Reprezentacja Bułgarii w piłce nożnej
| Reprezentacja Bułgarii w piłce nożnej | |
| Przydomek | лъвовете (Lwy) |
| Związek piłkarski | Byłgarski Futbolen Syjuz |
| Rok założenia | 1923 |
| Prezes | |
| Trener | |
| Najwięcej meczów | |
| Najwięcej bramek | |
| Skrót FIFA | BUL |
| Miejsce w rankingu FIFA | |
| Mecze | |
| Pierwszy mecz (Wiedeń, Austria; 21.05.1924) |
|
| Najwyższe zwycięstwo (Sofia, Bułgaria; 03.11.1957) |
|
| Najwyższa porażka (Madryt, Hiszpania; 21.05.1933) |
|
Reprezentacja Bułgarii w piłce nożnej reprezentuje Bułgarię w piłkarskich rozgrywkach międzynarodowych mężczyzn i jest bezpośrednio podporządkowana Bułgarskiemu Związkowi Piłki Nożnej (BFS).
Pierwszy oficjalny mecz piłkarski rozegrała w maju 1924 roku, z Austrią w Wiedniu. Do europejskiej czołówki awansowała dopiero w latach 90., kiedy doczekała się tzw. złotego pokolenia piłkarzy z Christo Stoiczkowem na czele. W tym okresie Bułgarzy zajęli czwarte miejsce na Mundialu 1994 i po raz pierwszy w historii awansowali do mistrzostw Europy.
Jednak od początku XXI wieku datuje się stopniowy regres reprezentacji, którego objawami są porażki w kolejnych eliminacjach do wielkich turniejów, najniższe w historii miejsce w rankingu FIFA (96. w kwietniu 2012) oraz brak pokolenia zawodników na miarę tego z lat 90.
Największymi, oprócz czwartego miejsca na mistrzostwach świata, sukcesami piłki bułgarskiej są: srebro z Igrzysk Olimpijskich 1968 i brąz z Igrzysk Olimpijskich 1956 oraz trzykrotny triumf w mistrzostwach Europy juniorów – w 1959, 1969 i 1974 roku.
Historia reprezentacji [edytuj]
Chociaż reprezentacja Bułgarii pierwszy mecz rozegrała w maju 1924 roku, to na międzynarodowej arenie pokazała się po raz pierwszy na Mistrzostwach Świata w 1962 roku. Na boiskach Chile nie wyszła z grupy – przegrała dwa mecze (z Argentyną 0:1 i Węgrami 1:6) i jeden zremisowała (z Anglią 0:0). Równie słabo zaprezentowała się w trzech kolejnych startach na Mundialach (1966, 1970 i 1974). Bułgarzy na pierwsze zwycięstwo na światowym czempionacie czekali do roku 1994.
Wcześniej jednak – w 1986 roku – po raz pierwszy wyszli z grupy (dzięki remisom z Włochami i Koreą Południową), ale w drugiej rundzie drużyna prowadzona przez Iwana Wucowa przegrała 0:2 z Meksykiem.
Dopiero w latach 90. Bułgaria opuściła szeregi piłkarskich średniaków. W 1991 roku na stanowisku selekcjonera reprezentacji zatrudniono Dimityra Penewa. Jego pięcioletnia kadencja uznawana jest za najlepszy okres w historii piłki bułgarskiej. Penew od początku postawił na młodych zawodników. Piłkarze urodzeni w latach 60. zaczęli decydować o obliczu reprezentacji, a ich piłkarskim spełnieniem okazały się Mistrzostwa Świata 1994. Najpierw w eliminacjach do tego turnieju Bułgarzy wyeliminowali faworyzowaną Francję, a już w Stanach Zjednoczonych drużyna, w której grali: bramkarz Borisław Michajłow, obrońcy Emil Kremenlijew, Trifon Iwanow, Canko Cwetanow i Petyr Chubczew, pomocnicy Jordan Leczkow, Zlatko Jankow, Krasimir Bałykow i Emil Kostadinow oraz napastnicy Christo Stoiczkow (wraz z Rosjaninem Olegiem Salenką został królem strzelców) i Nasko Sirakow, zajęła czwarte miejsce, wygrywając wcześniej z Argentyną, Meksykiem i obrońcą mistrzowskiego tytułu Niemcami. W meczu o 3. miejsce Bułgarzy ulegli 0:4 Szwecji.
Dwa lata później Bułgaria po raz pierwszy awansowała do mistrzostw Europy. Reprezentacja w niemal niezmienionym od czasu Mundialu składzie, zaprezentowała się przyzwoicie, mimo iż nie wyszła z grupy. Zremisowała z Hiszpanią i wygrała z Rumunią i tylko dzięki porażce w ostatnim meczu z Francją nie grała dalej. Po tym turnieju zwolniony został trener Penew.
Kilku piłkarzy z wybitnego pokolenia grało też na Mundialu w 1998 roku. We Francji Bułgarzy w niczym nie przypominali zespołu, który cztery lata wcześniej mógł grać w finale mistrzostw świata. W ostatnim meczu ulegli 1:6 Hiszpanii.
Od tego czasu reprezentacja gra nieskutecznie i nieefektownie. Porażki w kwalifikacjach do kolejnych turniejów, brak dyscypliny w zespole, kaprysy piłkarzy oraz częste zmiany selekcjonerów to - jak się zdaje - największa bolączka bułgarskiego futbolu.
Po fatalnym (trzy porażki, bramki 1:9) występie na Euro 2004 trenerem reprezentacji został Christo Stoiczkow. Wiele wskazywało na to, że Bułgaria powoli zaczyna podnosić się z kryzysu. W 2005 roku po dziesięcioletniej, bardzo kontrowersyjnej kadencji z funkcji prezydenta piłkarskiej federacji ustąpił Iwan Sławkow, na którym ciąży wiele zarzutów kryminalnym (m.in. próba przekupienia działaczy MKOlu). Jego następcą został kolega Stoiczkowa z reprezentacji Borisław Michajłow. Bułgarscy piłkarze zaczęli cieszyć się dużym zainteresowaniem w Europie – Stilijan Petrow wyrósł na lidera Aston Villi (wcześniej zyskał uznanie grając w Celticu Glasgow), Dimityr Berbatow jest skutecznym napastnikiem Manchesteru United, a Waleri Bożinow po udanej (awans do Serie A) przygodzie z Juventusem trafił do Manchesteru City. Natomiast w sezonie 2006-2007 Lewski Sofia, jako pierwszy klub z Bułgarii, awansował do rundy grupowej Ligi Mistrzów.
Jednak zmiany w związku, sukcesy indywidualne piłkarzy oraz udane występy Lewskiego nie przełożyły się na wyniki reprezentacji. Drużyna narodowa przegrała eliminacje do Mundialu 2006, Euro 2008, Mundialu 2010 i Euro 2012 (tu zajęła ostatnie miejsce w grupie). Dodatkowo kryzys pogłębiany jest częstymi zmianami selekcjonerów: w ciągu czterech lat (2007-2011) funkcję trenera kadry pełniło siedmiu szkoleniowców: Christo Stoiczkow, Dimityr Penew, Płamen Markow, dwukrotnie Stanimir Stoiłow, Lothar Matthäus, Michaił Madanski i Ljubosław Penew. W tym czasie reprezentacja zanotowała także największy w historii spadek w rankingu FIFA: w kwietniu 2012 została umieszczona na 96. miejscu.
Sztab szkoleniowy [edytuj]
- Trener-selekcjoner:
Ljubosław Penew - Asystent:
Radosław Zdrawkow - Asystent:
David Rodríguez - Trener bramkarzy:
Jordan Jordanow
Najnowsze wyniki [edytuj]
Eliminacje do Mistrzostw Świata 2014 [edytuj]
Stan na: 26 marca 2013 |
Udział w mistrzostwach świata [edytuj]
| Podstawowe ustawienie reprezentacji Bułgarii w czasie Mundialu 1994 |
- 1930 – Nie brała udziału
- 1934 – Wycofała się w czasie eliminacji
- 1938 – Nie zakwalifikowała się
- 1950 – Nie brała udziału
- 1954 – Nie zakwalifikowała się
- 1958 – Nie zakwalifikowała się
- 1962 – Runda grupowa
- 1966 – Runda grupowa
- 1970 – Runda grupowa
- 1974 – Runda grupowa
- 1978 – Nie zakwalifikowała się
- 1982 – Nie zakwalifikowała się
- 1986 – 1/8 finału
- 1990 – Nie zakwalifikowała się
- 1994 – IV miejsce
- 1998 – Runda grupowa
- 2002 – Nie zakwalifikowała się
- 2006 – Nie zakwalifikowała się
- 2010 – Nie zakwalifikowała się
- 2014 – Kwalifikacje trwają
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
Udział w mistrzostwach Europy [edytuj]
- 1960– 1992 – Nie zakwalifikowała się
- 1996 – Runda grupowa
- 2000 – Nie zakwalifikowała się
- 2004 – Runda grupowa
- 2008 – Nie zakwalifikowała się
- 2012 – Nie zakwalifikowała się
|
|||||||
|
|||||||
Udział w igrzyskach olimpijskich [edytuj]
Zobacz także: Reprezentacja młodzieżowa Bułgarii w piłce nożnej
- 1900– 1920 – Nie brała udziału
- 1924 – Druga runda
- 1928– 1952 – Nie brała udziału
- 1956 – III miejsce
- 1960 – Runda grupowa
- 1964 – Nie zakwalifikowała się
- 1968 – II miejsce
- 1972– 2008 – Nie zakwalifikowała się
|
|||||||
|
|||||||
Rekordziści [edytuj]
Stan na 10 kwietnia 2013.
Ostatnim meczem, jaki uwzględniono w statystyce jest mecz eliminacji Mundialu 2014 z Danią (1:1) z 26 marca 2013.
Najwięcej występów w kadrze
|
Najwięcej goli w kadrze
|
- Gwiazdką oznaczono piłkarzy branych pod uwagę przy ustalaniu obecnej kadry.
- Pogrubieniem oznaczono uczestników Mundialu 1994, na którym Bułgarzy zajęli IV miejsce.
- Źródła: RSSSF, Bul-Hun 2012, Bul-Hol 2012
Trenerzy reprezentacji Bułgarii od lat 90. [edytuj]
Pełna lista selekcjonerów kadry znajduje się tutaj.
| Zdjęcie | Trener | Wiek1 | Data zatrudnienia | Data rezygnacji | M | Z | R | P | %Z | Okoliczności rezygnacji |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 50 | 1 czerwca 1989 |
1 maja 1991 |
12 | 2 | 4 | 6 | 16,6% | Bezpośrednią przyczyną dymisji była pechowa porażka 2:3 ze Szwajcarią (do '88 minuty Bułgarzy prowadzili 2:1) w eliminacjach do Euro 1992. Jednak selekcjoner i tak od pół roku nie mógł prowadzić drużyny z ławki trenerskiej z powodu dyskwalifikacji UEFA[1]. | ||
| 41 | 2 maja 1991 |
30 maja 1991 |
2 | 1 | 0 | 1 | 50,0% | Po rezygnacji Wucowa tymczasowo objął stanowisko selekcjonera. Poprowadził Bułgarów w dwu meczach: eliminacyjnym do Euro 1992 (3:0 z San Marino) i towarzyskim z Brazylią (0:3). | ||
| 46 | 20 lipca 1991 |
31 lipca 1996 |
51 | 24 | 13 | 14 | 47,0% | Po Euro 1996 (runda grupowa) władze związku postanowiły nie przedłużać wygasającego 31 lipca kontraktu z selekcjonerem. | ||
| 49 | 1 sierpnia 1996 |
7 września 1998 |
19 | 9 | 1 | 9 | 47,4% | Złożył dymisję tuż po nieudanym Mundialu 1998, jednak wówczas nie została przyjęta. Odszedł kilka miesięcy później po porażce 0:3 z Polską w eliminacjach do Euro 2000. | ||
| 39 | 9 września 1998 |
18 listopada 1999 |
15 | 3 | 4 | 8 | 20,0% | Przyczyną zwolnienia był brak promocji do Euro 2000 (za jego kadencji Bułgarzy w eliminacjach wygrali tylko z Luksemburgiem). | ||
| 43 | 1 stycznia 2000 |
7 października 2001 |
22 | 11 | 4 | 7 | 50,0% | Chociaż na dwie kolejki przed końcem kwalifikacji do Mundialu 2002 jego podopieczni prowadzili w grupie, to w ostatnich meczach wysoko przegrali (0:2 z Danią i 0:6 z Czechami) i spadli na trzecie miejsce. Po spotkaniu z Czechami złożył dymisję. | ||
| 45 | 1 stycznia 2002 |
1 lipca 2004 |
24 | 10 | 5 | 9 | 41,7% | Po słabym występie (trzy porażki, bramki 1:9) swoich podopiecznych na Euro 2004 nie przedłużył wygasającego 1 lipca kontraktu. | ||
| 38 | 15 lipca 2004 |
10 kwietnia 2007 |
28 | 13 | 10 | 5 | 46,4% | Odszedł w połowie eliminacji do Euro 2008 z powodu medialnej nagonki po remisie 0:0 z Albanią. Poza tym w tym czasie otrzymał korzystniejszą finansowo propozycję prowadzenia Celty Vigo. | ||
| 40 | 25 kwietnia 2007 |
6 lipca 2007 |
2 | 2 | 0 | 0 | 100% | Po niespodziewanej dymisji Stoiczkowa został tymczasowym selekcjonerem. Wygrał dwa mecze w eliminacjach do Euro 2008, ale - mimo iż otrzymał propozycję podpisania kontraktu długoterminowego - wolał powrócić do pracy w Lewskim Sofia. | ||
| 62 | 1 sierpnia 2007 |
11 stycznia 2008 |
6 | 3 | 1 | 2 | 50,0% | Po przegranych eliminacjach do Euro 2008 nie przedłużono z nim umowy. | ||
| 51 | 11 stycznia 2008 |
2 grudnia 2008 |
7 | 3 | 3 | 1 | 42,8% | Został zwolniony na początku eliminacji do Mundialu 2010. Powodem dymisji był słaby start w kwalifikacjach (trzy punkty w trzech meczach) oraz porażka 1:6 w spotkaniu towarzyskim z Serbią. | ||
| 42 | 30 stycznia 2009 |
7 września 2010 |
16 | 5 | 4 | 7 | 31,2% | Podał się do dymisji zaraz po przegranym 0:1 meczu eliminacji Euro 2012 z Czarnogórą. Jego podopieczni w sześciu ostatnich spotkaniach zanotowali pięć porażek (w tym dwie w kwalifikacjach) i jeden remis[2]. | ||
| 49 | 21 września 2010 |
19 września 2011 |
10 | 3 | 3 | 4 | 30% | Został zwolniony po tym, jak Bułgarzy stracili szanse na awans do Euro 2012. Wśród powodów dymisji wymieniano nie tylko słabe wyniki, ale także złą atmosferę w kadrze[3][4] | ||
| 54 | 19 września 2011 |
12 października 2011 |
2 | 0 | 0 | 2 | 0% | Jako trener tymczasowy prowadził kadrę w dwu meczach: towarzyskim z Ukrainą (0:3) i z Walią (0:1), kończącym eliminacje Euro 2012. Bułgarzy zajęli w nich ostatnie miejsce, dając się wyprzedzić m.in. Walijczykom i Czarnogórcom. | ||
| 45 | 2 listopada 2011 |
11 | 4 | 5 | 2 |
- 1 W chwili obejmowania funkcji selekcjonera.
- 2 Stan na 10 kwietnia 2013.
W rankingu FIFA [edytuj]
| rok | styczeń | luty | marzec | kwiecień | maj | czerwiec | lipiec | sierpień | wrzesień | październik | listopad | grudzień |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1993 | - | - | - | - | - | - | - | 37. | 37. | 32. | 23. | 31. |
| 1994 | 31. | 23. | 23. | 25. | 29. | 29. | 14. | 14. | 14. | 16. | 17. | 16. |
| 1995 | 16. | 14. | 14. | 13. | 12. | 8. | 11. | 12. | 14. | 11. | 14. | 17. |
| 1996 | 18. | 17. | 17. | 24. | 28. | 28. | 19. | 17. | 21. | 21. | 17. | 15. |
| 1997 | 15. | 14. | 14. | 13. | 14. | 23. | 20. | 22. | 13. | 18. | 24. | 36. |
| 1998 | 36. | 38. | 38. | 42. | 35. | 35. | 34. | 35. | 47. | 45. | 46. | 49. |
| 1999 | 30. | 30. | 30. | 23. | 30. | 33. | 34. | 34. | 36. | 36. | 37. | 37. |
| 2000 | 37. | 39. | 39. | 40. | 43. | 44. | 47. | 52. | 56. | 55. | 54. | 53. |
| 2001 | 54. | 52. | 49. | 44. | 43. | 46. | 49. | 50. | 48. | 51. | 51. | 51. |
| 2002 | 51. | 52. | 52. | 52. | 54. | 54. | 54. | 58. | 50. | 42. | 41. | 42. |
| 2003 | 42. | 44. | 46. | 38. | 35. | 38. | 37. | 35. | 31. | 39. | 39. | 34. |
| 2004 | 34. | 37. | 37. | 38. | 38. | 40. | 41. | 42. | 41. | 41. | 37. | 37. |
| 2005 | 37. | 39. | 39. | 40. | 43. | 45. | 46. | 46. | 45. | 46. | 39. | 39. |
| 2006 | 39. | 40. | 39. | 38. | 37. | 37. | 37. | 36. | 37. | 38. | 43. | 43. |
| 2007 | 42. | 37. | 39. | 38. | 36. | 33. | 30. | 29. | 35. | 34. | 18. | 18. |
| 2008 | 18. | 19. | 19. | 18. | 18. | 18. | 17. | 17. | 16. | 15. | 16. | 27. |
| 2009 | 28. | 26. | 27. | 20. | 20. | 23. | 23. | 23. | 19. | 23. | 27. | 30. |
| 2010 | 30. | 30. | 38. | 39. | 39. | - | 43. | 43. | 54. | 43. | 45. | 49. |
| 2011 | 49. | 51. | 47. | 45. | 46. | 46. | 48. | 51. | 55. | 75. | 85. | 84. |
| 2012 | 83. | 88. | 85. | 96. | 96. | 90. | 92. | 94. | 89. | 55. | 40. | 50. |
| 2013 | 50. | 48. | 46. |
- najlepsze miejsce: 8. (czerwiec 1995)
- najgorsze miejsce: 96. (kwiecień 2012)
- najwyższy awans: +34 (październik 2012)
- największy spadek: -20 (październik 2011)
Mecze z Polską [edytuj]
Piłkarze Bułgarii grali z Polską dwadzieścia pięć razy – wygrali pięć razy, osiem razy w meczu padł remis i dwanaście razy schodzili z boiska pokonani (bramki 30:47):
- 12.09.1937, Sofia: BUŁGARIA-POLSKA 3:3 (Ilijew, Angełow, Jordanow – Korbas 3)
- 04.04.1948, Sofia: BUŁGARIA-POLSKA 1:1 (Stankow – Parpan)
- 02.10.1949, Warszawa: POLSKA-BUŁGARIA 3:2 (Cieślik 2, Alszer – Spasow, Bożkow)
- 30.10.1950, Sofia: BUŁGARIA-POLSKA 0:1 (Cieślik)
- 18.05.1952, Warszawa: POLSKA-BUŁGARIA 0:1 (Milanow)
- 13.09.1953, Sofia: BUŁGARIA-POLSKA 2:2 (Dimitrow 2 – Sobek, Wiśniowski)
- 08.08.1954, Warszawa: POLSKA-BUŁGARIA 2:2 (Trampisz 2 – Kolew, Miłanow)
- 26.06.1955, Sofia: BUŁGARIA-POLSKA 1:1 (Bożkow k. – Brychczy)
- 26.08.1956, Wrocław: POLSKA-BUŁGARIA 1:2 (Pol – Milanow, Kolew)
- 29.09.1957, Sofia: BUŁGARIA-POLSKA 1:1 (Milanow – Brychczy)
- 26.06.1960, Chorzów: POLSKA-BUŁGARIA 4:0 (Lentner, Manołow sam., Hachorek 2)
- 30.09.1962, Sofia: BUŁGARIA-POLSKA 2:1 (Dijew, Apostołow – E.Faber)
- 16.05.1965, Kraków: POLSKA-BUŁGARIA 1:1 (Pol – Debarski)
- 15.06.1969, Sofia: BUŁGARIA-POLSKA 4:1 (Bonew, Dermendżijew, Penew, Asparuchow – Deyna) – el.MŚ
- 09.11.1969, Warszawa: POLSKA-BUŁGARIA 3:0 (Jarosik 2, Deyna) - el.MŚ
- 16.04.1972, Stara Zagora: BUŁGARIA-POLSKA 3:1 (Bonew 2, Wasiliew – Lubański) - el.IO
- 07.05.1972, Warszawa: POLSKA-BUŁGARIA 3:0 (Banaś 2, Marx) - el.IO
- 19.08.1973, Warna: BUŁGARIA-POLSKA 0:2 (Lato 2)
- 26.04.1978, Warszawa: POLSKA-BUŁGARIA 1:0 (Lato)
- 23.03.1983, Łódź: POLSKA-BUŁGARIA 3:1 (S. Majewski, Dziekanowski, Okoński – Najdenow)
- 06.02.1985, Queretaro (Meksyk): BUŁGARIA-POLSKA 2:2 (Dimitrow, Sadkow k. – Dziekanowski, Prusik)
- 24.08.1988, Białystok: POLSKA-BUŁGARIA 3:2 (Iwanow sam., Furtok, A.Rudy – Stoiczkow, L.Penew)
- 06.09.1998, Burgas: BUŁGARIA-POLSKA 0:3 (Czereszewski 2, T.Iwan) – el.ME
- 04.06.1999, Warszawa: POLSKA-BUŁGARIA 2:0 (Hajto, T.Iwan) - el.ME
- 03.03.2010, Warszawa: POLSKA-BUŁGARIA 2:0 (Błaszczykowski, R.Lewandowski)
Zobacz też [edytuj]
- Mecz piłkarski Francja-Bułgaria, 17 listopada 1993
- Reprezentacja Bułgarii w piłce nożnej w 1994 roku
- Złote pokolenie piłkarzy bułgarskich
- Reprezentacja Bułgarii w piłce nożnej/Eliminacje do Mistrzostw Europy 2008
- Reprezentacja Bułgarii w piłce nożnej/Eliminacje do Mistrzostw Świata 2010
Przypisy
- ↑ Komisja dyscyplinarna UEFA zdyskwalifikowała na trzy lata Wucowa po tym, jak w spotkaniu eliminacji do Euro 1992 ze Szkocją (1:1), 14 listopada 1990, zachowywał się agresywnie wobec sędziego. Od tego czasu zespół formalnie prowadził asystent Wucowa, Krasimir Borisow. Zob. Encyklopedia piłkarska FUJI. World Cup USA 1994, tom. 10, s. 56.
- ↑ Sportal.bg: Мъри призна: Напускам България (Dostęp 8 września 2010)
- ↑ SofiaEcho: Lothar Matthaeus out as Bulgaria's manager (Dostęp 19 września 2011)
- ↑ Novinite: Matthaeus Fired as Bulgarian National Coach (Dostęp 19 września 2011)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Oficjalna witryna związku (bułg.)
- Profil na stronie FIFA (ang.)
- Profil na National Football Teams (ang.)
- RSSSF – archiwum wyników 1924-
- RSSSF – archiwum zawodników z największą liczbą występów i goli
- Planet World Cup – archiwum wyników w eliminacjach do mistrzostw świata
- Planet World Cup – archiwum wyników na mistrzostwach świata
- Planet World Cup – składy Bułgarii na poszczególnych Mundialach
- Bulgarian-Football - informacje o bułgarskim futbolu
- Bulgarian-Football - fotografie reprezentacji i piłkarzy z lat 1993-2001
- Bulgarian-Team - fragmenty meczów z lat 1986-2004
- YouTube - Bułgarska "Złota Generacja" 1993-1996 (fragmenty meczów, wypowiedzi piłkarzy i trenerów), część 1
- YouTube - Bułgarska "Złota Generacja" 1993-1996 (fragmenty meczów, wypowiedzi piłkarzy i trenerów), część 2
- YouTube - Bułgarska "Złota Generacja" 1993-1996 (fragmenty meczów, wypowiedzi piłkarzy i trenerów), część 3
- YouTube - Bułgarska "Złota Generacja" 1993-1996 (fragmenty meczów, wypowiedzi piłkarzy i trenerów), część 4
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||
