Pt47

Pt47
Pt47-106 w Parowozowni Wolsztyn
Producent	Fablok HCP
Lata budowy	1948 – 1951
Układ osi	1D1
Masa służbowa	103 t
Masa pustego parowozu	97 t
Długość z tendrem	23 835 mm
Rozstaw osi skrajnych	12 200 mm
Moc znamionowa	1633 KM (1200kW)
Maksymalna siła pociągowa	135 kN
Prędkość maksymalna	110 km/h
Typ tendra	27D48
Ciśnienie w kotle	15 at
Powierzchnia ogrzewalna kotła	239,2 m²
Powierzchnia przegrzewacza	99 m²
Powierzchnia rusztu	4,5 m²
Średnica cylindra	630 mm
Skok tłoka	700 mm
Średnica kół napędnych	1850 mm
Średnica kół tocznych	przód: 1000 mm tył: 1200 mm
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Pt47 – jest to parowóz polskiej konstrukcji przeznaczony do prowadzenia pociągów pospiesznych.

Jednakże jego rodowód jest związany z udaną konstrukcją Pt31, której to stanowił rozwinięcie. Zasadniczą różnicą było dodanie rur cyrkulacyjnych w komorze ogniowej, przez co wyraźnie wzrosła wydajność kotła. Zwiększono także powierzchnię płomieniówek i przegrzewacza. Wiele parowozów z tej serii miało mechaniczny podajnik węgla do paleniska. Zbudowano 180 parowozów tej serii. 120 sztuk wykonała chrzanowska wytwórnia im. F. Dzierżyńskiego, 60 opuściło bramy zakładów H.Cegielskiego w Poznaniu. Ostatnie parowozy tej serii wycofano z pracy pociągowej dopiero pod koniec lat 80.

W Wiedniu (Brenner & Brenner) stacjonuje sprawny Pt47-138, upodobniony nieco do Pt31, austriackie oznaczenie: 919.138.

Cechy trakcyjne

Masa napędna Pt47 była duża, jednakże maszyna ta dysponowała potężnym silnikiem parowym, przez co ruszała żwawo, szybko nabierając prędkości. Głównym jej zastosowaniem było prowadzenie ciężkich pociągów pośpiesznych, szczególnie na trasach dalekobieżnych. Prowadziły też ciężkie pociągi osobowe na trudnych szlakach np. z Krakowa do Krynicy. W trakcji ustalonej, po rozpędzeniu, Pt47 bez trudu osiągała szybkość 100 km/h, nawet z ciężkim składem, jednakże jej bieg nie był tak spokojny i wyważony jak Pm36 – szczególnie na szlakach o słabszym torze. Maksymalną prędkość 110 km/h Pt47 mogła osiągnąć nawet ze składem o masie 600 ton, wymagała jednak wtedy dobrego gatunku węgla. Wydajność kotła była dobrze dobrana dla mocy maszyny parowej, wyjątkowo obserwowało się zjawisko wyczerpywania się kotła. W latach 50. maszyny te biły rekordy dobowych przebiegów, nawet 824 km w ciągu doby. Na jednej z tych maszyn uzyskano rekordowy przebieg 1.000 000 km bez naprawy głównej. Popularne "petuchy" były synonimem prestiżu, zwłaszcza dla mechanika-maszynisty i stanowiły o szczytowej pozycji zawodowej całej drużyny, która ją obsługiwała.

Dane techniczne

Tender 27D48

• Liczba osi: 4
• Nacisk osi: 18,1 t
• Zapas wody: 27 m³
• Zapas węgla: 10 t
• Masa służbowa: 72,4 t

Galeria

• 

  Pt47-112 na obrotnicy kolejowej w Parowozowni Wolsztyn

• 

  Pt47-14 w Stargardzie Szczecińskim jako pomnik techniki

• 

  Parowóz Pt47-112

• 

  Parowóz Pt47-152 w Skansenie Kolejowym w Chabówce.

• 

  Parowóz Pt47-100 w Skansenie Kolejowym w Kościerzynie

• 

  Pt47-104 oraz tender 34D74 w Muzeum Kolejnictwa w Warszawie

Linki zewnętrzne

• Opis ze strony www.parowozy.net
• Opis ze strony www.parowozy.com.pl
• Pojazdy Komunikacji - Parowóz Pt 47