w przeciwieństwie do modeli W460/W461, które były tylnonapędowe z dołączanym napędem przednim i manualnie blokowanymi dyferencjałami, zostało wyposażone w stały napęd na cztery koła z elektronicznie blokowanymi wszystkimi dyferencjałami (przednim, centralnym i tylnym). Seria W463 odróżnia się od serii W460/W461 m.in. wykończeniem wnętrza, które jest całkowicie zmienione, wykończone skórą i drewnem. Z zewnątrz zmiany były niewielkie[3]. Wraz z wprowadzenie serii W463 zastosowano zmodernizowane jednostki napędowe[1].

W 2007 roku Mercedes ogłosił zakończenie produkcji pojazdu na rzecz klasy GLK jednak miłośnicy marki zaprotestowali argumentując, że "Legendy marki nie można zabijać". Produkcję auta przedłużono do minimum 2015 roku[4].

W 2012 roku auto przeszło delikatną modernizację. Dodano m.in. światła do jazdy dziennej wykonane w technologii LED, które umieszczono pod głównymi reflektorami oraz zmieniono lusterka zewnętrzne. We wnętrzu pojazdu zmodernizowano deskę rozdzielczą, przeprojektowano konsolę oraz zastosowano nową kierownicę[5].

W 2013 roku zakończono produkcję krótkiej odmiany klasy G. W ofercie pozostała tylko pięciodrzwiowa wersja z długim rozstawem osi[6].

W 2014 roku koncern Mercedes-Benz zapowiedział, że na rok salonowy 2017 klasa G przejdzie duży face lifting, który polegać ma m.in. na dostosowaniu pojazdu do standardów ekologicznych, podniesieniu komfortu podróżowania, redukcji masy pojazdu o 200 kg poprzez wykonanie paneli karoserii w aluminium, zastosowaniu nowego przedniego zawieszenia opartego o trzy lub cztery wahacze oraz elektromechanicznej przekładni układu kierowniczego. Szerokość pojazdu zwiększona ma zostać o 100 mm dzięki czemu kabina ma być obszerniejsza oraz wyposażona w znane elementy z klasy C. Wraz z liftingiem w pojeździe zastosowana ma zostać nowa rodzina 6-cylindrowych rzędowych[7] 3-litrowych jednostek benzynowych oraz wysokoprężnych połączona z 9-biegową automatyczna skrzynią biegów[8]. Nowe elementy stylistyczne zastosowane w pojeździe mają być zaczerpnięte z koncepcyjnego modelu Ener-G-Force[9].

Konstrukcja[1][edytuj | edytuj kod]

Konstrukcja popularnie zwanej Gelandy zakładała przede wszystkim dobrą dzielność w terenie. Ramę (skrzyniową) stanowiły poprzecznie wzmacniane profile wraz ze sztywnymi osiami, które gwarantowały dużą sztywność przy zginaniu i skręcaniu. Zastosowano także reduktor skrzyni biegów oraz mechanizmy różnicowe z możliwością ręcznej blokady obu osi.

Koncern Mercedes tworząc G-Klasę udowodnił, że można połączyć komfort podróżowania po drogach ubitych, ze świetnymi zdolnościami terenowymi. Osiągnięcie tego, było możliwe dzięki rezygnacji z tradycyjnych resorów piórowych na rzecz sprężyn śrubowych wraz ze stabilizatorem przedniej osi.

Wersje specjalne[edytuj | edytuj kod]

  • G-Guard[6] - pojazd spełnia wymogi klasy odporności balistycznej B6 i B7, czyli wytrzymuje ostrzał z karabinku automatycznego np. kałasznikowa
  • G63 AMG 6x6[6] - pojazd z napędem na wszystkie koła 6x6 z pięcioma blokadami dyferencjałów, reduktorem, osiami portalowymi, silnikiem AMG V8 biturbo o mocy 544 KM
  • G35 Edition - pojazd przygotowany z okazji 35. rocznicy wytwarzania klasy G[10]

Silniki[edytuj | edytuj kod]

W460[edytuj | edytuj kod]

  • GE 200 - 2.0 109 KM
  • G 230 - 2.3 102 KM
  • GE 230 - 2.3 125 KM
  • GE 280 - 2.8 156 KM
  • GD 240 - 2.4 D 72 KM
  • GD 250 - 2.5 D 84 KM
  • GD 300 - 3.0 D 88 KM

Wersje Worker, Professional, Greenline:

  • G 270 CDI - 2.7 CDI 125 KM
  • G 280 CDI - 3.0 D V6 183 KM
  • G 300 CDI - 3.0 D V6 183 KM

W461[edytuj | edytuj kod]

  • GE 230 - 2.3 125 KM
  • GD 290 - 2.9 D 95 KM
  • GD 290 TD - 2.9 TD 123 KM

W463[edytuj | edytuj kod]

Wersja Silnik: Układ zasilania: Średnica × skok tłoka: St. sprężania: Moc maksymalna: Maks. moment obrotowy 0-100 km/h: V-max: Śr. zużycie paliwa na 100 km:
Silniki benzynowe:
G320[11] V6 3,2 l (3199 cm³), SOHC wtrysk 89,90 mm × 94,00 mm 10,0:1 215 KM (158 kW) przy 5500 obr/min 300 N•m przy 2800-4800 obr/min 11,3 s 173 km/h 15,5 l
G350 BlueTec V6 3,0 l (2987 cm³) brak danych brak danych brak danych 211 KM (155 kW) przy 3400 obr/min 540 N•m przy 1600-240 obr/min 9,1 s 175 km/h 11,2 l
G500[12] V8 5,0 l (4966 cm³), SOHC wtrysk 97,00 mm × 94,00 mm 10,0:1 296 KM (218 kW) przy 5500 obr/min 456 N•m przy 2800-4000 obr/min 9,7 s 190 km/h 15,8 l
G55 AMG V8 5,5 l, (5461 cm³) brak danych brak danych brak danych 507 KM (373 kW) 700 N•m brak danych brak danych 15,9 l
G63 AMG V8 5,5 l, (5461 cm³) brak danych brak danych brak danych 544 KM (400 kW przy 5500 obr/min) 760 N•m przy 2000-5000 obr/min brak danych 210 km/h 13,8 l
G65 AMG V12 6,0 l, (5980 cm³) brak danych brak danych brak danych 612 KM (450 kW przy 4300 - 5600 obr/min) 1000 N•m przy 2300 - 4300 obr/min brak danych 230 km/h 17 l
Silniki diesla:
G270 CDI[13] R5 2,7 l (2685 cm³), DOHC, turbo common rail 88,00 mm × 88,34 mm 18,0:1 156 KM (115 kW) przy 3800 obr/min 400 N•m przy 1800-2600 obr/min 13,7 s 156 km/h 10,9 l
G320 CDI[14] V6 3,0 l (2987 cm³), DOHC, turbo common rail 83,00 mm × 92,00 mm 17,7:1 224 KM (165 kW) przy 3800 obr/min 540 N•m przy 1800-2600 obr/min 9,1 s 177 km/h 11,0 l
G400 CDI[15] V8 4,0 l (3996 cm³), DOHC, turbo common rail 86,00 mm × 86,00 mm 18,0:1 250 KM (184 kW) przy 4000 obr/min 560 N•m przy 1700-2600 obr/min 10,3 s 180 km/h 12,8 l

Modele G 320 CDI i G 500 wyposażone są standardowo w automatyczną skrzynię biegów 7G-TRONIC, która zmienia biegi prawie bezstopniowo. Większe przyspieszenie podczas jazdy umożliwia mechanizm pomijania poszczególnych biegów przy ich redukcji, dzięki któremu przełączanie biegów jak podaje producent jest szybsze i oszczędniejsze. W modelu G 55 AMG zastosowano 5-stopniową automatyczną skrzynię biegów z układem przełączania impulsowego.

Układ jezdny[edytuj | edytuj kod]

Dzięki zastosowaniu udoskonalonych amortyzatorów, sprężyn oraz dokładnie prowadzonych osi sztywnych, Mercedes Klasy G radzi sobie niemal w każdym terenie. W momencie najechania kołem na duży kamień – inaczej niż w tradycyjnym zawieszeniu niezależnym – podnosi się automatycznie również obudowa osi.

Mercedes Klasy G pokonuje wzniesienia o nachyleniu do 80%, nie traci stabilności na bocznych wzniesieniach do 54%, a jego głębokość brodzenia wynosi do 0,5 metra.

Bezpieczeństwo i stabilność pojazdu zapewnia elektroniczny system stabilizujący jazdę ESP z asystentem układu hamulcowego BAS. Mercedes Klasy G jest jedynym samochodem na świecie, który oferuje zarówno elektroniczny system trakcji 4ETS, jak i trzy 100-procentowe blokady mechanizmu różnicowego.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Mercedes-Benz klasy G W460 używany był w dwóch wersjach GE 230 z lat 1980 i 1982 jako papamobile przez papieża Jana Pawła II. Obecnie jeden z pojazdów znajduje się w Muzeum Mercedesa w Stuttgarcie. Pierwszą podróż nowym papamobile papież Jan Paweł II odbył podczas pielgrzymi do Niemiec[1].
  • Wersja W463 cabrio służy w Watykanie jako papamobile papieża Benedykta XVI oraz Franciszka
  • Pojazd często wykorzystywano w rajdach offroadowych. Jacky Ickx i Claude Brasseur w 1983 roku Mercedesem 280 GE odnieśli zwycięstwo w Rajdzie Paryż-Dakar[6].
  • Niemiecki były manager Lufthansy w 1988 roku postanowił wraz z żoną objechać cały Świat Mercedesem 300 GD. Auto w ciągu 26 lat (zakończenie wyprawy w 2014 roku) przejechało prawie 890 tys. km bez remontu silnika (oryginalny) i odwiedziło 215 krajów. Pojazd został wystawiony w Muzeum Mercedesa w Stuttgarcie[16].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 MotoMan: 30 lat tradycji - Mercedes G-Klasa. e-wrak.pl, 2009-02-08. [dostęp 2014-01-26].
  2. Mercedes klasy G: kwadratowy, niemodny, pożądany. klasyki.auto-swiat.pl, 2014-10-10. [dostęp 2014-10-13].
  3. Michał Szukalski: Mercedes G-klasse - historia terenówki dla wojskowego i biznesmena. autocentrum.pl, 2010-10-26. [dostęp 2013-07-31].
  4. Jerzy Dyszy: Mercedes G. motofakty.pl, 2012-08-02. [dostęp 2013-07-31].
  5. Marek Adamowicz: Mercedes-Benz klasy G po faceliftingu ujawniony podczas prezentacji GLK. autokult.pl, 2012-03-22. [dostęp 2013-07-31].
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Krzysztof Słomski: Mercedes Klasy G - 35 lat ikony. moto.pl, 2014-03-09. [dostęp 2014-03-10].
  7. Kamil Rogala: Mercedes Klasa G - Mercedes klasy G doczeka się odświeżenia w 2017 roku. autocentrum.pl, 2014-05-05. [dostęp 2014-05-05].
  8. Marcin Łobodziński: Poważny facelifting Gelendy w 2017 roku. autokult.pl, 2014-05-05. [dostęp 2014-05-05].
  9. Radykalnie zmieniona klasa G w 2017 roku. motogazeta.mojeauto.pl, 2014-05-05. [dostęp 2014-05-05].
  10. Wojciech Kaczałek: Rocznicowy Mercedes-Benz Klasy G. autokult.pl, 2014-10-14. [dostęp 2014-10-14].
  11. [http://www.carfolio.com/specifications/models/car/?car=168377 2006 Mercedes-Benz G 320 LW B {G 463} technical specifications] (ang.). W: carfolio.com [on-line]. [dostęp 07-02-2011].
  12. 2006 Mercedes-Benz G 500 LWB {G 463} technical specifications (ang.). W: carfolio.com [on-line]. [dostęp 07-02-2011].
  13. 2006 Mercedes-Benz G 270 CDI LWB {G 463} technical specifications (ang.). W: carfolio.com [on-line]. [dostęp 07-02-2011].
  14. 2007 Mercedes-Benz G 320 CDI LWB {G 463} technical specifications (ang.). W: carfolio.com [on-line]. [dostęp 07-02-2011].
  15. 2006 Mercedes-Benz G 400 CDI LWB {G 463} technical specifications (ang.). W: carfolio.com [on-line]. [dostęp 07-02-2011].
  16. Wojciech Kaczałek: Mercedes-Benz G w ciągłej trasie przez 26 lat. autokult.pl, 2014-10-13. [dostęp 2014-10-13].